Grand Prix Stanów Zjednoczonych - Zachód Formuły 1
| Ten artykuł od 2011-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Grand Prix Stanów Zjednoczonych - Zachód – wyścig rozgrywany w ramach mistrzostw Formuły 1 w latach 1976-1983 na ulicznym torze w Long Beach; po 1983 wyścig serii CART jako Grand Prix Long Beach
Stany Zjednoczone były drugim krajem (po Włochach), który posiadał dwa wyścigi F1 w jednym sezonie. Uliczny tor okazał się sporym sukcesem. Śródmiejski odcinek trasy zmieniał się trzy razy w ciągu ośmiu lat, ale zawsze ścigano się po Shoreline Drive – prawym, długim i bardzo szybkim zakręcie prowadzącym wzdłuż zatoki. Co ciekawe, w latach 1978-1982 start znajdował się na Shoreline Drive, a meta na Ocean Boulevard.
W 1980 na końcu długiej prostej poważnemu wypadkowi uległ Clay Regazzoni, który został sparaliżowany od pasa w dół. Zawiodły hamulce i bolid Szwajcara uderzył w bariery przy ok. 280 km/h.
W ostatnim rozgrywanym tu wyścigu Formuły 1 w 1983 wygrał John Watson, który startował z 22. miejsca. W nowoczesnych wyścigach Grand Prix jest to zwycięstwo osiągnięte z najdalszej pozycji startowej.
Zwycięzcy Grand Prix Stanów Zjednoczonych - Zachód [edytuj]
| Sezon | Kierowca | Konstruktor | Tor | |
|---|---|---|---|---|
| 1976 | Ferrari | Long Beach | Wyniki | |
| 1977 | Lotus-Ford | Long Beach | Wyniki | |
| 1978 | Ferrari | Long Beach | Wyniki | |
| 1979 | Ferrari | Long Beach | Wyniki | |
| 1980 | Brabham-Ford | Long Beach | Wyniki | |
| 1981 | Williams-Ford | Long Beach | Wyniki | |
| 1982 | McLaren-Ford | Long Beach | Wyniki | |
| 1983 | McLaren-Ford | Long Beach | Wyniki | |
| Sezon | Kierowca | Konstruktor | Tor |
|
|||||
|
|||||||||||