Hercynit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hercynit
Kryształy hercenitu
Kryształy hercenitu
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny Fe2+Al2O4[1]
tlenek żelaza i glinu
Twardość w skali Mohsa 7,5[1]
Przełam nierówny[2]
Gęstość minerału 3,95[2] g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa czarna[2]
Rysa ciemnozielona[2]
Połysk szklisty[2]
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Hercynit – minerał z gromady tlenków, należy do grupy spineli. Tlenek żelaza i glinu o wzorze chemicznym FeAl2O4. Należy do minerałów rzadkich[3].

Nazwa pochodzi od nazwy pasma górskiego Hercynidów, gdzie minerał ten został znaleziony.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Bardzo rzadko tworzy kryształy izometryczne, o postaci ośmiościanu. Występuje w skupieniach zbitych i ziarnistych, także jako pojedyncze, nieforemne ziarna. Jest kruchy, nieprzezroczysty, niemal czarny o szklistym połysku. Odznacza się prawie niezauważalną łupliwością i nierównym przełamem. Tworzy kryształy mieszane z galaxytem. W płomieniu dmuchawki staje się ceglastoczerwony.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w skałach metamorficznych i kontaktowych (złożach szmerglu). Najczęściej współwystępuje z silimanitem, andaluzytem, granatami, korundem, magnetytem, hematytem. Spotykany jest także w gabrach, bazaltach, piaskach.

Miejsca występowania:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • wykorzystywany do celów naukowych,
  • ceniony kamień kolekcjonerski,
  • czasami wykorzystywany do wyrobu galanterii ozdobnej.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]