Kobierzyce
| Kobierzyce | |||||
|
|||||
 Pałac z 1884 r., Urząd Gminy |
|||||
| Państwo |  Polska |
||||
| Województwo | dolnośląskie | ||||
| Powiat | wrocławski | ||||
| Gmina | Kobierzyce | ||||
| Liczba ludności (2009) | 2117 | ||||
| Strefa numeracyjna | (+48) 71 | ||||
| Kod pocztowy | 55-040 | ||||
| Tablice rejestracyjne | DWR | ||||
|
Położenie na mapie Polski
  Kobierzyce
|
|||||
 50°58′N 16°55′E / 50.966666666667, 16.916666666667Na mapach: 50°58′N 16°55′E / 50.966666666667, 16.916666666667 |
|||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||
| Strona internetowa miejscowości | |||||
Kobierzyce (niem. Koberwitz[1]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Kobierzyce. Miejscowość jest siedzibą gminy Kobierzyce. Wieś jest położona na Równinie Wrocławskiej, na wschód przebiega droga krajowa nr 8.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Wzmiankowana po raz pierwszy przez Henryka III Białego w 1257 jako Cobilwiz, w kolejnym zachowanym dokumencie z 1333 jako Gut Koberwitz (tj. „dobra kobierzyckie”), a cztery lata później, przez czeskiego króla Jana (szwagra księcia Henryka VI), potwierdzającego jej własność Otto von Glubosowi określona jako Cobruicz[potrzebne źródło]. Począwszy od 1395 wieś aż do lat 30. XX wieku stale funkcjonowała już pod nazwą Koberwitz[potrzebne źródło].
Kobierzyce i inne sąsiadujące z nimi wsie wraz z okolicznymi ziemiami trafiły na początku XVIII wieku w ręce rodziny von Königsdorf, która około 1788 r. wybudowała tu sobie siedzibę.
W roku 1885 przeprowadzono przez Kobierzyce linię kolejową z Wrocławia do Świdnicy, a w 1898 za tutejszą stacją dobudowano odgałęzienie łączące Wrocław przez Kobierzyce z Dzierżoniowem. W 1924 w kobierzyckim pałacu zorganizowany został kurs Podstawy wiedzy duchowej dla powodzenia w rolnictwie, który poprowadził Rudolf Steiner – filozof i ojciec antropozofii.[2] W folwarku opodal pałacu powstało nowatorskie na owe czasy biodynamiczne gospodarstwo rolno-ogrodnicze kładące nacisk na ochronę środowiska i zdrowe żywienie jako alternatywę rolnictwa przemysłowego. W 75 rocznicę tego wydarzenia wmurowano w ścianę pałacu stosowną tablicę pamiątkową. W okresie hitlerowskiego reżimu w latach 1936-1945 miejscowość nosiła nazwę Rößlingen[1].
W 1945 r. wieś została włączona do Polski. Początkowo administracja polska przez krótki czas używała nazwy Sobiegród[3].W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.
Zabytki [edytuj]
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[4]:
- zespół pałacowy, ul. Pałacowa 1, z XVIII-XX w.:
- pałac przebudowany został w 1884 roku, po II wojnie światowej jednak ulegał systematycznej dewastacji. W połowie lat 90. XX wieku, w związku z napływem znacznych funduszy od inwestorów budujących na terenie gminy Kobierzyce sklepy wielkopowierzchniowe, magazyny i obiekty przemysłowe, urząd gminy zdecydował się na odrestaurowanie popadającego w ruinę pałacu, w którym od 1997 roku zlokalizował swoją siedzibę. Pałac otoczony jest ogólnodostępnym obszernym parkiem, służącym rekreacji mieszkańców
- park.
Komunikacja [edytuj]
W październiku 2009 roku gmina uruchomiła komunikację autobusową:
gwiazdka - linie od 1 listopada 2012
| Linie gminy Kobierzyce | ||
|---|---|---|
| 812* | Wrocław Krzyki – Ślęza | |
| 852 | Wrocław Krzyki – Tyniec Mały - Kobierzyce | oprócz niedziel |
| 862 | Wrocław Dworzec PKP - Kobierzyce - Solna | |
| 872 | Wrocław Krzyki - Kobierzyce - Cieszyce/Pełczyce - Tyńczyk | |
| 882* | Wrocław Krzyki – Tyniec Mały - Kobierzyce - Cieszyce | |
| 892 | Wrocław Krzyki – Owsianka - Kobierzyce | |
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 56.
- ↑ Paull, John "Attending the First Organic Agriculture Course: Rudolf Steiner’s Agriculture Course at Koberwitz, 1924", European Journal of Social Sciences, 2011, 21(1):64-70.
- ↑ nazwę tę nosiła stacja kolejowa w Kobierzycach, natomiast odległa o 2 km w kierunku Sobótki stacja w Wierzbicach nosiła nazwę Kobierzowice
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 1.11.2012]. s. 232.
Bibliografia [edytuj]
- Marta Miniewicz, Dorota Waligóra, Marcin Wolny, Kobierzyce, przewodnik po gminie, Kobierzyce 2006
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||
