Tom Boonen
| Tom Boonen | |
| Narodowość | |
| Data urodzenia | 15 października 1980 |
| Pseudonim | Tommeke, Tom Turbo |
| Wzrost | 1.92 m |
| Waga | 82 kg |
| Drużyna | Omega Pharma-Quick Step |
| Największy sukces | Mistrzostwo świata w kolarstwie szosowym (2005), czterokrotne zwycięstwo w Paryż-Roubaix (2005, 2008, 2009, 2012), trzykrotne zwycięstwo w Ronde van Vlaanderen (2005, 2006, 2012), pięciokrotne zwycięstwo w E3 Harelbeke (2004, 2005, 2006, 2007, 2012), trzykrotne zwycięstwo w Gandawa-Wevelgem (2004, 2011, 2012) |
| Strona WWW | www.tomboonen.be |
| Drużyny | |
| 2002 2003 - 2004 2005 - 2007 2008 - 2011 2012 - ... |
US Postal Quick Step-Davitamon Quick Step-Innergetic Quick Step Omega Pharma-Quick Step |
| Dyscypliny | kolarstwo szosowe | |||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||
Tom Boonen (ur. 15 października 1980 w Mol w prowincji Antwerpia) – belgijski kolarz szosowy, mistrz świata w wyścigu ze startu wspólnego oraz mistrz świata w jeździe drużynowej na czas.
Od 2002 startuje w zawodowym peletonie, początkowo w grupie US Postal, od 2003 Quick Step. Ma na koncie liczne sukcesy, m.in. cztery wygrane etapy (do 2005) Tour de France oraz zwycięstwa w wyścigach klasycznych Ronde van Vlaandren (2005, 2006) i Paryż-Roubaix (2005, 2008, 2009, 2012); starty te zapewniły mu liderowanie przez pewien czas w premierowej edycji cyklu ProTour. We wrześniu 2005 w Madrycie został mistrzem świata w wyścigu elity ze startu wspólnego.
Na początku sezonu 2006, w lutym, całkowicie zdominował 5-etapowy wyścig Tour of Qatar, (Puchar Kontynentalny UCI) wygrywając 4 etapy i całą klasyfikację generalną, po czym na początku marca w wyścigu Paryż-Nicea wygrał 3 etapy finiszując z peletonu.
10 czerwca 2008 jeden z belgijskich portali podał informację[1], że w organizmie mistrza świata z 2005 roku wykryto kokainę. Konsekwencją tej informacji było oświadczenie organizatorów Tour de France o braku zgody na start Belga w tym wyścigu.
W 2010 roku także nie wystąpił w "Wielkiej Pętli", ponieważ kilka tygodni wcześniej, podczas wyścigu Tour de Suisse doznał kontuzji w kraksie spowodowanej przez Marka Cavendisha.
W 2012 r. wyrównał rekord Rogera de Vlaemincka, wygrywając po raz czwarty Paryż-Roubaix. Równocześnie stał się pierwszym kolarzem, któremu udało się zwyciężyć w Ronde van Vlaanderen, E3 Harelbeke, Gandawa-Wevelgem, Paryż-Roubaix i Paryż-Bruksela w jednym sezonie. Wystąpił po raz pierwszy w igrzyskach olimpijskich[2].
