U-47 (1938)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
U-47
U-47
Klasa okręt podwodny
Historia
Stocznia Friedrich Krupp Germaniawerft
Położenie stępki 27 lutego 1937
Wodowanie 29 października 1937
 Kriegsmarine
Wejście do służby 17 grudnia 1938
Wycofanie ze służby zatonął po 7 marca 1941
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

753 ton
857 ton
Długość 66,5 metra
Szerokość 6,20 metra
Zanurzenie testowe 220 metrów
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

17,8 węzłów
8 węzłów
Napęd
2 × 1400 PS (1 MW) diesel engines
2 × 375 PS (280 kW) electric motors
Zasięg na powierzchni 9700 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 90 Mm (4 w.)
Wyrzutnie torpedowe torpedowe:
dziób: 4 x 533 mm
rufa: 1 x 533 mm
Uzbrojenie
14 torped lub 33 min TMB lub 22 min TMA), 1 działo 88 mm
1 działko 20 mm plot
Załoga 45 oficerów i marynarzy

U-47 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII B z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1938, zaginął w 1941.

Działalność operacyjna[edytuj | edytuj kod]

U-47 odbył 10 patroli bojowych, spędzając na morzu 238 dni. Jego jedynym dowódcą był kapitan marynarki Günther Prien. Zatopił 30 statków handlowych o łącznym tonażu 164.953 BRT i uszkodził 8 (62.751 BRT)[1]. Najsłynniejszą akcją okrętu dowodzonego przez Günthera Priena było zatopienie w nocy z 13 na 14 października 1939 w bazie brytyjskiej marynarki wojennej w Scapa Flow pancernika HMS "Royal Oak".

Kampania norweska[edytuj | edytuj kod]

U-47 pod dowództwem kapt. Priena brał także udział w nieszczęśliwej dla niemieckich okrętów podwodnych kampanii norweskiej, w której z powodu wadliwego działania torped, u-booty nie dokonały ani jednego zatopienia, mimo wielokrotncyh ataków zarówno na alianckie statki transportujące wojska jak i brytyjskie okręty liniowe. Po przybyciu do Vaagsfjordu na północ od Narwiku, U-47 otrzymał z Rzeszy rozkaz zajęcia pozycji w stanowiącym jego odgałęzienie fiordzie Bydgen, gdzie 15 kwietnia 1940 zastał stojące nieruchomo brytyjskie transportowce wysadzające na ląd wojska ekspedycyjne. Kpt. Prien wystrzelił do stanowiących łatwy cel -zachodzących na siebie statków 8 torped, każda z nich jednak chybiła[2]. Z podobnym skutkiem 16 kwietnia U-47 strzelał do brytyjskiego pancernika HMS "Warspite" - wadliwie działający zapalnik torpedy zdetonował jej głowicę, zanim torpeda dopłynęła do celu. Według wspomnień admirała Karla Dönitza, po powrocie do bazy w Niemczech, Prien powiedzieć miał[2]:

Quote-alpha.png
Niech już nikt nigdy nie śmie zaproponować mi walki drewnianą bronią.

Zatopienia[edytuj | edytuj kod]

W czasie swej służby w Kriegsmarine, "U-47" zatopił 30 statków handlowych o łącznym tonażu 162.769 BRT i jeden pancernik o wyporności 29.150 ton. Uszkodził także osiem statków o łącznym tonażu 62.751 BRT i jeden okręt o wyporności 10,035 ton.[3]

