Władimir Kramnik
| Władimir Kramnik | |
 Władimir Kramnik, Londyn 2010 |
|
| Państwo |  ZSRR Rosja |
| Data i miejsce urodzenia | 25 czerwca 1975 Tuapse |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1992) |
| Ranking | 2811 (01.05.2013) |
| Miejsce w kraju | 1 |
| FIDE Top 100 | 3 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Władimir Kramnik, ros. Владимир Борисович Крамник (ur. 25 czerwca 1975 w Tuapse) – rosyjski szachista, mistrz świata organizacji Braingames (następcy PCA) od 2000 roku. Zdobywca zunifikowanego tytułu Międzynarodowej Federacji Szachowej (FIDE) w 2006 roku.
Spis treści |
Kariera szachowa[edytuj]
Kramnik wywodzi się ze szkoły szachowych talentów, stworzonej i kierowanej przez byłego mistrza świata Michaiła Botwinnika. W 1992 roku reprezentował Rosję na olimpiadzie szachowej w Manili. Jego nominacja do reprezentacji spotkała się ze sprzeciwami ze strony wyżej notowanych rosyjskich szachistów, ponieważ był wówczas nieznanym szesnastoletnim szachistą bez sukcesów w międzynarodowych turniejach. Kramnikowi bardzo pomogło poparcie Garriego Kasparowa. Swoją pierwszą szansę wykorzystał w świetnym stylu, zdobywając złoty medal z pozycji pierwszego rezerwowego. Na dziewięć rozegranych na olimpiadzie partii wygrał osiem i zremisował jedną.
W następnym roku Kramnik został po raz pierwszy zaproszony do udziału w prestiżowym turnieju w Linares. Zajął piąte miejsce, wygrywając m.in. z Wasilijem Iwanczukiem, wówczas piątym szachistą świata. Również w 1993 roku podzielił I miejsce (wspólnie z Nigelem Shortem i Viswanathanem Anandem) w memoriale Maxa Euwego w Amsterdamie. W 1995 roku odniósł pierwsze zwycięstwo w turnieju czołówki światowej w Dortmundzie, nie doznając w turnieju ani jednej porażki. W następnych latach Kramnik kontynuował serię świetnych występów, wliczając w to samodzielne lub dzielone pierwsze miejsca w dortmundzkim turnieju przez trzy kolejne lata (łącznie do 2009 r. w turnieju tym zwyciężył 9 razy)
W 2000 roku w Londynie Kramnik rozegrał szesnastopartiowy mecz z Kasparowem. Mecz został rozegrany pod auspicjami organizacji Braingames jako finał mistrzostw świata. Kramnik sprawił ogromną niespodziankę wygrywając dwie partie i pozostałe remisując. Wykazał się w tym meczu głęboką znajomością obrony berlińskiej w partii hiszpańskiej, w której Kasparowowi nie udało się wygrać ani jednej partii mimo posiadania teoretycznej przewagi. Tym samym młody Kramnik pozbawił swego mistrza i promotora tytułu mistrza świata dzierżonego od piętnastu lat.
W październiku 2002 roku w Bahrajnie Kramnik rozegrał ośmiopartiowy mecz z komputerem szachowym Deep Fritz. Początkowo wydawało się, że łatwo pokona maszynę, ponieważ w połowie dystansu miał już przewagę dwóch wygranych partii. W piątej partii Kramnik wykonał jednak posunięcie, które komentatorzy nazwali największą jego pomyłką w karierze, podstawiając skoczka w wyrównanej pozycji. Szybko przegrał tę partię, poddał również następną, w której według późniejszych analiz miał realne szanse uzyskania remisu. Dwie ostatnie partie, jak i cały mecz, zakończyły się remisem.
13 października 2006 po wygranym w Eliście meczu z Bułgarem Weselinem Topałowem (mistrzem świata Międzynarodowej Federacji Szachowej) zdobył zunifikowany tytuł mistrza świata. W następnym roku utracił ten tytuł, zajmując II miejsce (za Viswanathanem Anandem) w turnieju o mistrzostwo świata, rozegranym w Meksyku[1]. W roku 2007 zwyciężył w bardzo silnie obsadzonym memoriale Michaiła Tala w Moskwie, wyprzedzając drugiego w tabeli Aleksieja Szyrowa aż o 1½ pkt[2]. W 2008 r. stanął w Bonn przed szansą odzyskania tytułu mistrza świata, uległ jednak Viswanathanowi Anandowi w stosunku 4½ – 6½. W 2009 r. zwyciężył w najsilniej obsadzonym turnieju roku (XXI kat. FIDE), memoriale Michaiła Tala, rozegranym w Moskwie[3], natomiast w 2010 r. podzielił I m. (wspólnie z Szachrijarem Mammedjarowem i Gatą Kamskim) w turnieju President's Cup w Baku[4] oraz zwyciężył w bardzo silnie obsadzonym turnieju Final Chess Masters w Bilbao, wyprzedzając Viswanathana Ananda, Magnusa Carlsena i Aleksieja Szyrowa[5]. W 2011 r. samodzielnie zwyciężył w turnieju Chess Classic w Londynie[6].
Kramnik jest sześciokrotnym złotym medalistą olimpijskim (trzykrotnie drużynowym oraz trzykrotnie indywidualnym). Pomiędzy 1992 a 2012 r. siedmiokrotnie reprezentował barwy Rosji w tych zawodach, drużynowe złote medale zdobywając w latach 1992, 1994, 1996, natomiast w latach 2010 i 2012 wraz z drużyną zwyciężając medale srebrne[7].
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 maja 2013 r., z wynikiem 2811 punktów zajmował wówczas 3. miejsce (za Magnusem Carlsenem i Lewonem Aronianem) na światowej liście FIDE[8].
Kramnik zapowiedział, że w wieku 40 lat zakończy karierę szachową[9].
Przypisy
- ↑ Mexico 2007: Vishy Anand is world champion!
- ↑ Tal Memorial 2007: Kramnik triumphs
- ↑ Kramnik wins Tal Memorial 2009. [dostęp 2009-11-14].
- ↑ Kramnik wins President's Cup Baku on tiebreak. [dostęp 2010-05-04].
- ↑ Bilbao: Kramnik wins Chess Masters 2010
- ↑ London Classic 2011: Kramnik wins!
- ↑ OlimpBase
- ↑ Top lists records: Kramnik, Vladimir
- ↑ Wladimir Kramnik kończy karierę
Bibliografia[edytuj]
- ChessBase Megabase 2008
- Individual Calculations: Kramnik, Vladimir (ang.)
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Władimir Kramnik – wybrane partie szachowe (ang.)
- Władimir Kramnik – karta na stronie FIDE (ang.)
| Poprzedni Garri Kasparow Garri Kasparow |
Mistrz świata w szachach 2006 – 2007 Mistrz świata PCA / Braingames 2000 – 2006 |
Następny Viswanathan Anand – |
|
||||||||||||||||||||
