Hokejowa Liga Mistrzów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hokejowa Liga Mistrzów (oficjalny skrót CHL, od ang. Champions Hockey League) – międzynarodowe, klubowe rozgrywki hokeja na lodzie, utworzone z inicjatywy Międzynarodowej Federacji Hokeja na Lodzie (IIHF).

Historia[edytuj | edytuj kod]

20 kwietnia 2007 IIHF podjęła decyzję o zlikwidowaniu z końcem sezonu 2007/2008 rozgrywek Pucharu Mistrzów IIHF i wprowadzeniu w ich miejsce zupełnie nowej rywalizacji pucharowej dla czołowych europejskich klubów hokejowych, począwszy od sezonu 2008/2009. 13 stycznia 2008 - podczas kongresu tej organizacji w Petersburgu - oficjalnie powołano do życia hokejową Ligę Mistrzów.

Dotychczasowi triumfatorzy[edytuj | edytuj kod]

Edycja Sezon Zwycięzca Wynik Finalista Półfinaliści
I. 2008/2009 Szwajcaria ZSC Lions 7:2 Rosja Mietałłurg Magnitogorsk Rosja Saławat Jułajew Ufa i Finlandia Espoo Blues
II. 2014/2015 Szwecja Lulea 4:2 Szwecja Frölunda Szwecja Skellefteå i Finlandia Oulun Kärpät
III. 2015/2016

System rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

W jedynym rozgrywanych dotąd rozgrywkach HLM 12 drużyn było podzielonych na 4 trzyzespołowe grupy, w których kluby grają systemem każdy z każdym mecz i rewanż. Do półfinałów awansowali zwycięzcy grup. Półfinały i finał rozegrano systemem pucharowym mecz i rewanż. Gospodarzem drugiego meczu była drużyna mająca lepszy bilans punktowy w grupie.

Docelowo udział w rozgrywkach miały brać drużyny ze wszystkich europejskich federacji hokejowych zrzeszonych w IIHF.

Miejsce w
rankingu IIHF
Państwo Nazwa ligi Liczba zespołów do
wystawienia w CHL
1. Szwecja Szwecja Elitserien 2
2. Finlandia Finlandia SM-liiga 2
3. Czechy Czechy O2 Extraliga 2
4. Rosja Rosja KHL 2
5. Słowacja Słowacja Slovnaft extraliga 1
6. Szwajcaria Szwajcaria National League A 1
9. Niemcy Niemcy Deutsche Eishockey Liga 1
od 5. do 9. pozostałe zwycięzca kwalifikacji 1
- - razem: 12

Edycja 2008/2009[edytuj | edytuj kod]

Przed rozpoczęciem premierowej edycji został rozegrany turniej kwalifikacyjny, który odbył się od 12 do 14 września 2008 w Arena Nürnberger Versicherung w Norymberdze. Zwycięzca awansował do fazy grupowej turnieju.

Sportowe zmagania jej premierowej edycji zostały zainaugurowane 8 października 2008 meczami pierwszej kolejki, a zakończone - przeprowadzonym w dniach 21-28 stycznia 2009 - finałem. W głównej fazie rozgrywek uczestniczyło 12 drużyn z 7 państw. W finale rozgrywanym formułą dwumeczu spotkały się drużyny: ZSC Lions oraz Mietałłurg Magnitogorsk. Zwycięzcą została drużyna z Szwajcarii, która zwyciężyła 7:2 (w danych spotkania 2:2 i 5:0). Najskuteczniejszym zawodnikiem turnieju został Kanadyjczyk Jean-Guy Trudel, zaś królem strzelców Szwajcar Adrian Wichser. MVP turnieju został Fin Ari Sulander (wszyscy ZSC Lions).

21 stycznia 2009 Mietałłurg Magnitogorsk Rosja 2:2 Szwajcaria ZSC Lions Arena Metallurg, Magnitogorsk
28 stycznia 2009 ZSC Lions Szwajcaria 5:0 Rosja Mietałłurg Magnitogorsk Diners Club Arena, Rapperswil

Niedoszła edycja 2009/2010[edytuj | edytuj kod]

Z państw, mogących wystawić po 1 przedstawicielu do CHL desygnowany będzie mistrz kraju, natomiast federacje posiadające 2 miejsca obsadzą je mistrzem kraju oraz zwycięzcą rywalizacji w sezonie zasadniczym (przed rozpoczęciem fazy play off). Jeżeli będzie to ta sama drużyna - w CHL grać będzie wicelider tabeli po sezonie zasadniczym.

Od sezonu 2009/2010 do rozgrywek hokejowej Ligi Mistrzów miały zostać dopuszczone 24 zespoły, jednak decyzje o przydziale miejsc poszczególnym federacjom zapadnią w drugiej połowie 2008 (spore szanse na znalezienie się w tym gronie miał posiadać triumfator polskiej Ekstraligi).

Na sezon 2009/2010 początkowo planowano rozszerzenie rozgrywek do drużyn z 22 krajów, z których te najsłabsze miały rywalizować w dwustopniowych kwalifikacjach. Z powodu rezygnacji sponsorów i problemów ze znalezieniem nowych IIHF odwołała jednak rozgrywki, ale obiecała ich powrót w sezonie 2010/2011.

