Jurij Siomin

Jurij Siomin
Imię i nazwisko	Jurij Pawłowicz Siomin
Data i miejsce urodzenia	11 maja 1947 Orenburg, Rosyjska FSRR
Pozycja	napastnik/pomocnik
Wzrost	176 cm
Masa ciała	67 kg
Kariera juniorska
	Lokomotiw/Spartak Orzeł
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1964–1965 1965–1967 1968–1971 1972–1973 1974 1975–1977 1978–1980	Spartak Orzeł Spartak Moskwa Dinamo Moskwa Kajrat Ałma-Ata Czkałowiec Nowosybirsk Lokomotiw Moskwa Kubań Krasnodar	16 (6) 43 (6) 95 (19) 43 (5) 27 (4) 78 (9) 94 (15)
Kariera trenerska
Lata	Klub/reprezentacja
1982 1983–1985 1986–1990 1991 1992–2005 1992–1994 1996–1998 2005 2005 2006 2008–2009 2009–2010 2010–2012	Kubań Krasnodar Pamir Duszanbe Lokomotiw Moskwa Nowa Zelandia olimpijska Lokomotiw Moskwa Rosja (asystent) Rosja (asystent) Rosja Dinamo Moskwa Lokomotiw Moskwa (prezes) Dynamo Kijów Lokomotiw Moskwa Dynamo Kijów

Jurij Pawłowicz Siomin, ros. Юрий Павлович Сёмин (ur. 11 maja 1947 w Orenburgu) – rosyjski piłkarz, występujący na pozycji napastnika, i trener piłkarski.

Kariera piłkarska

W wieku 16 lat rozpoczął piłkarską edukację w Spartaku Orzeł, klubie z drugiej ligi radzieckiej. Rok później przeszedł do Spartaka Moskwa, dla którego - nie mając jeszcze dwudziestu lat - strzelił pierwszego gola w europejskich pucharach, w 1966 w meczu przeciw OFK Beograd.

Później grał w Dynamie Moskwa, z którym zdobył jedyne w swojej piłkarskiej kolekcji trofeum (Puchar ZSRR w 1970), oraz - z mniejszymi sukcesami - w Kajracie Ałma-Ata, Czkałowcu Nowosybirsk, Lokomotiwie Moskwa i Kubaniu Krasnodar. Piłkarska karierę zakończył w 1980, w wieku 33 lat.

Kariera szkoleniowa

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. Najpierw trenował miejscowy Kubań Krasnodar, a w 1983 stał na czele w zagrożonym spadkiem do drugiej ligi Pamirze Duszanbe. Udało mu się uratować zespół przed relegacją i niedługo potem otrzymał ofertę z Lokomotiwu Moskwa.

W Lokomotiwie spędził prawie dwadzieścia lat (od 1986 do 2005 z przerwą), co jest rekordem w historii ligi rosyjskiej. W ciągu tego okresu przekształcił klub z ligowego średniaka w jednego z potentatów rozgrywek. W 2002 zdobył pierwsze w historii mistrzostwo kraju, wynik ten powtórzył dwa lata później. Ponadto Lokomotiw za jego kadencji czterokrotnie zwyciężał w Pucharze Rosji (1996, 1997, 2000 i 2001), dwa razy osiągał półfinał Pucharu Zdobywców Pucharów (1998 i 1999) oraz - w sezonie 2001-2002 - zadebiutował w Lidze Mistrzów. Wielu podopiecznych Siomina - m.in. bramkarz Rusłan Nigmatullin, pomocnicy Dmitrij Siennikow, Marat Izmaiłow, czy napastnicy Rusłan Pimienow i Maksim Buznikin - przez wiele lat grało w reprezentacji Rosji.

Równocześnie w tym czasie był asystentem trzech selekcjonerów drużyny narodowej - Pawła Sadyrina (1992-1994), któremu pomagał także w czasie Mundialu 1994, Borisa Ignatjewa (1996-1998) i Anatolija Byszowca (1998).

W marcu 2005 reprezentacja Rosji zremisowała w meczu eliminacji do Mundialu 2006 z Estonią i władze związku postanowiły zwolnić trenera Georgija Jarcewa. Nowym selekcjonerem został Siomin, który po dziewiętnastu latach pracy opuścił Lokomotiw. Prowadził drużynę w siedmiu meczach; w kwalifikacjach do mistrzostw świata wygrał trzy spotkania (z Łotwą, Liechtensteinem i Luksemburgiem) i trzy zremisował (rewanż z Łotwą oraz z Portugalią i Słowacją), ponadto zaliczył 2:2 w meczu towarzyskim z Niemcami. Słabe wyniki drużyny z 2004 sprawiły, że Rosjanie zajęli w swej grupie dopiero trzecie miejsce za Portugalią i Słowacją. Siomin, choć ani dziennikarze, ani przełożeni nie wywierali na niego presji, w październiku 2005 podał się do dymisji. Stwierdził, że woli pracować w klubie niż w reprezentacji. Jest jedynym selekcjonerem, za którego kadencji rosyjska kadra nie przegrała ani jednego meczu.

Później prowadził Dynamo Moskwa, ale po słabych wynikach w lidze w październiku 2006 został zwolniony, kiedy klub zajmował przedostatnie miejsce w lidze pod koniec sezonu.

Pod koniec 2006 objął funkcję prezesa Lokomotiwu Moskwa. Rok później, z powodu niezadowalającego sezonu, otrzymał wymówienie. Wkrótce potem otrzymał propozycję pracy - w charakterze szkoleniowca - w Dynamie Kijów. Z klubem ze stolicy Ukrainy dwukrotnie zdobył wicemistrzostwo kraju oraz dotarł do półfinału Pucharu UEFA, w którym Dynamo uległo w dwumeczu innemu ukraińskiemu klubowi Szachtarowi Donieck. Po zakończeniu sezonu 2008-2009 po raz trzeci powrócił do pracy szkoleniowej w Lokomotiwie Moskwa.

23 grudnia 2010 ponownie objął stanowisko głównego trenera Dynama Kijów. Po dwóch wysokich porażkach 1:4 z PSG oraz Szachtarem Donieck w ciągu jednego tygodnia 24 września 2012 został zwolniony z klubu.

Sukcesy szkoleniowe

• mistrzostwo Rosji 2002 i 2004, wicemistrzostwo Rosji 1995, 1999, 2000 i 2001, Puchar Rosji 1996, 1997, 2000 i 2001, Puchar ZSRR 1990 oraz półfinał Pucharu Zdobywców Pucharów 1998 i 1999 z Lokomotiwem Moskwa
• wicemistrzostwo Ukrainy 2008 i 2009, finał Pucharu Ukrainy 2008 oraz półfinał Pucharu UEFA 2008-2009 z Dynamem Kijów

Linki zewnętrzne

• Profil na stronie Dynamomania (ros.)
• Wiadomości i wywiad z Siominym (ros.)
• Statystyki na KLISF (ros.)
• Profil na Sports.ru (ros.)
• Profil na stronie Lokomotiwu Moskwa (ros.)