Dimitri Mitropoulos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Popiersie kompozytora w Atenach

Dimitri Mitropoulos gr: Δημήτρης Μητρόπουλος (ur. 1 marca 1896 w Atenach, zm. 2 listopada 1960 w Mediolanie) – grecki kompozytor, pianista i dyrygent.

Pochodził z rodziny kupieckiej, jego ojciec prowadził sklep z wyrobami skórzanymi. Od wczesnych lat dziecięcych wykazywał zainteresowanie muzyką. Od 11 roku życia przewodniczył nieformalnym spotkaniom o charakterze muzycznym które odbywały się w jego domu. Z tych lat pochodzi jego pierwsza kompozycja, sonata na skrzypce i fortepian.

Studiował muzykę w Konserwatorium Ateńskim, później w Brukseli i Berlinie. Pośród jego nauczycieli był m.in. Ferruccio Busoni. Od 1921 do 1925 asystował Erichowi Kleiberowi. W roku 1930 grając partie solowe Koncertu fortepianowego nr. 3 Prokofiewa z Filharmonikami Berlińskimi jednocześnie dyrygował stając się jednym z pierwszych muzyków, którzy łączyli te role.

Debiutował w Stanach Zjednoczonych w 1936 roku z Boston Symphony Orchestra. W kraju tym osiedlił się i w 1946 roku został tam naturalizowany. Od 1937 do 1949 pracował jako dyrygent w Minneapolis Symphony Orchestra (obecnie Minnesota Orchestra).

W 1949 rozpoczął pracę w Filharmonii Nowojorskiej, początkowo jako współpracownik Leopolda Stokowskiego, a od 1951 jako główny dyrektor muzyczny.

Prawdopodobnie posiadał pamięć fotograficzną, czym tłumaczy się jego zdolność dyrygowania bez partytury.

Zmarł w wieku 64 lat.