Markuszów
| Markuszów | |
Kościół p.w. Św. Ducha wybudowany w 1608 r. przez Włocha Piotra Durie. |
|
| Państwo | |
| Województwo | lubelskie |
| Powiat | puławski |
| Gmina | Markuszów |
| Liczba ludności (2009) | 1256 [1] |
| Strefa numeracyjna | (+48) 81 |
| Kod pocztowy | 24-173 |
| Tablice rejestracyjne | LPU |
Markuszów dawniej też Markuszew – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Markuszów, nad rzeką Kurówką, około 1250 mieszkańców. Znajduje się w odległości 22 km na wschód od Puław, 5 od Kurowa i 26 kilometrów na zachód od Lublina.
W latach 1975-1998 miejscowość położona była w starym województwie lubelskim.
Miejscowość była siedzibą gminy Markuszów, która istniała do 1973 roku i została reaktywowana ponownie od 1984 roku (choć zajmuje teraz mniejszą powierzchnię).
Historycznie położony jest w Małopolsce (początkowo w ziemi sandomierskiej, a następnie w ziemi lubelskiej).
Spis treści |
Historia [edytuj]
Wieś wzmiankowana w 1317. Już od tego momentu w rękach rodu, który ostatecznie przyjął nazwisko Firlej. W 1330 lokacja na prawie magdeburskim. Około 1550 roku Markuszów uzyskał prawa miejskie, potwierdzone i rozszerzone w 1686. W 1630 pojawia się pierwsza wzmianka o markuszowskich Żydach. W 1661 r. było ich 9, w 1756 r. 356, zaś w 1827 343, co stanowiło 42,5% ogółu mieszkańców. Tutejsza gmina żydowska uzyskała w 1681 r. zezwolenie na wybudowanie synagogi. Żydzi z Markuszowa mieli także swoje cmentarze - stary i nowy. Jako miasto prywatne, po Firlejach przeszedł Markuszów na dłużej wraz okolicznymi dobrami w ręce Sobieskich, by następnie zmieniać właścicieli.
Podczas wojny w obronie Konstytucji 3 maja nieopodal odbyła się bitwa wojsk polskich z najeźdźcami rosyjskimi. Kolejna bitwa odbyła się tu podczas powstania listopadowego, w pobliskich miejscowościach walczono również podczas powstania styczniowego.
Te ostatnie wydarzenia skutkowały odebraniem praw miejskich, podobnie jak w przypadku wielu innych polskich miejscowości.
Ostatnim właścicielem (do parcelacji w 1938) był Bohdan Broniewski. Broniewscy zachowali park po byłym pałacu i inne nieruchomości do reformy rolnej po drugiej wojnie światowej, kiedy i tego ich pozbawiono.
W 1939 naloty niemieckie poważnie zniszczyły osadę. W 1942 Niemcy zlikwidowali społeczność żydowską, która stanowiła wówczas nieco ponad połowę ludności osady - w 1921 r. Markuszów zamieszkiwało 1001 Żydów, co stanowiło 54,2% ogółu. Część Żydów została wywieziona do Sobiboru, a część zabita na miejscu. Niemcy zdewastowali wówczas także miejscowe kirkuty i zniszczyli synagogę.
Ważniejsze obiekty [edytuj]
- Kościół św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Marii Panny w Markuszowie - kościół parafialny
- Kościół św. Ducha w Markuszowie - kościół poszpitalny
- Kościół św. Małgorzaty w Markuszowie - nieistniejący od połowy XV w.
- Synagoga w Markuszowie
- Cmentarz katolicki w Markuszowie
- Stary cmentarz żydowski w Markuszowie
- Nowy cmentarz żydowski w Markuszowie
Linki zewnętrzne [edytuj]
- strona internetowa Gminy Markuszów
- Markuszew vel Markuszów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VI (Malczyce – Netreba) z 1885 r.
- żydowska księga pamięci Markuszowa, wolny dostęp przez Bibliotekę Publiczną Nowego Jorku (New York Public Library) (jid.)
- zdjęcie Markuszowa w zbiorach Narodowego Archiwum Cyfrowego
- strona poświęcona gminie żydowskiej w Markuszowie w serwisie Żydowskiego Instytutu Historycznego
Przypisy
|
|||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||