Hikaru Nakamura
| Hikaru Nakamura | |
 Hikaru Nakamura, Londyn 2010 |
|
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Data i miejsce urodzenia | 9 grudnia 1987 Hirakata |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (2003) |
| Ranking | 2775 (01.05.2013) |
| Miejsce w kraju | 1 |
| FIDE Top 100 | 7 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Amerykańscy arcymistrzowie szachowi |
|
| Strona internetowa | |
Hikaru Nakamura (ur. 9 grudnia 1987 w Hirakacie) – amerykański szachista pochodzenia japońskiego, arcymistrz od 2003 roku.
Spis treści |
Kariera szachowa [edytuj]
Urodził się w Japonii, w roku 1989 jego rodzina przeniosła się do Stanów Zjednoczonych. W 2001 zwyciężył w turnieju juniorów w Tulsie oraz zdobył w Oropesa del Mar tytuł wicemistrza świata juniorów do lat 14[1]. W 2002 podzielił I miejsce (przed m.in. Bartłomiejem Macieją i Bartoszem Soćko) na Bermudach. W 2003 podzielił I miejsce w otwartym turnieju rozegranym w Foxwoods Casino oraz został najmłodszym amerykańskim szachistą, któremu przyznano tytuł arcymistrza, bijąc tym samym rekord Bobby Fischera (w roku 2007 rekord ten został pobity przez Fabiano Caruanę). W 2004 awansował do IV rundy (1/16 finału) mistrzostw świata w Trypolisie, rozgrywanych systemem pucharowym[2]. W tym samym roku zajął również I miejsce w turnieju open w Juan Dolio oraz pokonał 4½ - 1½ Siergieja Karjakina w meczu rozegranym w Meksyku[3]. W bardzo udanym 2005 roku zdobył tytuł mistrza Stanów Zjednoczonych[4], zwyciężył w turnieju Foxwoods Open, podzielił I miejsce w turnieju World Open w Filadelfii oraz zajął II miejsce w turnieju młodych mistrzów w Lozannie (w finale ulegając Andriejowi Wołokitinowi)[5]. W 2006 zadebiutował w narodowym zespole na szachowej olimpiadzie w Turynie. Występując na III szachownicy uzyskał 7 pkt w 11 partiach i przyczynił się do zdobycia przez drużynę brązowego medalu[6]. W tym samym roku zwyciężył w turnieju North American Open w Las Vegas[7]. W 2007 podzielił II miejsce (za Władimirem Akopianem) w silnie obsadzonym turnieju open w Gibraltarze oraz triumfował w Barcelonie. W 2008 zwyciężył w kolejnej edycji turnieju Gibtelecom Masters w Gibraltarze, w dogrywce pokonując Bu Xiangzhi[8], jak również w turnieju szachów szybkich w Cap d'Agde (po finałowym zwycięstwie nad Wasilijem Iwanczukiem)[9]. W 2009 r. po raz drugi w karierze zdobył tytuł mistrza Stanów Zjednoczonych[10], podzielił również I m. w turnieju World Open w Filadelfii (wspólnie z Jewgienijem Najerem) oraz w turnieju Donostia-San Sebastian Chess Festival San Sebastián (wspólnie z Rusłanem Ponomariowem). W 2011 r. odniósł jeden z największych sukcesów w karierze, samodzielnie zwyciężając (przed m.in. mistrzem świata Viswanathanem Anandem, Magnusem Carlsenem i Lewonem Aronjanem) w turnieju Tata Steel Chess w Wijk aan Zee. W 2012 r. zdobył trzeci w karierze tytuł mistrza Stanów Zjednoczonych oraz zwyciężył w Hoogeveen[11].
Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 października 2012 r., z wynikiem 2786 punktów zajmował wówczas 5. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród amerykańskich szachistów[12].
Przypisy
- ↑ World Youth Championships 2001
- ↑ World Chess Championship : 2004 FIDE Knockout Matches
- ↑ Nakamura finishes off Karjakin in Mexico
- ↑ 16-year Hikaru is US Champion
- ↑ Volokitin wins Young Masters in Lausanne
- ↑ OlimpBase
- ↑ North American Open 2006
- ↑ Nakamura nach dramatischem Finish Sieger in Gibraltar 2008
- ↑ Hikaru Nakamura wins Cap d'Agde 2008
- ↑ Hikaru Nakamura is the US Champion 2009. [dostęp 2009-05-19].
- ↑ 16th Unive Tournament 2012
- ↑ Top lists records: Nakamura, Hikaru. [dostęp 2009-05-19].
Bibliografia [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Hikaru Nakamura – wybrane partie szachowe (ang.)
- Hikaru Nakamura – karta na stronie FIDE (ang.)
