Jacek Saryusz-Wolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jacek Saryusz-Wolski
Flickr - europeanpeoplesparty - EPP Summit December 2010 (86).jpg
Data i miejsce urodzenia 19 września 1948
Łódź
Poseł do PE VIII kadencji
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 1 lipca 2014
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Kawaler Legii Honorowej (Francja) Order za Zasługi I stopnia (Ukraina)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Jacek Emil Saryusz-Wolski (ur. 19 września 1948 w Łodzi) – polski ekonomista, polityk i urzędnik państwowy, deputowany do Parlamentu Europejskiego VI, VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny w przeszłości pieczętującej się herbem Jelita[1].

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Łodzi. Ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie następnie uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. Odbył też studia podyplomowe w Centre Européen Universitaire w Nancy. W latach 70. zajmował się naukowo Wspólnotami Europejskimi na Uniwersytecie Łódzkim. W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”. W latach 80. był adiunktem w Zakładzie Ekonomii Politycznej Socjalizmu Uniwersytetu Łódzkiego[2]. Na przełomie lat 80. i 90. kierował Ośrodkiem Badań Europejskich Uniwersytetu Łódzkiego.

W 1991 został pierwszym pełnomocnikiem ds. integracji europejskiej i pomocy zagranicznej po stworzeniu tego urzędu przez premiera Jana Krzysztofa Bieleckiego. Funkcję tę pełnił do 1996 mimo częstych zmian rządów i większości parlamentarnych. Do pracy rządowej powrócił w 2000, kiedy premier Jerzy Buzek mianował go sekretarzem Komitetu Integracji Europejskiej. Pełniąc tę funkcję, brał udział w negocjacjach podczas szczytu w Nicei w grudniu 2000. W 2001 bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia Bloku Senat 2001.

W 2003 został międzynarodowym sekretarzem Platformy Obywatelskiej. 13 czerwca 2004 został wybrany na posła do Parlamentu Europejskiego z listy tej partii w okręgu nr 6 obejmującym województwo łódzkie, otrzymując 66 589 głosów (16,92%, najlepszy wynik w okręgu). Od 20 lipca 2004 do 16 stycznia 2007 (przez połowę kadencji) pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Parlamentu Europejskiego z ramienia EPL-ED. W 2006 został wybrany na wiceprzewodniczącego zarządu krajowego Platformy Obywatelskiej i na wiceprzewodniczącego Europejskiej Partii Ludowej. W 2007 objął stanowisko przewodniczącego komisji spraw zagranicznych Parlamentu Europejskiego. W VI kadencji był również członkiem-zastępcą w komisji budżetowej oraz członkiem delegacji PE na Federację Rosyjską i Afganistan. W wyborach w 2009 skutecznie ubiegał się o reelekcję[3]. Funkcje wiceprzewodniczącego i członka zarządu krajowego PO pełnił do października 2010. W 2014 po raz trzeci został wybrany na posła do Parlamentu Europejskiego[4].

Został także dyrektorem Instytutu Unii Europejskiej w Collegium Civitas, przewodniczącym Centrum Europejskiego Natolin i Fundacji Kolegium Europejskie, członkiem Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego, wykładowcą Collegium Civitas w Warszawie i zastępcą przewodniczącego Rady Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych[5].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2003)[6], francuską Legią Honorową (2003)[7] oraz ukraińskim Orderem Zasługi I stopnia (2006)[8].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]