Hercynit
| Hercynit | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | Fe2+Al2O4[1] tlenek żelaza i glinu |
||
| Twardość w skali Mohsa | 7,5[1] | ||
| Przełam | nierówny[2] | ||
| Gęstość minerału | 3,95[2] g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | czarna[2] | ||
| Rysa | ciemnozielona[2] | ||
| Połysk | szklisty[2] | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Hercynit – minerał z gromady tlenków, należy do grupy spineli. Tlenek żelaza i glinu o wzorze chemicznym FeAl2O4. Należy do minerałów rzadkich[3].
Nazwa pochodzi od nazwy pasma górskiego Hercynidów, gdzie minerał ten został znaleziony.
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Właściwości [edytuj]
Bardzo rzadko tworzy kryształy izometryczne, o postaci ośmiościanu. Występuje w skupieniach zbitych i ziarnistych, także jako pojedyncze, nieforemne ziarna. Jest kruchy, nieprzezroczysty, niemal czarny o szklistym połysku. Odznacza się prawie niezauważalną łupliwością i nierównym przełamem. Tworzy kryształy mieszane z galaxytem. W płomieniu dmuchawki staje się ceglastoczerwony.
Występowanie [edytuj]
Występuje w skałach metamorficznych i kontaktowych (złożach szmerglu). Najczęściej współwystępuje z silimanitem, andaluzytem, granatami, korundem, magnetytem, hematytem. Spotykany jest także w gabrach, bazaltach, piaskach.
Miejsca występowania:
- Na świecie: Włochy Veltlin, Czechy - Pobeżovice, Niemcy - Schenkenzell, Szwecja – Routivare, USA – stan Nowy Jork, Madagaskar, Indie.
- W Polsce: sporadycznie spotykany w hornfelsach i aluwiach rzecznych Dolnego Śląska.
Zastosowanie [edytuj]
- wykorzystywany do celów naukowych,
- ceniony kamień kolekcjonerski,
- czasami wykorzystywany do wyrobu galanterii ozdobnej.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Hercynite mineral information and data (ang.). Mindat.org. [dostęp 2012-01-11].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Hercynite Mineral Data (ang.). Webmineral.com. [dostęp 2012-01-11].
- ↑ http://rudawyjanowickie.pl/index2.php?option=com_content&do_pdf=1&id=117
Bibliografia [edytuj]
- Wielka encyklopedia świata, Oxford Educational Ltd 2003, ISBN 83-7325-545-1, str. 198
- R. Duda, L. Reji: Wielka Encyklopedia Minerałów, Elipsa 2, ISBN 83-86013-00-1.
