Giovanni Benelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Giovanni Benelli
Kardynał prezbiter
Herb Giovanni Benelli Virtus ex alto
Moc z wysoka
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 12 maja 1921
Poggiole di Vernio
Data i miejsce śmierci 26 października 1982
Florencja
arcybiskup Florencji
Okres sprawowania 1977 - 1982
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 31 października 1943
Nominacja biskupia 11 czerwca 1966
Sakra biskupia 11 września 1966
Kreacja kardynalska 27 czerwca 1977
Paweł VI
Kościół tytularny S. Prisca

Giovanni Benelli (ur. 12 maja 1921 w Poggiole di Vernio, zm. 26 października 1982 we Florencji), włoski duchowny katolicki, dyplomata watykański, arcybiskup Florencji, kardynał.

Studiował w seminarium w Pistoia oraz na uczelniach rzymskich - Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim i Papieskiej Akademii Duchownej. Przyjął święcenia kapłańskie 31 października 1943 i pracował w Rzymie jako duszpasterz. W sierpniu 1947 przeszedł do pracy w watykańskim Sekretariacie Stanu; był osobistym sekretarzem substytuta w Sekretariacie Stanu, Giovanniego Battisty Montiniego. W lipcu 1950 otrzymał tytuł nadzwyczajnego tajnego szambelana papieskiego (sierpień 1961 - prałata domowego); również w 1950 został wysłany na placówkę dyplomatyczną do Irlandii (był sekretarzem nuncjatury). Pracował kolejno we Francji (1953-1960 sekretarz nuncjatury), Brazylii (1960-1962 audytor nuncjatury), Hiszpanii (1962-1965 radca nuncjatury). Od maja 1965 do czerwca 1966 pełnił funkcję stałego obserwatora Stolicy Świętej przy UNESCO w Paryżu.

11 czerwca 1966 został mianowany arcybiskupem tytularnym Tusuro oraz pronuncjuszem w Senegalu i delegatem apostolskim w Afryce Zachodniej. Sakry biskupiej udzielił mu 11 września 1966 w Rzymie kardynał Amleto Giovanni Cicognani, sekretarz stanu. W czerwcu 1967 arcybiskup Benelli powrócił do Watykanu i został substytutem w Sekretariacie Stanu. W czerwcu 1977 Paweł VI mianował go arcybiskupem Florencji i kardynałem, z tytułem prezbitera S. Prisca.

Benelli uchodził za jednego z faworytów (papabili) zarówno na konklawe po śmierci Pawła VI, jak i po śmierci Jana Pawła I. Nie został wybrany; brał później udział w pracach sesji Światowego Synodu Biskupów w Watykanie oraz sesjach Kolegium Kardynalskiego. Zmarł w październiku 1982 i został pochowany w katedrze metropolitalnej we Florencji.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Ermenegildo Florit
Template-Metropolitan Archbishop.svg Arcybiskup Florencji
1977-1982
Template-Metropolitan Archbishop.svg Następca
Silvano Piovanelli