Geografia Guamu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Położenie Guamu

Guam jest terytorium zamorskim Stanów Zjednoczonych. Wyspa ta leży w zachodniej części Oceanu Spokojnego i jest największą w archipelagu Mariany. Guam cechuje się urozmaiconą rzeźbą terenu i tropikalnym, wilgotnym klimatem.

Powierzchnia i położenie[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcie satelitarne północnej części wyspy

Powierzchnia – 541,3 km²: nieznacznie mniejsza od Bornholmu i nieco większa od Warszawy;

Położenie – 13°28'N i 144°45'E: wyspa leży w południowo-zachodniej części Pacyfiku, około 2000 km na wschód od Filipin. Guam stanowi ważny węzeł tranzytowy, łączący kraje Azji Południowo-Wschodniej z Hawajami.

Linia brzegowa – 125,5 km

Ukształtowanie poziome[edytuj | edytuj kod]

Guam to najdalej wysunięta na południe wyspa archipelagu Marianów, która ma 51 km długości i 5-9 km szerokości. Linia brzegowa jest umiarkowanie rozwinięta, gdzie występują niewielkie zatoczki, a na zachodzie leży wąski półwysep Orote Peninsula. U wybrzeży Guam leży kilka przybrzeżnych wysepek. Wybrzeże jest zarówno niskie jak i wysokie, gdzie można wyróżnić klify, kamieniste i żwirowe plaże, które występują także razem klifami, oraz zbocza wzniesień opadające do morza. Na wybrzeżu niskim ciągną się piaszczyste plaże, ponadto występują fragmenty wybrzeża namorzynowego. Wyspę otaczają rafy koralowe.

Budowa geologiczna i rzeźba[edytuj | edytuj kod]

Guam jest wyspą wulkanicznego pochodzenia, która leży na styku płyt: filipińskiej i pacyficznej. Wyspa cechuje się zróżnicowaną budową geologiczną, gdzie południowa część zbudowana jest z bazaltów i andezytów. Północna część wyspy to obszary zbudowane głównie z wapieni. Guam jest na ogół nizinna, ale cechuje się urozmaiconą rzeźbą terenu. Południowa część wyspy ma charakter wyżynny, gdzie wzdłuż wybrzeża ciągną się wzniesienia osiągające 300-350 m n.p.m. W tym rejonie wznosi się najwyższy szczyt wyspy – jest Mount Lamlam o wysokości 406 m n.p.m. Północna część wyspy jest nizinna.

Guam z lotu ptaka

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Guma leży w strefie klimatu równikowego, wilgotnego. Średnie temperatury wynoszą 26-27 °C, gdzie roczne wahania są niewielkie. Dobowe różnice nie przekraczają 5 °C. Opady deszczu są wysokie i wynoszą co najmniej 2000 mm rocznie, sięgając 3000 mm. Brak pory suchej, jednakże występuje okres ze zmniejszoną intensywnością opadów. Największe opady mają miejsce od sierpnia do października. Guam leży w strefie działań huraganów – tajfuny, które nawiedzają wyspę w okresie największych opadów, a także do okresu listopad-grudzień. Ostatni silny tajfun nawiedził wyspę w grudniu 2002 roku, gdzie porywy wiatru wynosiły do 173 km/h, a stała prędkość wiatru wynosiła około 140 km/h.

Wody[edytuj | edytuj kod]

Sieć rzeczna ze względu na opady i uwarunkowania rzeźby terenu jest dobrze rozwinięta. Na wyspie występują krótkie rzeki, a najwięcej rzek płynie w południowej części wyspy. W południowej części wyspy leży niewielkie jezioroFena Lake.

Plaża na Guamie

Flora i fauna[edytuj | edytuj kod]

Roślinność jest dobrze zachowana, choć w wielu miejscach występują tereny rolnicze. Wyspę cechuje się bogactwem gatunkowym, gdzie rośnie ponad 600 gatunków roślin z czego około 100 to drzewa. Na wyspie rośnie głównie roślinność tropikalna, a także subtropikalna. Do głównych gatunków drzew należą bananowce, palmy kokosowe i drzewa chlebowe oraz ifil. Liczne są rośliny kwiatowe, paprocie, a na wybrzeżu występują fragmenty roślinności namorzynowej.

Faunę reprezentują głównie ptaki, oraz gady. Ptaki reprezentują zarówno gatunki lądowe jak i morskie, należą do nich siewki, bieliki, gołębie i wiele innych gatunków ptaków. Do gadów należą m.in. gekony i węże. Charakterystycznym skorupiakiem jest krab palmowy. Na Guam sprowadzono także zwierzęta które wcześniej nie występowały na wyspie, jak np. dziki. W wodach oceanu występuje wiele gatunków ryb, w tym rekiny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]