Język standardowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Język standardowystyl, który jest podstawą języka ogólnego.

Właściwą dla tego stylu jest sama komunikacja, informacja, a nie rozmowa. Kontakt między rozmówcami jest przypadkowy, nie przybiera formy osobistej rozmowy. Cechą jest konkretność i to, co jest w zasięgu wzroku, nie mówi się o tym, czego nie widać. Unika się wymowy gwarowej i większych uproszczeń fonetycznych. Dążenie do największego stopnia poprawności językowej; zdania mało rozbudowane; rzadko wielokrotnie złożone; przestrzeganie etykiety słownikowej; słownictwo skromne, ubogie, obejmujące wyrazy powszechnie znane, unika się wyrazów naukowych i nacechowanych emocjonalnie; brak synonimów, sporo antonimów; mało związków frazeologicznych.