Letnie Igrzyska Olimpijskie 1964

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Olympic rings with white rims.svg
XVIII Letnie Igrzyska Olimpijskie

260
Gtk-go-back-ltr.svg IO 1960 IO 1968 Gtk-go-forward-ltr.svg
Stolica igrzysk  Japonia
Tokio
Liczba ekip 93
Liczba sportowców 5151
(4473 mężczyzn i 678 kobiet)
Liczba konkurencji 163 w 19 dyscyplinach
Otwarcie 10 października 1964
Oficjalne otwarcie cesarz Hirohito
Zamknięcie 24 października 1964
Przysięga olimpijska Takashi Ono (sportowcy)
Znicz olimpijski Yoshinori Sakai
Stadion Narodowy Stadion Olimpijski, Tokio
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

XVIII Letnie Igrzyska Olimpijskie (oficjalnie Igrzyska XVIII Olimpiady) odbyły się w 1964 roku w Tokio (Japonia). Były to pierwsze igrzyska olimpijskie rozgrywane na kontynencie azjatyckim. Igrzyska te były jednym z najlepiej zorganizowanych i najsprawniej przeprowadzanych w dotychczasowej historii. Dzięki zorganizowaniu igrzysk Japonia zerwała z opinią kraju imperialnego, militarnego i zrujnowanego po przegranej wojnie oraz wypromowała się na międzynarodowej arenie jako kraj nowoczesny i atrakcyjny do zagranicznych inwestycji. Przygotowania do igrzysk poprzedzone były modernizacją kraju co przejawiało się m.in. budową nowych obiektów sportowych, rozbudową metra tokijskiego i uruchomieniem shinkansenu - pierwszej na świecie superszybkej kolei. Igrzyska w "Kraju kwitnącej wiśni" stały się imprezą łączącą tradycje ze współczesnością (zastosowano m.in. najnowsze techniki pomiarów wyników). Były to także pierwsze na świecie igrzyska transmitowane w telewizji w kolorze. Po wykluczeniu przez organizatorów niektórych sportowców z Indonezji oraz Korei Północnej kraje te wycofały swoje reprezentacje. MKOL nie wyraził zgody na występ ekip RPA, co było reakcją na rasistowską (w stosunku do czarnoskórej większości) politykę rządu w Pretorii.

Do programu igrzysk wprowadzono kobiecą i męską siatkówkę oraz narodowy sport Japonii – judo. Lekkoatletyka poszerzona została o dwie nowe konkurencje: Pięciobój lekkoatletyczny (późniejszy Siedmiobój) oraz bieg na 400 metrów (obie wśród kobiet). Igrzyska olimpijskie w Tokio były rekordowe pod względem osiągniętych wyników – pobito 37 rekordów świata i 77 olimpijskich.

Państwa uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

Państwa uczestniczące

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcie okolicy z 1989

Dyscypliny pokazowe[edytuj | edytuj kod]

Statystyka medalowa[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja medalowa
Lp. Państwo złoto srebro brąz razem
1  Stany Zjednoczone 36 26 28 90
2  ZSRR 30 31 35 96
3  Japonia 16 5 8 29
4  Niemcy 10 22 18 50
5  Włochy 10 10 7 27
6  Węgry 10 7 5 22
7  Polska 7 6 10 23
8  Australia 6 2 10 18
9  Czechosłowacja 5 6 3 14
10  Wielka Brytania 4 12 2 18
Zobacz pełną klasyfikację medalową





















Medale zdobyte przez Polaków[edytuj | edytuj kod]

Trener Andrzej Piotrowski (pierwszy z lewej, tyłem) na odprawie przed olimpiadą z polskimi lekkoatletkami (od lewej):
•Ewa Kłobukowska
•Maria Piątkowska
•Irena Kirszenstein
•Halina Górecka
•Barbara Sobotta
•Teresa Ciepła

Gold medal.svg Złote[edytuj | edytuj kod]

Silver medal.svg Srebrne[edytuj | edytuj kod]

Bronze medal.svg Brązowe[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]