Geografia Wysp Marshalla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wyspy Marshalla - mapa.PNG

Wyspy Marshalla składają się z 1225 wysepek rozrzuconych na zachodnim Pacyfiku (w Mikronezji), na terenie o powierzchni ponad miliona kilometrów kwadratowych. W skład państwa wchodzi 29 atoli oraz 5 izolowanych wysp a łączna powierzchnia lądu wynosi zaledwie 181,3 km². Najważniejsze atole i wyspy tworzą dwie główne grupy: Ratak i Ralik, które znaczą odpowiednio "wschód słońca" i "zachód słońca". Dwie trzecie ludności wysp zamieszkuje na dwóch głównych wyspach: Majuro, na której położona jest stolica, do niedawna zwana Dalap-Uliga-Darrit, a obecnie po prostu Majuro oraz Kwajalein, na której znajduje się baza amerykańska i przeludnione miasto Ebeye. Wyspy położone dalej są rzadziej zaludnione ze względu na trudniejsze warunki ekonomiczne.

Powierzchnia[edytuj | edytuj kod]

Łączna powierzchnia lądowa wynosi 181,3 km², a lina brzegowa 370,4 km. Morze terytorialne rozciąga się na odległość 12 nm, a wyłączna strefa ekonomiczna 200 nm Kraj ma granice morskie z Kiribati i Mikronezją. Najwyższym punktem jest nienazwany szczyt na Likiep mierzący 10 m n.p.m., natomiast najniższym jest Ocean Spokojny.

Punkty ekstremalne[edytuj | edytuj kod]

  • Najbardziej na północ – Atol Bokak
  • Najbardziej na wschód – Atol Knox
  • Najbardziej na południe – Atol Ebon
  • Najbardziej na zachód – Atol Ulejang

Geologia i rzeźba[edytuj | edytuj kod]

Wyspy Marshalla są pochodzenia koralowego, zbudowane z rafowych osadów, jakimi są wapienie rafowe i koralowce. Wyspy otaczają rafy koralowe. Cały archipelag spoczywa na podmorskim wale pochodzenia wulkanicznego. Wyspy Marshalla mają w większości postać atoli. Wyspy są wybitnie nizinne, płaskie, gdzie średnia wysokość nie przekracza kilku metrów na poziom morza. Monotonię krajobrazu urozmaicają wydmy.

Wyspa Omelek

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Wyspy Marshalla leżą w pobliżu równika, toteż znajdują się pod wpływem klimatu równikowego wilgotnego. Jedynie północne atole znajdują się w strefie klimatu podrównikowego. Temperatury na wszystkich wyspach są wysokie, typowe dla klimatu równikowego. Średnia roczna wynosi 26-28oC. Dobowe i roczne różnice w temperaturach są niewielkie i z reguły nie przekraczają 5oC. Fakt ten dotyczy także wysp najdalej oddalonych od równika. Wpływ na rozkład temperatur ma ocean i ciepłe prądy okołorównikowe.

Opady są wysokie. Najwyższe wartości notowane są na atolach leżących najbliżej równika, gdzie średnio w ciągu roku spada do 4 000 mm. W regionie tym nie ma wyraźnej pory suchej, a największe opady przypadają na miesiące letnie. Najmniejsze opady występują na północnych wyspach, gdzie średnia roczna wynosi 1 500 mm. W regionie tym zaznacza się wyraźna pora sucha. Wyspy Marshalla nawiedzane są czasami przez cyklony tropikalne i sztormy tropikalne.

Wody i gleby[edytuj | edytuj kod]

Całkowity brak wód powierzchniowych. Wody gruntowe są zasolone. Wyspy pokrywają żyzne pokrywy glebowe, dzięki którym rozwinęła się bujna roślinność.

Flora i fauna[edytuj | edytuj kod]

Wyspy Marshalla porasta bujna roślinność tropikalna, w tym lasy tropikalne które zajmują około 22% powierzchni kraju. Liczne są palmy kokosowe i drzewa chlebowe. Wokół wysp rosną rafy koralowe.

Świat zwierząt jest ubogi i ogranicza się głównie do zwierząt morskich i prowadzących wodno-lądowy tryb życia. Na wyspach żyje kilka gatunków gadów w tym żółwie morskie. Bogaty świat zwierząt morskich reprezentuje 250 gatunków ryb i 27 gatunków ssaków morskich do których należą m.in. delfiny i morświny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]