Caligae

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Współczesna replika

Caligae l.poj. caliga (łac.) – obuwie noszone przez rzymskich legionistów do centurionów włącznie, rodzaj sandałów.

Buty były skrojone z uwzględnieniem różnic pomiędzy prawą i lewą stopą, co było w owych czasach nietypowe. Składały się z jednego kawałka skóry wiązanego jednym rzemieniem, nie okrywały palców, miały grubą, nabijaną ćwiekami podeszwę, składającą się z kilku warstw skóry. Przytwierdzano je rzemieniami pokrywającymi podbicie i dolną część nogi. Zimą sandały ocieplano tkaniną lub futrem. Dodatkowo noszono skórzane lub metalowe cholewki okrywające w całości goleń. Nazwą caliga określano całość lub same sandały.

Od takich butów powstał przydomek Gajusza Klaudiusza Cezara, którego w dzieciństwie ojciec, wódz rzymski Germanik, pokazywał swoim żołnierzom ubranego w dziecięcy strój legionisty. Pod będącym zdrobnieniem mianem Caligula (bucik) przyszły cesarz przeszedł do historii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcia caligae