Data[3] Jednostka[3] Przynależność państwowa[3] Tonaż[3]
5 września 1939 SS Bosnia[4]  Wielka Brytania 2,407
6 września 1939 SS Rio Claro  Wielka Brytania 4,086
7 września 1939 SS Gartavon  Wielka Brytania 1,777
14 października 1939 HMS "Royal Oak"  Wielka Brytania 29,150
5 grudnia 1939 SS Novasota  Wielka Brytania 8,795
6 grudnia 1939 MV Britta  Norwegia 6,214
7 grudnia 1939 MV Tajandoen  Holandia 8,159
25 marca 1940 SS Britta  Dania 1,146
14 czerwca 1940 SS Balmoralwood  Wielka Brytania 5,834
21 czerwca 1940 SS San Fernando  Wielka Brytania 13,056
24 czerwca 1940 SS Cathrine  Panama 1,885
27 czerwca 1940 SS Lenda  Norwegia 4,005
27 czerwca 1940 SS Leticia  Holandia 2,580
29 czerwca 1940 SS Empire Toucan  Wielka Brytania 4,421
30 czerwca 1940 SS Georgios Kyriakides  Grecja 4,201
2 lipca 1940 SS Arandora Star  Wielka Brytania 15,501
2 września 1940 SS Ville de Mons  Belgia 7,463
4 września 1940 SS Titan  Wielka Brytania 9,035
7 września 1940 SS Neptunian  Wielka Brytania 5,155
7 września 1940 SS José de Larrinaga  Wielka Brytania 5,303
7 września 1940 SS Gro  Norwegia 4,211
9 września 1940 SS Possidon  Grecja 3,840
21 września 1940 SS Elmbank  Wielka Brytania 5,156
19 października 1940 SM Uganda  Wielka Brytania 4,966
19 października 1940 MV Shirak  Belgia 6,023
19 października 1940 SS Wandby  Wielka Brytania 4,947
20 października 1940 SS La Estancia  Wielka Brytania 5,185
20 października 1940 SS Whitford Point  Wielka Brytania 5,026
20 października 1940 MV Athelmonarch  Wielka Brytania 8,995
8 listopada 1940 MV Gonçalo Velho Portugalia Portugalia 8,995
2 grudnia 1940 SS Ville d'Arlon  Belgia 7,555
2 grudnia 1940 MV Conch  Wielka Brytania 8,376
2 grudnia 1940 MV Dunsley  Wielka Brytania 8,376
26 lutego 1941 SS Kasongo  Belgia 5,254
26 lutego 1941 MV Diala  Wielka Brytania 8,106
26 lutego 1941 MV Rydboholm  Szwecja 3,197
26 lutego 1941 MV Borgland  Norwegia 3,636
28 lutego 1941 SS Holmlea  Wielka Brytania 4,233
7 marca 1941 MV Terje Viken  Wielka Brytania 20,638

Okręt zaginął po 7 marca 1941; przyczyna zatonięcia jest nieznana. Wśród przyczyn wymienia się: wejście na miny, zatopienie przez własną uszkodzoną torpedę lub atak korwet HMS "Camellia" i HMS "Arbutus", które atakowały okręt podwodny bez potwierdzenia zatopienia. Przez wiele lat sądzono, że sprawcą zatopienia był niszczyciel HMS "Wolverine", który 8 marca 1941 atakował bombami głębinowymi nieprzyjacielski okręt podwodny; obecnie przeważa przekonanie, że był to jednak U-A.

Przypisy

  1. Wśród ofiar U-47 były m.in.: statek pasażerski "Arandora Star" (15.501 BRT) zatopiony 2 lipca 1940, jedna z największych jednostek zatopionych przez U-Booty podczas wojny; brytyjski statek-przetwórnia wielorybnicza "Terje Viken", uszkodzony 7 marca 1941; dobity później przez U-99.
  2. 2,0 2,1 Karl Dönitz: 10 lat i 20 dni : wspomnienia 1935-1945. Gdańsk: Finna, 1997, s. 99-107. ISBN 83-905073-3-1.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 WWII U-boat Successes: Ships hit by U-47 (ang.). U-boot .net. [dostęp 2010-12-26].
  4. SS Bosnia (+1939). The Wreck Site. [dostęp 20 marca 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Karl Dönitz: 10 lat i 20 dni : wspomnienia 1935-1945. Gdańsk: Finna, 1997. ISBN 83-905073-3-1.
  • www.uboat.net: U-47 (ang.). [dostęp 26 października 2008].