Magnetyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Magnetyt
Magnetite.jpg
Mineral Magnetita GDFL108.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny tetratlenek triżelaza; tlenek żelazawo-żelazowy (Fe3(Fe2+Fe3+)O4) (Tlenek żelaza(II) i żelaza(III))
Twardość w skali Mohsa 5,5–6,5
Przełam nierówny
Łupliwość niewyraźna
Pokrój kryształu izometryczne, romboedryczne
Gęstość minerału 5,2–5,2 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa żelazistoczarna
Rysa czarna
Połysk metaliczny, tłusty, matowy
Dodatkowe dane
Szczególne własności magnetyzm
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Magnetytminerał z gromady tlenków, zaliczany do grupy spineli (żelazowych). Należy do minerałów bardzo pospolitych i wyjątkowo szeroko rozpowszechnionych.

Kamień magnetis był już znany starożytnym Grekom. Nazwa pochodzi od dawnego greckiego miasta Magnesia (obecnie Manisa) – dziś na terenie Turcji.

Termin magnes wprowadzono w 1845 r. (W. Haidinger).

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju izometrycznym, najczęściej przyjmujące postać ośmiościanu. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych; występuje też w formie wypryśnięć. Jest kruchy i nieprzezroczysty. Często zawiera domieszki tytanu, wanadu, manganu, magnezu, chromu. Wykazuje silne właściwości magnetyczne, kryształy magnetytu są przyciągane przez magnes, zbite masy same działają jak magnes; jednak własności magnetyczne znikają w temperaturze około 580 °C, ale po ochłodzeniu pojawiają się ponownie. Obok pirotynu jedyna z naturalnie występujących substancji magnetycznych. Charakteryzuje się wysoką zawartością żelaza (72,4%)

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w skałach magmowych (gabro, bazalt). Obecny jest również w skałach metamorficznych i osadowych.

Miejsca występowania: Bogate złoża magnetytu znajdują się w Szwecji (Kiruna, Luossawara), Rosji (Ural), na Ukrainie i w USA.

W Polsce minerał ten występuje na Dolnym Śląsku: w Kowarach, w Kletnie, okolicach Szklarskiej Poręby, spotykany jest w bazaltach okolic Złotoryi i na Suwalszczyźnie, w głębokim podłożu.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest najbogatszą i najlepszą dla przemysłu rudą żelaza. Odłamki odmiany stalowoszarej po bębnowaniu i oprawieniu bywają używane jako kamień ozdobny.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W Japonii wierzono, że magnetyt łagodzi ból, leczy schorzenia szyi, ramion oraz bezsenność.

Litoterapia wykorzystuje magnetyt przy złamaniach, stłuczeniach itp. wierząc, że minerał ten zwiększa zdolność regeneracji tkanki mięśniowej i kostnej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]