Kajetan Hryniewiecki
Kajetan Hryniewiecki także Hryniewicki (zm. 1796) – polski szlachcic herbu Przeginia.
Był miecznikiem czerwonogrodzkim (od 1744 roku), chorążym czerwonogrodzkim (od 1765), kasztelanem kamienieckim (od 1768). Od roku 1780 przewodniczący Lubelskiej Komisji Boni Ordinis [potrzebne źródło], a od 1782 wojewoda lubelski.
Na Sejmie Rozbiorowym 1773-1775 został wybrany przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego do Rady Nieustającej.[1] Mianowany konsyliarzem konfederacji generalnej koronnej w konfederacji targowickiej. [2]
W 1772 roku odznaczony został Orderem Świętego Stanisława, a w 1780 – Orderem Orła Białego.
Od 1765 posiadał dobra markuszowskie, które odkupił od Sobieskich. Jednak już 3 lata po jego śmierci, jego syn Ignacy sprzedał majątek markuszowski Rafałowi Amorowi Tarnowskiemu.
Żonaty z Katarzyną Stempkowską herbu Suchekomnaty, miał z nią syna Ignacego.
[edytuj] Bibliografia
- M.J. Minakowski, Ci wielcy Polacy to nasza rodzina, wyd. 3, Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne, Kraków 2008, ISBN 83-918058-5-9.
Przypisy
- Kasztelanowie kamienieccy
- Konsyliarze konfederacji targowickiej
- Konsyliarze Rady Nieustającej
- Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita)
- Kawalerowie Orderu Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita)
- Polska szlachta
- Wojewodowie lubelscy (I Rzeczpospolita)
- Zmarli w 1796
