Andrzej Mokronowski
Andrzej Mokronowski herbu Bogoria (ur. 1713, zm. 1784 w Warszawie) – kuchmistrz nadworny króla Prus[1], marszałek sejmu 1776 roku, wojewoda mazowiecki w 1781 roku, generał major wojsk francuskich w 1754 roku, generał major w 1752 roku, generał inspektor kawalerii w 1754 roku, poczmistrz generalny w latach 1763-1764, poseł na sejmy, starosta tłumacki, [2] i janowski, wolnomularz[3].
Pochodził z rodziny szlacheckiej używającej herbu rodu Bogoriów i zapewne się z niego wywodzącej. Służył w stopniu majora w pułku dragonów Stanisława Leszczyńskiego, po jego upadku udał się do Francji i przez osiem lat służył w wojsku francuskim pod dowództwem marszałków de Coigny i de Belle-Isle. Po powrocie do Polski został generałem lejtnantem, był stronnikiem partii hetmańskiej.
Jako poseł ziemi bielskiej na sejm konowkacyjny 7 maja 1764 roku podpisał manifest, uznający odbywający się w obecności wojsk rosyjskich sejm za nielegalny[4]. W czerwcu 1764 roku musiał opuścić kraj i udał się do Berlina[3].
W 1768 pojednał się z królem Stanisławem Augustem i po powrocie do kraju otrzymał starostwo tłumackie. W 1776 został wybrany marszałkiem sejmu konfederackiego. W 1781 został wojewodą mazowieckim. Na sejmie 1782 roku został konsyliarzem Rady Nieustającej. [5]
Był jednym z pierwszych polskich masonów, założył lożę wolnomularską Trzech Braci w Warszawie w 1744. [6] Był Wielkim Mistrzem Wielkiego Wschodu Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1784.[7] Był drugim mężem Izabelli Poniatowskiej, siostry polskiego króla Stanisława A. Poniatowskiego[3].
W 1775 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława.[8][3]
Przypisy [edytuj]
- ↑ Kazimierz Marian Morawski, Wolnomularstwo a Polska w dobie dziejowej przed rewolucją francuską, w: Pamiętnik V Zjazdu Historyków Polskich w Warszawie, t. I, Lwów 1930, s. 244.
- ↑ Mariusz Machynia, Czesław Srzednicki, Wojsko koronne. Sztaby i kawaleria, Kraków 2002, s. 32-33 ,kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 217.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, XIX i pocz. XX wieku (może wymagać uaktualnienia).
- ↑ Józef Zaleski, Panowanie Stanisława Augusta Poniatowskiego do czasu Sejmu Czteroletniego, 1887, s. 21, Dyaryusz seymu convocationis siedmio-niedzielnego warszawskiego : zdania, mowy, projekta y manifesta w sobie zawierający przez sessye zebrany r.p. 1764, s. 4-6.
- ↑ Volumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 2.
- ↑ Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738 - 1821 poprzedzony zarysem historji wolnomularstwa polskiego i ustroju Wielkiego Wschodu Narodowego Polskiego, Kraków 1929, s. 36
- ↑ Tamże, s. 24
- ↑ Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Świętego Stanisława, Warszawa 2006, s. 183.
| Poprzednik Paweł Michał Mostowski |
 |
wojewoda mazowiecki 1781-1784 |
|
Następca Antoni Małachowski |
- Konsyliarze Rady Nieustającej
- Polacy - generałowie armii francuskiej
- Starostowie janowscy
- Generał lejtnant (polscy generałowie)
- Marszałkowie Sejmu I Rzeczypospolitej
- Polscy wolnomularze (I Rzeczpospolita)
- Posłowie na sejm konwokacyjny 1764
- Sygnatariusze manifestu uznającego sejm konwokacyjny 1764 za nielegalny
- Urodzeni w 1713
- Wielcy mistrzowie Wielkiego Wschodu Narodowego Polski
- Wojewodowie mazowieccy
- Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej
- Starostowie tłumaccy
- Kawalerowie Orderu Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita)
- Zmarli w 1784
