Grand Prix Stanów Zjednoczonych - Zachód Formuły 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Układ trasy z 1976 roku

Grand Prix Stanów Zjednoczonych - Zachód – wyścig rozgrywany w ramach mistrzostw Formuły 1 w latach 1976-1983 na ulicznym torze w Long Beach; po 1983 wyścig serii CART jako Grand Prix Long Beach

Stany Zjednoczone były drugim krajem (po Włochach), który posiadał dwa wyścigi F1 w jednym sezonie. Uliczny tor okazał się sporym sukcesem. Śródmiejski odcinek trasy zmieniał się trzy razy w ciągu ośmiu lat, ale zawsze ścigano się po Shoreline Drive – prawym, długim i bardzo szybkim zakręcie prowadzącym wzdłuż zatoki. Co ciekawe, w latach 1978-1982 start znajdował się na Shoreline Drive, a meta na Ocean Boulevard.

W 1980 na końcu długiej prostej poważnemu wypadkowi uległ Clay Regazzoni, który został sparaliżowany od pasa w dół. Zawiodły hamulce i bolid Szwajcara uderzył w bariery przy ok. 280 km/h.

W ostatnim rozgrywanym tu wyścigu Formuły 1 w 1983 wygrał John Watson, który startował z 22. miejsca. W nowoczesnych wyścigach Grand Prix jest to zwycięstwo osiągnięte z najdalszej pozycji startowej.

Zwycięzcy Grand Prix Stanów Zjednoczonych - Zachód[edytuj | edytuj kod]

Sezon Kierowca Konstruktor Tor
1976 Szwajcaria Clay Regazzoni Ferrari Long Beach Wyniki
1977 Stany Zjednoczone Mario Andretti Lotus-Ford Long Beach Wyniki
1978 Argentyna Carlos Reutemann Ferrari Long Beach Wyniki
1979 Kanada Gilles Villeneuve Ferrari Long Beach Wyniki
1980 Brazylia Nelson Piquet Brabham-Ford Long Beach Wyniki
1981 Australia Alan Jones Williams-Ford Long Beach Wyniki
1982 Austria Niki Lauda McLaren-Ford Long Beach Wyniki
1983 Wielka Brytania John Watson McLaren-Ford Long Beach Wyniki
Sezon Kierowca Konstruktor Tor