Bartosz Soćko
| Bartosz Soćko | |
 Bartosz Soćko, Warszawa 2012 |
|
| Państwo |  Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 10 listopada 1978 Piaseczno |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1999) |
| Ranking | 2651 (01.04.2013) |
| Miejsce w kraju | 3 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Polscy arcymistrzowie szachowi |
|
| Strona internetowa | |
Bartosz Soćko (ur. 10 listopada 1978 w Piasecznie) – polski szachista, arcymistrz od 1999 roku.
Spis treści |
Kariera szachowa [edytuj]
Jako junior dwukrotnie sięgał po tytuł mistrza Polski - do lat 16 (w 1994 roku) i do lat 18 (1995). Od 1995 roku jest stałym uczestnikiem finałów mistrzostw Polski seniorów, zdobywając 2 złote (2008, 2013) i 4 srebrne medale (2003, 2005, 2006 i 2007). Brał udział w siedmiu olimpiadach szachowych (2000, 2002, 2004, 2006, 2008, 2010, 2012). W 2000 r. na olimpiadzie w Stambule uzyskał wysoki ranking turniejowy (2674 punkty) i zdobył brązowy medal na czwartej szachownicy[1]. Siedmiokrotnie reprezentował kraj w drużynowych mistrzostwach Europy (1999, 2001, 2003, 2005, 2007, 2009, 2011)[2].
Na przełomie 1994 i 1995 r. zwyciężył w turnieju Cracovia w Krakowie. W 2001 r. podzielił II miejsce w otwartym turnieju w Pardubicach. Rok później zwyciężył (wraz z Władimirem Małaniukiem) w memoriale Emanuela Laskera w Barlinku. W 2003 r. podzielił I miejsce w Santo Domingo, natomiast na przełomie 2003 i 2004 r. podzielił II miejsce w Hastings. W 2004 r. podzielił również II miejsce w Pardubicach oraz triumfował (przed Suatem Atalikiem) w turnieju Acropolis-B w Atenach. W 2005 r. zajął III miejsce w mistrzostwach Unii Europejskiej w Cork. W 2006 r. zwyciężył w otwartym turnieju w Biel oraz zajął II miejsce w memoriale Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju. W 2010 r. zwyciężył w otwartym turnieju w Bethune[3]. W 2011 r. zakwalifikował się do turnieju o Puchar Świata, w I rundzie przegrywając z Wiktorem Bołoganem[4]. W 2012 r. podzielił I m. (wspólnie z Ołeksandrem Areszczenko) w memoriale Michaiła Czigorina w Petersburgu[5] oraz odniósł duży sukces, zwyciężając w rozegranym w Chanty-Mansyjsku turnieju o Puchar Rosji[6].
Z drużyną Polonii Warszawa zdobył w latach 1996–2006 dziewięć tytułów drużynowego mistrza Polski.
Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 lipca 2007 r., z wynikiem 2660 punktów zajmował wówczas 49. miejsce na świecie oraz pierwsze (wspólnie z Michałem Krasenkowem) wśród polskich szachistów[7].
Życie prywatne [edytuj]
Żona Bartosza Soćko, Monika (z domu Bobrowska), jest wielokrotną mistrzynią Polski, reprezentantką Polski na szachowych olimpiadach oraz pierwszą w historii polską szachistką, która otrzymała męski tytuł arcymistrza. Mają troje dzieci[8].
W 2010 roku startował w wyborach samorządowych z list Platformy Obywatelskiej[9] pod hasłem "Bartosz Soćko Konkretna strategia rozwoju"[10].
Przypisy
- ↑ OlimpBase. [dostęp 2009-10-10].
- ↑ OlimpBase. [dostęp 2009-10-10].
- ↑ OPEN INTERNATIONAL DE BETHUNE 2010. [dostęp 2011-01-01].
- ↑ PZSzach.org: Puchar Świata 2011
- ↑ M.Chigorin Memorial 2012
- ↑ pzszach.org: Zwycięstwo B.Soćki w Pucharze Rosji
- ↑ Top lists records: Socko, Bartosz
- ↑ Interview with Monika Socko, winner of the Arctic Challenge
- ↑ Państwowa Komisja Wyborcza
- ↑ Bartosz Soćko Konkretna strategia rozwoju
Bibliografia [edytuj]
- ChessBase Megabase 2008
- Individual Calculations: Socko, Bartosz (ang.)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Bartosz Soćko – wybrane partie szachowe (ang.)
- Bartosz Soćko – karta na stronie FIDE (ang.)
| Poprzedni Tomasz Markowski Mateusz Bartel |
Mistrz Polski w szachach 2008 2013 |
Następny Bartłomiej Macieja 2014 |
