HMS E22

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS E22
HMS E20 bliźniaczy do E22
HMS E20 bliźniaczy do E22
Historia
Stocznia Vickers, Barrow-in-Furness
Położenie stępki 27 sierpnia 1914
Wodowanie 27 sierpnia 1915
 Royal Navy
Wejście do służby 8 listopada 1915
Wycofanie ze służby 25 kwietnia 1916
Los okrętu zatopiony przez SM UB-18
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 673 ton (wynurzony),
820 ton (zanurzony)
Długość 55 metry
Zanurzenie 4,6 metra
Napęd
dwa spalinowe silniki diesla 1600 KM, dwa silniki elektryczne 840 KM
Prędkość 15,25 węzłów na powierzchni
10 węzłów zanurzony
Zasięg 5600 km przy 10 węzłach
Uzbrojenie
pięć wyrzutni torpedowych 457 mm
Wyposażenie
działko 76 mm
Załoga 31

HMS E22 – brytyjski okręt podwodny typu E zbudowany w latach 1914 - 1915 w Vickers, Barrow-in-Furness.

Okręt zwodowano 12 czerwca 1915 roku, a 1 października 1915 rozpoczął służbę w Royal Navy. Dowódcą jednostki został Lt. Cdr. C. H. Warren. Okręt skierowano do działań na Morzu Północnym.

W kwietniu 1916 roku E22 posłużył do przeprowadzeniu eksperymentu bojowego. Celem jego było przedłużenie zasięgu wodnosamolotów do zwalczania sterowców Zeppelin. 24 kwietnia E22 przetransportował dwa wodnosamoloty Sopwith Tabloid w okolice wybrzeża Belgii. Po zanurzeniu okrętu oba wystartowały i spokojnie powróciły do Felixstowe.

25 kwietnia 1916 roku w okolicach wybrzeży koło Great Yarmouth E22 został storpedowany przez niemiecki okręt SM UB-18 i zatonął. Wszyscy członkowie załogi zginęli[1].

Przypisy

  1. Według części źródeł dwóch marynarzy ocalało

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Hutchinson: Jane's Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: HarperCollins, 2001, s. 44. ISBN 978-0-00-710558-8. (ang.)
  • Innes McCartney: British Submarines of World War I. Oxford: Osprey Publishing Ltd., 2008. ISBN 978-1-84603-334-6. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]