Kodeks Grolier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piąta strona Kodeksu Grolier

Kodeks Groliermajański dokument opisujący ruchy planety Wenus.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kodeks Grolier został odkryty w 1965 roku w Meksyku przez prywatnego meksykańskiego kolekcjonera Jose Saenza. Wraz z innymi artefaktami został znaleziony w suchej jaskini w pobliżu Sierra de Chiapas i Tortuguero.

Michael Coe, naukowiec prowadzący pracę nad odszyfrowywaniem pisma Majów, stwierdził, iż odkryty kodeks jest mieszanką stylów majańskich i tolteckich, a jego datowanie określa się na ok. 1230 rok. Kodeks składa się z 12 bardzo zniszczonych stron[1].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Świat po raz pierwszy zobaczył kodeks Grolier w Nowym Jorku w 1971. Został on pokazany przez Michaela Coe w Klubie Grolier, od którego wziął swoja nazwę. Po wystawie kodeks został przekazany rządowi Meksyku jako skarb narodowy.

W 1973 Michael Coe wydał pracę pt. Pisma Majów i ich świat, w której umieścił zdjęcia wcześniej skopiowanego kodeksu. Drugą pracą była Los Códices Maja autorstwa Thomasa A. Lee, wydana w Chiapas w Meksyku w 1985.

Do dnia dzisiejszego ukazało się kilka mniejszych prac i artykułów, w których można obejrzeć repliki Kodeksu Grolier.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maria Stern: Malowane księgi Dawnych Narodów Meksyku. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 1980.