Kolegium kardynałów
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kolegium kardynałów (Collegium Cardinalium Sanctae Romanae Ecclesiae – Kolegium Kardynałów Świętego Kościoła Rzymskiego) – ogół kardynałów Kościoła katolickiego, którego zadaniem jest wspomaganie papieża w kierowaniu Kościołem. Kolegium kardynałów zbiera się na konsystorzach zwoływanych przez papieża. Po wystąpieniu wakatu Stolicy Apostolskiej kolegium to zbiera się na konklawe w celu wybrania nowego papieża.
Kolegium kardynalskie wywodzi się ze starożytnej rady starszych (prezbiterium) kierującej diecezją rzymską (kościołem partykularnym w Rzymie) pod przewodnictwem Biskupa Rzymskiego. W pewnym czasie, być może na przełomie III i IV w. prezbiterów (starszych) w Rzymie było już tak wielu, że z powodów praktycznych nie mogli się zbierać wszyscy jako efektywny "senat" biskupa. Papieże zaczęli powoływać doradców jedynie spośród najważniejszych prezbiterów miasta, obdarzając ich przymiotnikiem cardinales, czyli "główni". Z czasów papieża Gelazego I (492-496) pochodzi pierwsza zachowana lista 29 kardynałów prezbiterów (kardynalnych prezbiterów) i 7 kardynałów diakonów (kardynalnych diakonów). Około VII w. do doradzania sobie papieże zaprosili także biskupów diecezji podmiejskich Rzymu - pierwszy zarejestrowany tytuł kardynała biskupa pochodzi z roku 680 (Giovenale, biskup Albano). Nazwa "Święte Kolegium Kardynałów" jest udokumentowana od pontyfikatu Eugeniusza III (1145-1153), jednak w owym czasie było ono już dobrze ugruntowaną w strukturach Kościoła instytucją. Proces jej kształtowania trwał wiele stuleci, a począwszy od pontyfikatu Leona IX (1049-1054) nabrał szczególnej dynamiki. Proces historyczny doprowadził do tego, że kolegium przekszatiło się z reprezentacji duchowieństwa diecezjalnego Rzymu w międzynarodową reprezentację Kościoła Powszechnego, przy czym rzeczywiste funkcje biskupie, prezbiterialne i diakońskie kardynałów przekształy się w tytuły honorowe.
Obecnie niemal wszyscy kardynałowie są biskupami. Jeśli nowo mianowany kardynał nie posiadałby święceń biskupich, powinien przyjąć sakrę biskupią; nominowani w podeszłym wieku kardynałowie są niekiedy zwalniani od obowiązku przyjęcia sakry (np. w 2001 o. Avery Dulles, w 2003 o. Tomáš Špidlík i w 2006 o. Albert Vanhoye).
Zgodnie z tradycją wyróżnia się trzy stopnie kardynałów:
- kardynałowie biskupi (tytularni zwierzchnicy podmiejskich diecezji Rzymu – Ostia, Albano, Frascati, Palestrina, Porto-Santa Rufina, Sabina-Poggio Mirteto i Velletri-Segni oraz zaliczeni do kolegium kardynalskiego patriarchowie kościołów wschodnich); honorowe pierwszeństwo wśród kardynałów tego stopnia sprawuje tytularny biskup Ostii,
- kardynałowie prezbiterzy (obecnie są to na ogół biskupi diecezjalni podniesieni do godności kardynała, jako tytuł otrzymują od papieża jeden z kościołów rzymskich); pierwszy z kardynałów tego stopnia nosi tytuł kardynała protoprezbitera (czyli pierwszego prezbitera),
- kardynałowie diakoni (jako tytuł otrzymują jedną z diakonii rzymskich, są to przeważnie urzędnicy kurii rzymskiej); pierwszy z kardynałów tego stopnia nosi tytuł kardynała protodiakona (czyli pierwszego diakona); kardynałowie diakoni podczas liturgii papieskich nie koncelebrują w ornatach lecz asystują papieżowi w dalmatykach diakońskich, różniąc się od zwykłych diakonów jedynie prawem noszenia mitry biskupiej.
