HMS E10

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS E10
HMS E18 bliźniaczy do E10
HMS E18 bliźniaczy do E10
Historia
Stocznia Vickers, Barrow-in-Furness
Położenie stępki 10 lipca 1912
Wodowanie 22 września 1914
 Royal Navy
Wejście do służby 10 marca 1914
Wycofanie ze służby 18 stycznia 1915
Los okrętu zagubiony
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 678 ton (wynurzony),
820 ton (zanurzony)
Długość 55 metry
Zanurzenie 4,6 metra
Prędkość 15,25 węzłów na powierzchni
10,25 węzłów zanurzony
Napęd
dwa spalinowe silniki diesla 1600 KM, dwa silniki elektryczne 840 KM
Zasięg 5600 km przy 10 węzłach
Uzbrojenie
pięć wyrzutni torpedowych 457 mm
Wyposażenie
działko 76 mm
Załoga 30

HMS E10 – brytyjski okręt podwodny typu E. Zbudowany w latach 1912 - 1913 w HM Dockyard Chatham, Chatham kosztem 101 900 funtów. Okręt został wodowany 29 listopada 1913 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 10 marca 1914.

W 1914 roku E10 stacjonował w Portsmouth przydzielony do Drugiej Flotylli Okrętów Podwodnych (2nd Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. Cdr. William St. J. Frasera[1]. 18 stycznia 1915 roku po wyjściu na patrol w okolice Helgolandu. W godzinach wieczornych wszelki ślad po okręcie zaginął. Przypuszcza się, że okręt wszedł w niemieckie pole minowe. Cała załoga została uznana za zaginioną.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Hutchinson: Jane's Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: HarperCollins, 2001, s. 44. ISBN 978-0-00-710558-8. (ang.)
  • Innes McCartney: British Submarines of World War I. Oxford: Osprey Publishing Ltd., 2008. ISBN 978-1-84603-334-6. (ang.)


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]