Jurij Maksymow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jurij Maksymow
Imię i nazwisko Jurij Wiljowycz Maksymow
Data i miejsce
urodzenia
8 grudnia 1968
Chersoń, Ukraińska SRR 
Pozycja pomocnik
Wzrost 186 cm
Masa ciała 75 kg
Kariera juniorska
Krystał Chersoń
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1989
1989–1990
1990–1991
1991–1994
1994–1997
1997–2001
2001–2003
2003
2003–2004
2004–2005
Krystał Chersoń
Tawrija Symferopol
Krystał Chersoń
Dnipro Dniepropetrowsk
Dynamo Kijów
Werder Brema
SV Waldhof Mannheim
FK Rostów
Borysfen Boryspol
Metałurh Zaporoże
7 (1)
49 (5)
48 (27)
84 (17)
54 (18)
67 (9)
27 (3)
18 (2)
8 (4)
8 (1)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1992–2002  Ukraina 27 (5)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2005
2006–2008
2008–2009
2010–2012
2012–2013
2013–
Dynama Mińsk (asystent)
CSKA Kijów
Obołoń Kijów
Krywbas Krzywy Róg
Metałurh Donieck
Mordowija Sarańsk
  1. Mecze i gole w lidze akt. w dniu 6.08.2013.

Jurij Wiljowycz Maksymow, ukr. Юрій Вільйович Максимов, ros. Юрий Вильевич Максимов, Jurij Wiljewicz Maksimow (ur. 8 grudnia 1968 w Chersoniu, Ukraińska SRR) – ukraiński trener piłkarski i były piłkarz, grający na pozycji pomocnika, reprezentant Ukrainy.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej Krystału Chersoń, skąd w 1989 trafił do drużyny seniorów Krystału, a potem do Tawrii Symferopol. Na rok wrócił do Krystału Chersoń. W 1991 został zaproszony do Dnipra Dniepropetrowsk. W latach 1994-1997 występował w Dynamie Kijów, z którym odnosił największe sukcesy: Mistrzostwo Ukrainy w 1995, 1996 i 1997 oraz puchar krajowy w 1996. Po trzech sezonach w Dynamie chciał grać w zagranicznym klubie. W 1997 za 3,5 mln marek został sprzedany do niemieckiego klubu Bundesligi Werderu Brema, z którym zdobył puchar Niemiec w 1999. Częste kontuzje przeszkadzali mu grać, dlatego stracił miejsce w podstawowym składzie Werderu i był zmuszony przejść do lidera II ligi SV Waldhof Mannheim. Jednak klub nie awansował do Bundesligi i w 2003 przeszedł do FK Rostów, a potem wrócił do Ukrainy, gdzie występował w klubach Borysfen Boryspol i Metałurh Zaporoże. W 2005 zakończył karierę piłkarską w wieku 37 lat.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

28 października 1992 zadebiutował w reprezentacji Ukrainy w spotkaniu towarzyskim z Białorusią zremisowanym 1:1, strzelając swojego debiutanckiego gola. Łącznie zaliczył 27 gier reprezentacyjnych, strzelił 5 goli.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej od lipca do listopada 2005 był asystentem trenera w klubie Dynama Mińsk. Potem do 2008 pracował na stanowisku głównego trenera CSKA Kijów, a następnie Obołoni Kijów. W styczniu 2009 objął stanowisko głównego trenera Krywbasu Krzywy Róg[1]. 21 kwietnia 2012 po serii nieudanych gier podał się do dymisji[2], ale kierownictwo klubu nie zaakceptowało jego podania. Dopiero za drugim razem, 9 czerwca 2012 klub zadowolił prośbę trenera o zakończeniu współpracy[3]. 23 sierpnia 2012 podpisał 3-letni kontrakt z Metałurhiem Donieck[4]. 5 sierpnia 2013 został zwolniony z zajmowanego stanowiska[5]. Jednak długo nie przebywał bez pracy, 21 sierpnia podpisał 2 letni kontrakt z rosyjską Mordowiją Sarańsk[6].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]