Na czele kolegium kardynalskiego jako pierwszy wśród równych stoi jego dziekan. Funkcja dziekana Kolegium kardynalskiego jest związana z godnością kardynała biskupa Ostii (w latach 2002-2005 kardynał Joseph Ratzinger, obecnie kardynał Angelo Sodano). Z chwilą wakansu dziekan wybierany jest przez kardynałów biskupów (mających tytuły diecezji podmiejskich), zebranych pod przewodnictwem subdziekana (lub – gdy go nie ma – najstarszego z kardynałów biskupów) i przedstawiany do zatwierdzenia papieżowi. Podobnie dokonuje się, pod przewodnictwem dziekana, wyboru subdziekana. Ważną rolę w kolegium kardynalskim obok dziekana odgrywają: kamerling oraz protodiakon.
Spis treści |
[edytuj] Członkowie kolegium kardynałów
Poniżej znajduje się pełna lista kardynałów wchodzących obecnie w skład kolegium. Obok imienia każdego kardynała znajduje się jego data urodzenia – jedynie kardynałowie, którzy mają mniej niż 80 lat, mogą uczestniczyć w konklawe (nazwiska kardynałów elektorów zostały wytłuszczone). Obecnie jest 205 kardynałów, spośród których 113 posiada prawo uczestniczenia w konklawe.
Ostatnia aktualizacja: 10 kwietnia 2013.
[edytuj] Kardynałowie biskupi
[edytuj] Biskupi siedmiu diecezji Rzymu
- Angelo Sodano (Włochy – 23 listopada 1927) – Kardynał Biskup Albano od 10 stycznia 1994 i Biskup Ostii od 27 kwietnia 2005, dziekan kolegium kardynalskiego
- Roger Etchegaray (Francja – 25 września 1922) – Kardynał Biskup Porto-Santa Rufina od 24 czerwca 1998, subdziekan kolegium kardynalskiego od 30 kwietnia 2005
- Giovanni Battista Re (Włochy – 30 stycznia 1934) – Kardynał Biskup Sabina-Poggio Mirteto od 1 października 2002
- Francis Arinze (Nigeria – 1 listopada 1932) – Kardynał Biskup Velletri-Segni od 25 kwietnia 2005
- Tarcisio Bertone (Włochy – 2 grudnia 1934) – Kardynał Biskup Frascati od 10 maja 2008
- José Saraiva Martins (Portugalia – 6 stycznia 1932) – Kardynał Biskup Palestriny od 24 lutego 2009
[edytuj] Kanoniczni patriarchowie
- Nasrallah Pierre Sfeir (Liban – 15 maja 1920) – emerytowany Patriarcha Antiochii obrządku maronickiego
- Emanuel Karim III Delly (Irak – 6 października 1927) – emerytowany patriarcha Babilonu obrządku chaldejskiego
- Antoni Naguib (Egipt – 18 marca 1935) – emerytowany patriarcha Aleksandrii obrządku koptyjskiego
- Béchara Boutros Raï (Liban – 25 lutego 1940) – Patriarcha Antiochii obrządku maronickiego
[edytuj] Kardynałowie prezbiterzy
[edytuj] Nominowani przez Pawła VI
[edytuj] Nominowani przez Jana Pawła II
Od 30 czerwca 1979
- Michael Michai Kitbunchu (Tajlandia – 25 stycznia 1929)
- Alexandre do Nascimento (Angola – 1 marca 1925)
- Godfried Danneels (Belgia – 4 czerwca 1933)
- Thomas Stafford Williams (Nowa Zelandia – 20 marca 1930)
- Joachim Meisner (Niemcy – 25 grudnia 1933)
- Duraisamy Simon Lourdusamy (Indie – 5 lutego 1924)
- Miguel Obando Bravo (Nikaragua – 2 lutego 1926)
- Ricardo Vidal (Filipiny – 6 lutego 1931)
- Henryk Gulbinowicz (Polska – 17 października 1923)
- Jozef Tomko (Słowacja – 11 marca 1924)
- Paul Poupard (Francja – 30 sierpnia 1930)
- Friedrich Wetter (Niemcy – 20 lutego 1928)
- Silvano Piovanelli (Włochy – 21 lutego 1924)
- Adrianus Johannes Simonis (Holandia – 26 listopada 1931)
