Cadel Evans

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cadel Evans
Cadel Evans
Narodowość  Australia
Data urodzenia 14 lutego 1977
Pseudonim Cuddles
Wzrost 174 cm
Waga 64 kg
Największy sukces 1. miejsce w Tour de France 2011
mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym w wyścigu ze startu wspólnego (2009)
Strona WWW www.cadelevans.com.au
Drużyny
2002
2003 - 2004
2005 - 2009
2010 - 2015
Mapei-QuickStep
Team Telekom
Davitamon-Lotto
BMC Racing Team
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Australia
Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym
Złoto
Mendrisio 2009 Start wspólny
UCI ProTour
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
2007
UCI World Tour
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2011
Puchar świata MTB (Cross-country)
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1998
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1999
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1997

Cadel Lee Evans (ur. 14 lutego 1977 w Katherine) – były australijski kolarz szosowy i górski, złoty medalista szosowych mistrzostw świata i Igrzysk Wspólnoty Narodów, pierwszy australijski zwycięzca Tour de France.[1].

Evans jest najbardziej utytułowanym kolarzem w historii Australii. W swojej wieloletniej karierze dwukrotnie wygrał Puchar Świata w kolarstwie górskim (1998, 1999), triumfował na trasie Tour de France, stał na podium Giro d'Italia i Vuelta a España. Na przestrzeni lat odnosił sukcesy w wyścigach etapowych takich jak Tour de Romandie, Tirreno-Adriatico czy Giro del Trentino, a w 2007 roku wygrał klasyfikację UCI ProTour.

W karierze wygrał dwa ważne wyścigi jednodniowe. W 2009 roku w szwajcarskim Mendrisio wywalczył tytuł mistrza świata w wyścigu ze startu wspólnego, a rok później wygrał prestiżowy klasyk La Fleche Wallonne.

Karierę sportową zakończył w wieku 37 lat, 1 lutego 2015, po zajęciu 5. miejsca w wyścigu swojego imienia.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Evans sukcesy na rowerze odnosić zaczął już jako junior, trzykrotnie zdobywając tytuł mistrza kraju, srebrne i brązowe medale na mistrzostwach świata U-23, a także wygrywając Puchar Świata w sezonach 1998 i 1999. Na igrzyskach olimpijskich w Sydney zajął siódme miejsce. Mimo tak wielu zwycięstw, w połowie 2000 roku postanowił kolejny raz zmienić dyscyplinę – tym razem na kolarstwo szosowe.

Profesjonalną karierę rozpoczął w zespole Saeco w 2001. W następnym sezonie przeniósł się do Mapei. Stamtąd przeniósł się do niemieckiego zespołu T-Mobile, gdzie występował w latach 2003-2004. W 2005 przeniósł się do Davitamon-Lotto. W barwach tej ekipy po raz pierwszy wystartował w Tour de France, zajął wtedy ósme miejsce w klasyfikacji generalnej tego wyścigu. Był pierwszym Australijczykiem w pierwszej dziesiątce Tour de France od czasów Phila Andersona. Evans pokazał wtedy swoje umiejętności w jeżdżeniu po górach dotrzymując kroku Armstrongowi, Basso, a także Ullrichowi. W 2006 wygrał szwajcarski wyścig Tour de Romandie, zostawiając w tyle Alberto Contadora i Alejandro Valverde.

27 września 2009 podczas Mistrzostw Świata w Mendrisio zdobył tęczową koszulkę mistrza świata w wyścigu ze startu wspólnego.

W 2011 wygrał Tour de France, zostając pierwszym australijskim zwycięzcą w tym wyścigu. Koszulkę lidera, dzięki drugiemu miejscu w jeździe indywidualnej na czas, zdobył na przedostatnim etapie wyścigu, wygrywając z prowadzącymi wówczas w klasyfikacji generalnej braćmi Schleck: Andym i Frankiem.

Ponadto w 2001 wygrał etap Österreich-Rundfahrt, a w 2004 wygrał klasyfikację generalną tego wyścigu. W 2002 wygrał etap Tour Down Under, a także zajął czternaste miejsce w klasyfikacji generalnej Giro d'Italia. Jest również dwukrotnym zdobywcą drugiego miejsca w Tour de France (2007, 2008). W sezonie 2007 zwyciężył w klasyfikacji generalnej UCI ProTour, po tym jak zdyskwalifikowany został Włoch Danilo Di Luca. Natomiast w sezonie 2011 zajął drugie miejsce w klasyfikacji końcowej UCI World Tour, w której lepszy był tylko Belg Philippe Gilbert.

Najważniejsze osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Starty w Wielkich Tourach[edytuj | edytuj kod]

Grand Tour 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013
Pink jersey Giro 14. - - - - - - - 5. - - 3.
Yellow jersey Tour - - - 8. 4. 2. 2. 30. 26. 1. 7. 39.
golden jersey Vuelta - - 60. - - 4. - 3. - - - -

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]