Günther Prien
Günther Prien – (ur. 16 stycznia 1908, zm. ok. 7 marca 1941) – niemiecki oficer marynarki wojennej okresu II wojny światowej, komandor podporucznik, oficer okrętów podwodnych.
Dowódca niemieckiego okrętu podwodnego U-47. Zasłynął brawurową akcją zatopienia brytyjskiego pancernika HMS "Royal Oak" w bazie brytyjskiej marynarki wojennej w Scapa Flow 13/14 października 1939. Za tę akcję stał się pierwszym dowódcą niemieckich okrętów podwodnych odznaczonym Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego. Po tej akcji marynarze z U-47 wymalowali na kiosku okrętu szarżującego byka, stąd wziął się przydomek Priena – "Der Stier von Scapa Flow" (Byk ze Scapa Flow).
Zginął w marcu 1941 na pokładzie U-47, który zaginął na północnym Atlantyku w niewyjaśnionych okolicznościach po 7 marca 1941. Wśród możliwych przyczyn wymienia się: wejście na miny, zatopienie przez własną uszkodzoną torpedę lub atak korwet HMS "Camellia" i HMS "Arbutus". Przez wiele lat sądzono, że sprawcą zatopienia był niszczyciel HMS "Wolverine", który 8 marca 1941 atakował bombami głębinowymi w obronie konwoju OB-293 nieprzyjacielski okręt podwodny; obecnie przeważa przekonanie, że był to jednak U-A[1] (ten sam konwój atakowali Joachim Schepke i Otto Kretschmer; wtedy właśnie Schepke został zatopiony przez niszczyciel HMS "Vanoc", a Kretschmer wzięty do niewoli przez niszczyciel HMS "Walker").
Prien był autorem książki biograficznej Moja droga do Scapa Flow.
Spis treści |
[edytuj] Odznaczenia
- Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (18 października 1939) z Liśćmi Dębu (20 października 1940)
- Krzyż Żelazny I klasy (17 października 1939)
- Krzyż Żelazny II klasy (25 września 1939)
[edytuj] Kariera
- 1933, 1 marca - chorąży marynarki (Fähnrich zur See)
- 1935, 1 stycznia - starszy chorąży marynarki (Oberfähnrich zur See)
- 1935, 1 kwietnia - podporucznik marynarki (Leutnant zur See)
- 1937, 1 stycznia - porucznik marynarki (Oberleutnant zur See)
- 1939, 1 lutego - kapitan marynarki (Kapitänleutnant)
- 1941, 18 marca - komandor podporucznik (Korvettenkapitän) (z mocą od 1 marca 1941)