- Bernard Francis Law (Stany Zjednoczone – 4 listopada 1931)
- Giacomo Biffi (Włochy – 13 czerwca 1928)
Od 28 czerwca 1988
- Eduardo Martínez Somalo (Hiszpania – 31 marca 1927)
- Achille Silvestrini (Włochy – 25 października 1923)
- José Freire Falcão (Brazylia – 23 października 1925)
- Alexandre José Maria dos Santos (Mozambik – 18 marca 1924)
- Giovanni Canestri (Włochy – 30 września 1918)
- Simon Ignatius Pimenta (Indie – 1 marca 1920)
- Edward Bede Clancy (Australia – 13 grudnia 1923)
- Edmund Casimir Szoka (Stany Zjednoczone – 14 września 1927)
- László Paskai (Węgry – 8 maja 1927)
- Christian Wiyghan Tumi (Kamerun – 15 października 1930)
Od 28 czerwca 1991
- Nicolás de Jesús López Rodriguez (Dominikana – 31 października 1936)
- Roger Michael Mahony (Stany Zjednoczone – 27 lutego 1936)
- Camillo Ruini (Włochy – 19 lutego 1931)
- Ján Chryzostom Korec (Słowacja – 22 stycznia 1924)
- Henri Schwery (Szwajcaria – 14 czerwca 1932)
- Edward Idris Cassidy (Australia – 5 lipca 1924)
- Fiorenzo Angelini (Włochy – 1 sierpnia 1916)
Od 26 listopada 1994
- Miloslav Vlk (Czechy – 17 maja 1932)
- Carlo Furno (Włochy – 2 grudnia 1921)
- Julius Riyadi Darmaatmadja (Indonezja – 20 grudnia 1934)
- Jaime Lucas Ortega y Alamino (Kuba – 18 października 1936)
- Gilberto Agustoni (Szwajcaria – 26 lipca 1922)
- Emmanuel Wamala (Uganda – 15 grudnia 1926)
- William Henry Keeler (Stany Zjednoczone – 4 marca 1931)
- Jean-Claude Turcotte (Kanada – 26 czerwca 1936)
- Ricardo María Carles Gordó (Hiszpania – 24 września 1926)
- Adam Joseph Maida (Stany Zjednoczone – 18 marca 1930)
- Vinko Puljić (Bośnia i Hercegowina – 8 września 1945)
- Juan Sandoval Íñiguez (Meksyk – 28 marca 1933)
- Ersilio Tonini (Włochy – 20 lipca 1914)
- Jorge Arturo Medina Estévez (Chile – 23 grudnia 1926)
- Darío Castrillón Hoyos (Kolumbia – 4 lipca 1929)
- James Francis Stafford (Stany Zjednoczone – 26 lipca 1932)
- Salvatore De Giorgi (Włochy – 6 września 1930)
- Serafim Fernandes de Araújo (Brazylia – 13 sierpnia 1924)
- Antonio María Rouco Varela (Hiszpania – 24 sierpnia 1936)
- Dionigi Tettamanzi (Włochy – 14 marca 1934)
- Polycarp Pengo (Tanzania – 5 sierpnia 1944)
- Christoph Schönborn (Austria – 22 stycznia 1945)
- Norberto Rivera Carrera (Meksyk – 6 czerwca 1942)
- Francis Eugene George (Stany Zjednoczone – 16 stycznia 1937)
- Marian Jaworski (Ukraina – 21 sierpnia 1926)
- Jānis Pujats (Łotwa – 14 listopada 1930)
- Agostino Cacciavillan (Włochy – 14 sierpnia 1926)
- Sergio Sebastiani (Włochy – 11 kwietnia 1931)
- Zenon Grocholewski (Polska – 11 października 1939)
- Crescenzio Sepe (Włochy – 2 czerwca 1943)
- Jorge María Mejía (Argentyna – 31 stycznia 1923)
- Walter Kasper (Niemcy – 5 marca 1933)
- Ivan Dias (Indie – 14 kwietnia 1936)
- Geraldo Majella Agnelo (Brazylia – 19 października 1933)
- Pedro Rubiano Sáenz (Kolumbia – 13 września 1932)
- Theodore Edgar McCarrick (Stany Zjednoczone – 7 lipca 1930)
- Desmond Connell (Irlandia – 24 marca 1926)
- Audrys Juozas Bačkis (Litwa – 1 lutego 1937)
- Francisco Javier Errázuriz Ossa (Chile – 5 września 1933)
- Julio Terrazas Sandoval (Boliwia – 7 marca 1936)
- Wilfrid Fox Napier (RPA – 8 marca 1941)
- Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga (Honduras – 29 grudnia 1942)
- Bernard Agré (Wybrzeże Kości Słoniowej – 2 marca 1926)
- Juan Luis Cipriani Thorne (Peru – 28 grudnia 1943)
- Francisco Álvarez Martínez (Hiszpania – 14 lipca 1925)
- Cláudio Hummes (Brazylia – 8 sierpnia 1934)
- José da Cruz Policarpo (Portugalia – 26 lutego 1936)
- Severino Poletto (Włochy – 18 marca 1933)
- Cormac Murphy-O'Connor (Anglia i Walia – 24 sierpnia 1932)
- Edward Michael Egan (Stany Zjednoczone – 2 kwietnia 1932)
- Lubomyr Huzar (Ukraina – 26 lutego 1933)
- Karl Lehmann (Niemcy – 16 maja 1936)
- Roberto Tucci (Włochy – 19 kwietnia 1921)
- Angelo Scola (Włochy – 7 listopada 1941)
- Anthony Okogie (Nigeria – 16 czerwca 1936)
- Bernard Panafieu (Francja – 26 stycznia 1931)
- Gabriel Zubeir Wako (Sudan – 27 lutego 1941)
- Carlos Amigo Vallejo (Hiszpania – 23 sierpnia 1934)
- Justin Francis Rigali (Stany Zjednoczone – 19 kwietnia 1935)
- Keith O'Brien (Szkocja – 17 marca 1938)
- Eusébio Oscar Scheid (Brazylia – 8 grudnia 1932)
- Ennio Antonelli (Włochy – 18 listopada 1936)
- Peter Kodwo Appiah Turkson (Ghana – 11 października 1948)
- Telesphore Placidus Toppo (Indie – 15 października 1939)
- George Pell (Australia – 8 czerwca 1941)
- Josip Bozanić (Chorwacja – 20 marca 1949)
- Jean-Baptiste Phạm Minh Mẫn (Wietnam – 5 marca 1934)
- Philippe Barbarin (Francja – 17 października 1950)
- Péter Erdő (Węgry – 25 czerwca 1952)
- Marc Ouellet (Kanada – 8 czerwca 1944)
[edytuj] Nominowani przez Benedykta XVI
- Agostino Vallini (Włochy – 17 kwietnia 1940)
- Jorge Liberato Urosa Savino (Wenezuela – 28 sierpnia 1942)
- Gaudencio Borbon Rosales (Filipiny – 10 sierpnia 1932)
- Jean-Pierre Ricard (Francja – 26 września 1944)
- Antonio Cañizares Llovera (Hiszpania – 15 października 1945)
- Nicholas Cheong Jin-Suk (Korea Południowa – 7 grudnia 1931)
- Sean Patrick O'Malley (Stany Zjednoczone – 29 czerwca 1944)
- Stanisław Dziwisz (Polska – 27 kwietnia 1939)
- Carlo Caffarra (Włochy – 1 czerwca 1938)
- Joseph Zen Ze-kiun (Chiny – 13 stycznia 1932)
Od 24 listopada 2007
- Seán Brady (Irlandia – 14 sierpnia 1939)
- Lluís Martínez Sistach (Hiszpania – 29 kwietnia 1937)
- André Vingt-Trois (Francja – 7 listopada 1942)
- Angelo Bagnasco (Włochy – 14 stycznia 1943)
- Théodore-Adrien Sarr (Senegal – 28 listopada 1936)
- Oswald Gracias (Indie – 24 grudnia 1944)
- Francisco Robles Ortega (Meksyk – 2 marca 1949)
- Daniel DiNardo (Stany Zjednoczone – 23 maja 1949)
- Odilo Pedro Scherer (Brazylia – 21 września 1949)
- John Njue (Kenia – 1944)
- Estanislao Esteban Karlic (Argentyna – 7 lutego 1926)
Od 20 listopada 2010
- Medardo Joseph Mazombwe (Zambia – 24 września 1931)
- Raúl Eduardo Vela Chiriboga (Ekwador – 1 stycznia 1934)
- Laurent Monsengwo Pasinya (Demokratyczna Republika Konga – 7 października 1939)
- Paolo Romeo (Włochy – 20 lutego 1938)
- Donald William Wuerl (Stany Zjednoczone – 12 listopada 1940)
- Raymundo Damasceno Assis (Brazylia – 15 lutego 1937)
- Kazimierz Nycz (Polska – 1 lutego 1950)
- Albert Malcolm Ranjith Patabendige Don (Sri Lanka – 15 listopada 1947)
- Reinhard Marx (Niemcy – 21 września 1953)
