Gawial gangesowy

Gawial gangesowy
Gavialis gangeticus
(Gmelin, 1789)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	zauropsydy
Rząd	krokodyle
Rodzina	gawialowate
Rodzaj	Gavialis
Gatunek	gawial gangesowy
Kategoria zagrożenia (CzKGZ)
krytycznie zagrożony
Zasięg występowania
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Gawial gangesowy, gawial (Gavialis gangeticus) – gatunek krokodyla z rodziny gawialowatych (Gavialidae). Jest czczony przez hindusów jako zwierzę poświęcone bogu Wisznu.

Głowa

Występowanie

Indie, Pakistan, Nepal. Rzeki Ganges, Brahmaputra i Indus oraz ich większe dopływy.

Opis

Gawial wyróżnia się spośród krokodyli bardzo długim i wąskim pyskiem, u samców silnie rozszerzonym na końcu. W pysku znajdują się liczne, lekko zagięte zęby, z tego w szczęce znajduje się od 54 do 58 zębów, a w żuchwie od 50 do 52. Grzbiet pokryty jest czterema podłużnymi rzędami dużych płyt kostnych. Pośrodku, wzdłuż ogona ciągnie się rząd 19 nieparzystych płyt uzbrojonych w grzebieniaste wyrostki, po bokach 19 płyt o kształcie dachówkowatym. Ubarwienie dorosłego gawiala jest brunatnozielone. Gawial ma stosunkowo słabe nogi.

Rozmiary

Długość do 7 m
Masa ciała do 1000 kg.

Biotop

Duże rzeki.

Pokarm

Głównie ryby, ale znane są wypadki, że napadały na ludzi.

Rozmnażanie

Samica gawiala składa do 40 jaj, zagrzebując je w piasku. Wylęgające się młode mają ciało o długości ok. 40 cm, z czego na pysk przypada 4 cm, a na ogon 22 cm.