Jednak w 9 marca 2010 roku Międzynarodowa Federacja Hokeja na Lodzie (IIHF) poinformowała, że ostatecznie rezygnuje z zabiegów na rzecz reaktywacji Hokejowej Ligi Mistrzów[1]. W kolejnych sezonach mimo obowiązywania umowy z powodu problemów finansowych nie udało się przeprowadzić rozgrywek ELM. Z pzaproponowanych projektów żaden nie został zaakceptowany przez IIHF, związki krajowe i władze lig.

Decyzję IIHF o zawieszeniu rozgrywek w sezonie 2009/10 zaskarżył w sądzie szwajcarski klub SC Bern, który twierdzi, iż z powodu odwołania rozgrywek w ubiegłym sezonie stracił 1,2 mln franków szwajcarskich żądając zadośćuczynienia za poniesienie straty finansowe. Decyzję w trej sprawie podejmie Sportowy Sąd Arbitrażowy.[2]

Nieudana reaktywacja o Puchar Prezydenta[edytuj | edytuj kod]

W 2011 postanowiono o stworzeniu turnieju pod nazwą Puchar Prezydenta, który miał stanowić niejako kontynuację rozgrywek w innym formacie. Turniej miał na celu wyłonienie najlepszej drużyny klubowej spośród triumfatorów najsilniejszych lig narodowych. Impreza miała mieć identyczny format, jak rozgrywany w latach 2005-2008 Puchar Mistrzów IIHF.

Turniej zaplanowano w terminie 5-8 stycznia 2012 w Petersburgu (Rosja) i miało w nim wziąć udział sześć drużyn, aktualnych mistrzów najmocniejszych lig europejskich: niemiecki Eisbären Berlin (DEL), szwedzki Färjestads BK (Elitserien), szwajcarski HC Davos (National League A), fiński HIFK (SM-liiga), HC Oceláři Trzyniec (Tipsport Extraliga) i rosyjski Saławat Jułajew Ufa (KHL)[3]. Pula nagród finansowych miała wynieść 1 mln franków szwajcarskich (ok. 3,24 mln złotych), z czego zwycięzca otrzymał 400 tysięcy.

Edycja 2014/2015[edytuj | edytuj kod]

Mecz półfinałowy Kärpät - Frölunda.

W 2013 podjęto decyzję o przywróceniu rozgrywek HLM w sezonie 2014/2015. Rozgrywki odbyły się od 21 sierpnia 2014 do 3 lutego 2015. Początkowo planowano, ze weźmie w niej udział 40 zespołów z najmocniejszych lig europejskich, jednak z wyłączeniem rozgrywek KHL[4]. W lutym 2014 podano kolejne szczegóły rozgrywek, zaprezentowano logo oraz zaanonsowano wstępnie uczestników[5]. Ostatecznie do turnieju włączono kolejne cztery drużyny, w tym 6 drużyn dostało tzw. dziką kartę[6].

Rozgrywki rozpoczęły się od fazy grupowej w której 44 zespoły (z 12 państw) podzielone zostały do 11 grup. Zwycięzcy grup oraz pięć drużyn z drugich miejsc z najlepszym bilansem punktowym awansowało do fazy pucharowej. Faza pucharowa składała się z czterech rund. Trzy z nich rozgrywane były w formuje mecz-rewanż, zaś finał rozgrywany jest na lodowisku drużyn, która zdobyła najwięcej punktów w czasie całych rozgrywek.

Rozgrywki wygrała szwedzka drużyna Lulea, która pokonała na własnym lodowisku w finale zespół Frölunda z tego samego kraju[7]. Królem strzelców został Szwed Andreas Johnsson, zaś najskuteczniejszym zawodnikiem Mathis Olimb (obaj z Frölundy). Ponadto Norweg został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem rozgrywek[8].

3 lutego 2015 Luleå HF Szwecja 4:2 Szwecja Frölunda HC Coop Arena, Luleå

Dalsze edycje[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 2015 przedstawiciel władz IIHF zapowiedział przyznanie dzikiej karty drużynie z Polski do udziału w edycji HLM edycji 2016/2017[9].

Przypisy

  1. Hokej.net - Ligi Mistrzów nie będzie
  2. Hokej.net - Odwołanie Ligi Mistrzów w sądzie
  3. http://www.hokej.net/pl/za-granica/46/news,artykul,13,26616,mistrzowie-zagraja-o-puchar-prezydenta.html
  4. New era dawns for Europe (ang.). iihf.com. [dostęp 2013-12-09].
  5. http://sochi2014.iihf.com/men/news/chl-feb-2014/
  6. Shaun Nicolaides: How did the 44 clubs qualify for the 2014/2015 CHL? (ang.). championshockeyleague.net. [dostęp 2014-05-12].
  7. Jarosław Grabowski: Liga Mistrzów: zwycięstwo Luleå HF (pol.). hokej.net. [dostęp 2015-02-03].
  8. Henrik Manninen: Final of two halves (ang.). iihf.com. [dostęp 2015-02-03].
  9. Martin Merk, Derek O’Brien: CHL invites Poland (ang.). iihf.com, 2015-04-20. [dostęp 2015-04-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]