Georg Christoph Grooth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Portret cesarzowej Elżbiety, autorstwa Georga Christopha Grootha.

Georg Christoph Grooth (ros.: Георг Христофор Грот (Гроот); ur. 21 stycznia 1716 w Stuttgarcie - zm. 28 września 1749 w St. Petersburgu) - niemiecki malarz portrecista działający w Rosji.

Był synem i prawdopodobnie uczniem stuttgarckiego malarza nadwornego Johanna Christopha Grootha, a także starszym bratem Johanna Friedricha Grootha, również malarza działającego w Rosji. Nauki pobierał w Dreźnie[1]. W 1741 r. przybył do Rewla na zaproszenie generała Ulricha Friedricha Woldemara von Löwendala, będącego wówczas na rosyjskiej służbie. Dwa lata później na zaproszenie cesarzowej Elżbiety Grooth wraz z Lucasem Conradem Pfandzeltem przeniósł się do Petersburga, gdzie został nadwornym malarzem cesarskim. Na dworze carskim przebywał do końca życia, malując portrety Romanowów oraz przedstawicieli rosyjskiej szlachty.

Z powodu swojego niewysokiego wzrostu oraz garba był nazywany "Małym Groothem" w przeciwieństwie do swojego młodszego brata. Jego obrazy są cenione za realizm i widoczne podobieństwo do portretowanych osób, np. cesarzowej Elżbiety, wielkiego księcia Piotra Fiodorowicza i wielkiej księżnej Katarzyny (znajdujące się do 1917 r. w galerii domu Romanowów w Ermitażu).

Jak wielu cudzoziemskich artystów, przebywających w tym czasie w Rosji, Grooth miał licznych uczniów spośród Rosjan. Jednym z nich był Iwan Argunow, prekursor rosyjskiego malarstwa portretowego.

Wikimedia Commons

Przypisy