Księżyce Plutona
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Księżyce Plutona – pięć naturalnych satelitów (134340) Plutona.
Powstały prawdopodobnie w trakcie jego zderzenia z innym ciałem o podobnych rozmiarach w początkowym okresie formowania się Układu Słonecznego. Zderzenie to odrzuciło na orbitę Plutona materię, która połączyła się w obiekty o różnych rozmiarach, tworząc rodzinę satelitów[1]. Obecnie (lipiec 2012) oprócz największego Charona, tworzącego z Plutonem układ podwójny, znane są jeszcze cztery małe satelity tej planety karłowatej[2].
Pluton może mieć jeszcze inne, mniejsze księżyce, które mogą stanowić zagrożenie dla misji New Horizons[3].
Podstawowe dane dotyczące naturalnych satelitów Plutona:
| Numer | Nazwa | Średnica (km) | Masa (×1021 kg) | Wielka półoś (km) |
Okres obiegu (dni) | Mimośród orbity | Nachylenie orbity (do równika Plutona) |
Data odkrycia |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Pluton | 2306 ± 20 | 13,05 ± 0,07 | 2390 | 6,387230 (okres obrotu) okres obiegu:247,69 lat | 0,2444 | – | (1930) | |
| I | Charon | 1207 ± 3 | 1,52 ± 0,06 | 19 571 ± 4 | 6,387230 | 0 (0,000% ± 0,007%) | 0,00° ± 0,014° | 1978 |
| V | P5 | 10-24 | ~47 000 | ~0 | ~0° | 2012 | ||
| II | Nix | 44-130 | < 0,005 | 48 675 ± 120 | 24,856 ± 0,001 | ~0 (0,2% ± 0,2%) | 0,04° ± 0,22° | 2005 |
| IV | P4 | 13-34 | 59 000 ± 2000 | 32,1 ± 0,3 | 2011 | |||
| III | Hydra | 44-130 | < 0,005 | 64 780 ± 90 | 38,206 ± 0,001 | 0,5% ± 0,1% | 0,22° ± 0,12° | 2005 |
Przypisy
- ↑ NASA: NASA's Hubble Discovers Another Moon Around Pluto (ang.). 2011-07-20. [dostęp 2011-07-21].
- ↑ Hubble Discovers a Fifth Moon Orbiting Pluto (ang.). HubbleSite News Center, 2012-07-11. [dostęp 2012-07-11].
- ↑ space.com: Pluto's Moons Could Spell Danger for New Horizons Spacecraft (ang.). 2011-11-28. [dostęp 2012-02-19].
|
||||||||||
|
|||||||||||||||||