Najważniejsze zwycięstwa i sukcesy [edytuj]
- 2002
- 3. miejsce w Paryż-Roubaix
- 7. miejsce w Gandawa-Wevelgem
- 7. miejsce w Kuurne-Bruksela-Kuurne
- 2003
- 5. miejsce w Omloop Het Nieuwsblad
- 3. miejsce w Gandawa-Wevelgem
- 1. miejsce na 3. etapie Ronde van België
- 2. miejsce na 11. etapie Vuelta a España
- 2004
- 3. miejsce w Tour of Qatar
- 1. miejsce na 2. etapie
- 1. miejsce na 1. etapie Vuelta a Andalucía
- 1. miejsce w E3 Harelbeke
- 1. miejsce w Gandawa-Wevelgem
- 1. miejsce w Scheldeprijs
- 1. miejsce na 2. etapie Ronde van België
- 1. miejsce na 2. etapie Deutschland Tour
- 1. miejsce na 6. i 20. etapie Tour de France
- 1. miejsce w Tour de Picardie
- 1. miejsce na 1. i 2. etapie
- 1. miejsce w GP van Steenbergen
- 1. miejsce na 3. etapie Tour of Britain
- 3. miejsce w Tour of Qatar
- 2005
- 1. miejsce na 1. i 2. etapie Tour of Qatar
- 2. miejsce w Omloop Het Nieuwsblad
- 1. miejsce na 1. i 2. etapie Paryż-Nicea
- 8. miejsce w Mediolan-San Remo
- 1. miejsce w E3 Harelbeke
- 1. miejsce w Ronde van Vlaanderen
- 1. miejsce w Paryż-Roubaix
- 1. miejsce w Ronde van België
- 1. miejsce na 2. i 3. etapie Tour de France
1. miejsce w Mistrzostwach świata w kolarstwie szosowym (start wspólny)
- 2006
- 1. miejsce w Tour of Qatar
- 1. miejsce na 1., 2., 3. i 5. etapie
- 1. miejsce na 5. etapie Vuelta a Andalucía
- 3. miejsce w Kuurne-Bruksela-Kuurne
- 1. miejsce na 1., 2. i 4. etapie Paryż-Nicea
- 4. miejsce w Mediolan-San Remo
- 1. miejsce w E3 Harelbeke
- 1. miejsce w Ronde van Vlaanderen
- 1. miejsce w Scheldeprijs
- 2. miejsce w Paryż-Roubaix
- 1. miejsce w Veenendaal-Veenendaal
- 1. miejsce na 1. etapie Tour de Suisse
- 4 dni w Maillot jaune podczas Tour de France
- 1. miejsce na 1., 3. i 5. etapie Eneco Tour
- 1. miejsce na 6. etapie Tour of Britain
- 1. miejsce w Tour of Qatar
- 2007
- 1. miejsce na 2., 3., 4. i 6. etapie Tour of Qatar
- 1. miejsce na 4. etapie Vuelta a Andalucía
- 3. miejsce w Omloop Het Nieuwsblad
- 3. miejsce w Mediolan-San Remo
- 1. miejsce w Kuurne-Bruksela-Kuurne
- 1. miejsce w Dwars door Vlaanderen
- 1. miejsce w E3 Harelbeke
- 6. miejsce w Paryż-Roubaix
- 1. miejsce na 6. i 12. etapie Tour de France
- 1. miejsce w klasyfikacji punktowej Tour de France
- 2008
- 1. miejsce w Tour of Qatar
- 1. miejsce na 2., 3. i 6. etapie
- 4. miejsce w Kuurne-Bruksela-Kuurne
- 2. miejsce w Scheldeprijs
- 1. miejsce w Paryż-Roubaix
- 1. miejsce na 4. etapie Eneco Tour
- 1. miejsce na 3. i 16. etapie Vuelta a España
- 1. miejsce w Tour of Qatar
- 2009
- 1. miejsce w Tour of Qatar
- 1. miejsce na 3. etapie
- 1. miejsce w Kuurne-Bruksela-Kuurne
1. miejsce w mistrzostwach Belgii (start wspólny)
- 1. miejsce w Paryż-Roubaix
- 1. miejsce na 3. etapie Eneco Tour
- 2. miejsce w Paryż-Tours
- 1. miejsce w Tour of Qatar
- 2010
- 3. miejsce w Tour of Qatar
- 1. miejsce na 5. eatpie Tour of Oman
- 1. miejsce na 2. etapie Tirreno-Adriático
- 2. miejsce w Mediolan-San Remo
- 2. miejsce w Ronde van Vlaanderen
- 2. miejsce w E3 Harelbeke
- 5. miejsce w Paryż-Roubaix
- 2011
- 1. miejsce na 1. etapie Tour of Qatar
- 1. miejsce w Gandawa-Wevelgem
- 4. miejsce w Ronde van Vlaanderen
- 2012
- 1. miejsce na 7. etapie Tour de San Luis
- 1. miejsce w Tour of Qatar
- 1. miejsce na 1. i 4. etapie
- 1. miejsce w World Ports Classic
- 1. miejsce na 1. etapie
- 2. miejsce w Omloop Het Nieuwsblad
- 1. miejsce na 2. etapie Paryż-Nicea
- 1. miejsce w E3 Prijs Vlaanderen
1. miejsce w mistrzostwach Belgii (start wspólny)
- 1. miejsce w Gandawa-Wevelgem
- 1. miejsce w Ronde van Vlaanderen
- 1. miejsce w Paryż-Roubaix
- 1. miejsce w Paryż-Bruksela
mistrz świata w jeździe drużynowej na czas
Przypisy
- ↑ Wiadomość portalu kolarskiego pro-cycling.org
- ↑ Tom Boonen Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 16 września 2012].
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||