Japok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Japok
Chironectes minimus[1]
(Zimmermann, 1780)
Japok (zbiory Muzeum Historii Naturalnej w Londynie)
Japok
(zbiory Muzeum Historii Naturalnej w Londynie)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada ssaki niższe
Nadrząd torbacze
Rząd dydelfokształtne
Rodzina dydelfowate
Rodzaj Chironectes
Illiger, 1811
Gatunek japok
Podgatunki
  • C. m. argyrodytes Dickey, 1928
  • C. m. langsdorffi Boitard, 1845
  • c. m. minimus (Zimmermann, 1780)
  • c. m. panamensis Goldman, 1914
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Japok[3][4] (Chironectes minimus) – gatunek ssaka z rodziny dydelfowatych (szczurów workowatych), jedyny przedstawiciel rodzaju Chironectes i jedyny torbacz o ziemnowodnym trybie życia[4].

Palce tylnych kończyn są spięte błoną pławną[4]. Torba lęgowa występuje u samców i samic. Otwór torby lęgowej samicy jest silnie umięśniony i ulega zamknięciu przez mięsień okrężny w czasie nurkowania[5]. Japok odżywia się rybami, żabami, rakami i innymi małymi zwierzętami wodnymi, które chwyta przednimi łapami. Tylne palce spięte błoną pławną. Prowadzi nocny tryb życia. Dzień spędza ukryty w nadbrzeżnej norze, do której wejście zlokalizowane jest tuż ponad lustrem wody[4].


Długość ciała (z głową)
35–40 cm, Ogon 40–45 cm[4]
Masa ciała
550–800 g
Występowanie
Od południowego Meksyku do środkowej Ameryki Południowej (Brazylia, Paragwaj i północno-wschodnia Argentyna)[4].

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono cztery podgatunki C. minimus[6][7]:

  • C. minimus argyrodytes
  • C. minimus langsdorffi
  • C. minimus minimus
  • C. minimus panamensis

Przypisy

  1. Chironectes minimus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Chironectes minimus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne - Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.
  5. E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ssaki. Cz. 1. Warszawa: Horyzont, 2001, s. 20. ISBN 83-7227-610-2.
  6. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Chironectes minimus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2 września 2010]
  7. Larry G. Marshall. Chironectes minimus. „Mammalian Species”. 109, s. 1-6, 1978 (ang.).