Janina Górzyńska-Bierut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janina Górzyńska
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1890
Lublin
Data śmierci 17 kwietnia 1985
Pierwsza dama Polski
Okres urzędowania od 5 lutego 1947
do 20 listopada 1952
Małżonek Bolesław Bierut
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Warszawski Krzyż Powstańczy

Janina Górzyńska-Bierut (ur. 30 stycznia 1890 w Lublinie, zm. 17 kwietnia 1985) – polska przedszkolanka, formalnie pierwsza dama jako małżonka prezydenta Bolesława Bieruta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była córką Bronisławy z Zawadzkich i Stanisława Górzyńskiego.

Przed I wojną światową pracowała jako przedszkolanka, zatrudniona przez Zofię Staniszewską, która założyła przedszkole i wraz z mężem Eugeniuszem Staniszewskim administrowali majątkiem Studzianki w okolicach Lublina. Tutaj Janina Górzyńska poznała Bolesława Bieruta, który razem z Janem Hemplem prowadzili prace miernicze w majątku Studzianki[1].

3 lipca 1921 w Lublinie Janina Górzyńska i Bolesław Bierut wzięli ślub.[2] 12 lutego 1923 urodziła się ich córka Krystyna, a 29 stycznia 1925 – syn Jan. W latach późniejszych Bierutowie nie żyli ze sobą, ale do końca utrzymywali przyjacielskie stosunki. W tym czasie Bolesław Bierut był w nieformalnym związku z Małgorzatą Fornalską, z którą miał córkę Aleksandrę, a od 1944 żył z Wandą Górską.

Od 1944 do 1947 Bolesław Bierut był przewodniczącym Krajowej Rady Narodowej, a następnie – do 1952 – prezydentem i zarazem przewodniczącym Rady Państwa. Ponadto w 1948 został I sekretarzem KC PPR, a następnie – do śmierci w 1956 – stał na czele PZPR. W latach 1952-1954 był też premierem. W tym czasie Janina Górzyńska była pierwszą damą, a w latach 1952-1954 była również małżonką premiera. W tym czasie często była mylona przez gości z zagranicy z Wandą Górską, która była nazywana królową Belwederu. Po śmierci Bolesława Bieruta, Janina Górzyńska dbała o pamięć o nim[3].

Grób Janiny Górzyńskiej-Bierut oraz Krystyny Bierut-Maminajszwili na Wojskowych Powązkach w Warszawie

Była działaczką Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci i Towarzystwa Przyjaciół Dzieci[4]. Odznaczona m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi[5] (dwukrotnie), Medalem Zwycięstwa i Wolności, Warszawskim Krzyżem Powstańczym[6], a także Odznaką Zasłużonego Działacza TPD[4].

Zmarła 17 kwietnia 1985 i została pochowana na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach.

Przypisy

  1. J. Chyliński, Jaki był Bolesław Bierut. Wspomnienia Syna, Wydawnictwo Oficyna Drukarska 01-142 Warszawa, ul. Sokołowska 12 a, 1999, s. 33
  2. Fot. 7. Fotokopia skróconego aktu małżeństwa Bolesława Bieruta i Janiny Górzyńskiej w: J. Chyliński, op. cit.
  3. Historia pierwszych dam
  4. 4,0 4,1 "Życie Warszawy", nr 92 z 20-21 kwietnia 1985, s. 11 (nekrolog)
  5. 20 czerwca 1947 „za wybitne zasługi na polu opieki nad dzieckiem” M.P. z 1947 r. Nr 103, poz. 685
  6. "Trybuna Ludu", nr 92 z 20-21 kwietnia 1985, s. 7 (nekrolog)