- José Manuel Estepa Llaurens (Hiszpania – 1 stycznia 1926)
- George Alencherry (Indie – 19 kwietnia 1945)
- Thomas Christopher Collins (Kanada – 16 stycznia 1947)
- Dominik Duka (Czechy – 26 kwietnia 1943)
- Willem Jacobus Eijk (Holandia – 22 czerwca 1953)
- Giuseppe Betori (Włochy – 25 lutego 1947)
- Timothy Michael Dolan (Stany Zjednoczone – 6 lutego 1950)
- Rainer Woelki (Niemcy – 18 sierpnia 1956)
- John Tong Hon (Hongkong – 31 lipca 1939)
- Lucian Mureşan (Rumunia – 23 maja 1931)
Od 24 listopada 2012
- Baselios Cleemis Thottunkal (Indie – 15 czerwca 1959)
- John Onaiyekan (Nigeria – 29 stycznia 1944)
- Rubén Salazar Gómez (Kolumbia – 22 września 1942)
- Luis Antonio Tagle (Filipiny – 21 czerwca 1957)
[edytuj] Kardynałowie diakoni
[edytuj] Nominowani przez Jana Pawła II
- Jean-Louis Tauran (Francja – 3 kwietnia 1943) (protodiakon)
- Renato Raffaele Martino (Włochy – 23 listopada 1932)
- Francesco Marchisano (Włochy – 25 czerwca 1929)
- Julián Herranz Casado (Hiszpania – 31 marca 1930)
- Javier Lozano Barragán (Meksyk – 26 stycznia 1933)
- Attilio Nicora (Włochy – 16 marca 1937)
- George Cottier (Szwajcaria – 25 kwietnia 1922)
- Stanisław Nagy (Polska – 30 września 1921)
[edytuj] Nominowani przez Benedykta XVI
- William Levada (Stany Zjednoczone – 15 czerwca 1936)
- Franc Rodé (Słowenia – 23 września 1934)
- Andrea Cordero Lanza di Montezemolo (Włochy – 27 sierpnia 1925)
- Albert Vanhoye (Francja – 24 lipca 1923)
Od 24 listopada 2007
- Leonardo Sandri (Argentyna – 18 listopada 1943)
- Giovanni Lajolo (Włochy – 3 stycznia 1935)
- Paul Josef Cordes (Niemcy – 5 września 1934)
- Angelo Comastri (Włochy – 17 września 1943)
- Stanisław Ryłko (Polska – 4 lipca 1945)
- Raffaele Farina (Włochy – 24 września 1933)
- Giovanni Coppa (Włochy – 9 listopada 1925)
Od 20 listopada 2010
- Angelo Amato (Włochy – 8 czerwca 1938)
- Robert Sarah (Gwinea – 15 czerwca 1945)
- Francesco Monterisi (Włochy – 28 maja 1934)
- Raymond Leo Burke (Stany Zjednoczone – 30 czerwca 1948)
- Kurt Koch (Szwajcaria – 15 marca 1950)
- Paolo Sardi (Włochy – 1 września 1934)
- Mauro Piacenza (Włochy – 15 września 1944)
- Velasio De Paolis (Włochy – 19 września 1935)
- Gianfranco Ravasi (Włochy – 18 października 1942)
- Elio Sgreccia (Włochy – 6 czerwca 1928)
- Walter Brandmüller (Niemcy – 26 stycznia 1929)
- Domenico Bartolucci (Włochy – 7 maja 1917)
- Fernando Filoni (Włochy – 15 kwietnia 1946)
- Manuel Monteiro de Castro (Portugalia – 29 marca 1938)
- Santos Abril y Castelló (Hiszpania – 21 września 1935)
- Antonio Maria Vegliò (Włochy – 3 lutego 1938)
- Giuseppe Bertello (Włochy – 1 października 1942)
- Francesco Coccopalmerio (Włochy – 6 marca 1938)
- João Braz de Aviz (Brazylia – 24 kwietnia 1947)
- Edwin Frederick O’Brien (Stany Zjednoczone – 8 kwietnia 1939)
- Domenico Calcagno (Włochy – 3 lutego 1943)
- Giuseppe Versaldi (Włochy – 30 lipca 1943)
- Prosper Grech (Malta – 24 grudnia 1925)
- Karl Josef Becker (Niemcy – 18 kwietnia 1928)
Od 24 listopada 2012
[edytuj] Zobacz też
- kardynałowie z nominacji Pawła VI
- kardynałowie z nominacji Jana Pawła II
- kardynałowie z nominacji Benedykta XVI
- kardynałowie biorący udział w konklawe w 2005