Kościół św. Elżbiety we Wrocławiu (ul. Grabiszyńska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Elżbiety we Wrocławiu (ul. Grabiszyńska)
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg 356/Wm z 4.08.1977[1]
Kościół św. Elżbiety przy ul. Grabiszyńskiej
Kościół św. Elżbiety przy ul. Grabiszyńskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Elżbiety we Wrocławiu
Wezwanie św. Elżbiety
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Kościół św. Elżbiety we Wrocławiu (ul. Grabiszyńska)
Kościół św. Elżbiety we Wrocławiu (ul. Grabiszyńska)
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Elżbiety we Wrocławiu (ul. Grabiszyńska)
Kościół św. Elżbiety we Wrocławiu (ul. Grabiszyńska)
Ziemia 51°06′04″N 17°00′23″E/51,101111 17,006389Na mapach: 51°06′04″N 17°00′23″E/51,101111 17,006389
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół św. Elżbiety Węgierskiej we Wrocławiu przy ul. Grabiszyńskiej jest neogotycką budowlą zaprojektowaną przez wrocławskiego architekta Josepha Ebersa (18451923).

Historia i architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół św. Elżbiety Węgierskiej powstał w latach 1892-1896 jako kościół katolicki, łącznie z sąsiadującym kompleksem szpitalno-klasztornym zbudowanym na potrzeby zakonu sióstr elżbietanek, które opiekowały się chorymi. Budowę swoim mecenatem objął ówczesny biskup wrocławski, kardynał Georg Kopp. On też dokonał konsekracji kościoła 19 listopada 1907 w 700-lecie urodzin św. Elżbiety. Parafia wtedy liczyła 11 700 wiernych.

Kościół św. Elżbiety Węgierskiej jest trójnawową, siedmioprzęsłową halą z pseudotranseptem i sklepieniami krzyżowymi. Zbudowany z cegły klinkierowej i glazurowanej, generalnie w stylu neogotyckim, zawiera jednak też elementy neoromańskie. W roku 1945 podczas działań wojennych (w tym częściowo już w marcu, podczas przygotowań niemieckich obrońców do odparcia szturmu Armii Czerwonej) został zniszczony prawie w 50%, tracąc wieżę. Zniszczony też został dom parafialny i sąsiedni szpital.

Mimo zniszczeń wojennych we wnętrzu pozostało wiele oryginalnych i ciekawych detali architektonicznych (rzeźbione portale, neogotycki ołtarz). Podczas wstępnej odbudowy w latach 1948-1952 nowej wieży jednak nie postawiono (nastąpiło to ponad ćwierć wieku później), a dach pokryto znacznej części tylko papą. Następny etap odbudowy, w tym budowa nowej wieży i pokrycie dachu dachówką, nastąpiło w latach 1979-1982, w 1983 kościół uzyskał trzy dzwony (700 kg - "św. Elżbieta", 300 kg - "Jan Paweł II" i 150 kg - "św. Franciszek z Asyżu"), w 1986 - 33-głosowe organy, dzieło firmy Cynar, a w 1988 zakończono odbudowę domu parafialnego. Obecnie kościół ten łatwo odróżnić od innych świątyń wrocławskich - cechą charakterystyczną jest ażurowa stalowa wieża nawiązująca do form gotyckich, dobudowana w 1980 według projektu prof. Tadeusza Zipsera i Marka Dobrowolskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Dzieje Parafii Świętej Elżbiety przy ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu, red. R. Żerelik, J. Maliniak, Wrocław 2008

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]