Kmin rzymski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kmin rzymski | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad astrowych |
| Rząd | selerowce |
| Rodzina | selerowate |
| Rodzaj | kmin |
| Nazwa systematyczna | |
| Cuminum cyminum L. Sp. pl. 1:254. 1753 |
|
| Synonimy | |
|
Cuminum odorum Salisb[2]. |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Kmin rzymski (kmin, kumin) Cuminum cyminum L. – gatunek rośliny jednorocznej, należący do rodziny selerowatych. Prawdopodobnie pochodzi ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym. Nie występuje już w stanie dzikim, można go spotkać wyłącznie w uprawach[2].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Roślina o wysokości do 0,5 metra.
- Liście
- Pierzaste, złożone z nitkowatych odcinków.
- Kwiaty
- Zebrane w baldach złożony z pokrywami i pokrywkami. Kwiaty promieniste, 5-krotne, o płatkach białych, czerwonych lub różowych, 1 słupek, 5 pręcików.
- Owoc
- Podwójnia rozłupnia z trudem rozdzielająca się na 2 rozłupki.
Zastosowanie [edytuj]
- Roślina uprawna: w Polsce rzadko uprawiana, nie jest bowiem odporny na mróz (strefy mrozoodporności 9-12)[3] . Na większą skalę roślina uprawiana jest w Afryce Północnej, Azji, Ameryce Południowej i w Europie Południowej.
- Roślina lecznicza: zawiera do 4% olejku eterycznego i flawonoidy. Owoce i ziele działają m.in. przeciwzapalnie, pobudzają serce i ośrodek oddechowy, pobudzają wydzielanie soków trawiennych, moczopędnie oraz napotnie.
- Sztuka kulinarna: Używany jako aromatyczna przyprawa w Afryce Północnej, w zachodnich Chinach, Indiach, na Bałkanach, na Bliskim Wschodzie, w Meksyku i w Chile.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-01].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
- ↑ Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
Bibliografia [edytuj]
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4. (Pochodzenie i charakterystyka gatunku)
