Gösta Pettersson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gösta Pettersson
Bundesarchiv Bild 183-81938-0001, Friedensfahrt, Gösta Pettersson.jpg
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1940
Szwecja Alingsås, Szwecja
Wzrost 189 cm
Dyscypliny kolarstwo szosowe i torowe
Dorobek medalowy
Gösta Pettersson
Poprzednie drużyny  
  • 1970-71 Ferretti
  • 1973 Scic
  • 1974 Magniflex
Największy sukces zwycięzca Giro d'Italia (1971)

Gösta Artur Roland Pettersson (ur. 23 listopada 1940 w Alingsås) – szwedzki kolarz szosowy i torowy, trzykrotny medalista olimpijski, czterokrotny medalista szosowych oraz brązowy medalista torowych mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w Gösta Pettersson osiągnął w 1964 roku, kiedy zdobył brązowy medal w wyścigu ze startu wspólnego amatorów podczas szosowych mistrzostw świata w Sallanches. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie dwaj Belgowie: Eddy Merckx oraz Willy Planckaert. Na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Heerlen wspólnie ze swymi braćmi: Sture, Erikiem i Tomasem zdobył złoty medal w drużynowej jeździe na czas. Wynik ten bracia powtórzyli na mistrzostwach świata w Montevideo w 1968 roku i rozgrywanych rok później mistrzostwach w Pradze. Ponadto wygrał także wyścig Dookoła Tunezji w 1964 roku, Dookoła Maroka w 1967 roku, Milk Race w 1968 roku, Tour de Romandie w 1970 roku oraz Giro d'Italia i Giro dell'Appennino w 1971 roku. W 1970 roku zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej Tour de France, za Merckxem i Holendrem Joopem Zoetemelkiem.

W 1960 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Rzymie, gdzie w drużynowej jeździe na czas zajął piąte miejsce, a wyścigu ze startu wspólnego nie ukończył. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Tokio był siódmy indywidualnie, a razem z Erikiem, Sture i Svenem Hamrinem zdobył w drużynie brązowy medal. Wystąpił też na igrzyskach w olimpijskich w Meksyku w 1968 roku, gdzie wspólnie z braćmi zdobył srebrny medal w drużynowej jeździe na czas, a w wyścigu ze startu wspólnego był trzeci. Wyprzedzili go tylko Włoch Pierfranco Vianelli oraz Duńczyk Leif Mortensen.

Startował także na torze, zdobywając między innymi brązowy medal w drużynowym wyścigu na dochodzenie podczas torowych mistrzostw świata w Montevideo. W zawodach tych partnerowali mu bracia Erik i Tomas, a także Josef Ripfel. W tej samej konkurencji, a także w wyścigu indywidualnym wystartował na igrzyskach w Meksyku, jednak w obu przypadkach nie dotarł do finału.

Najważniejsze zwycięstwa[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]