Konwencja ATP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Konwencja ATP – umowa o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów, sporządzona 1 września 1970 r., w Genewie. Do umowy przystąpiło 26 państw łącznie z Polską, która ja ratyfikowała w 1984 r. Podpisanie umowy miało na celu polepszenie warunków jakości szybko psujących się artykułów żywnościowych w czasie ich przewozu.

Postanowienia umowy stosuje się do:

  • każdego przewozu wykonywanego na rzecz osób trzecich lub na własny rachunek wyłącznie transportem samochodowym, kolejowym lub obydwoma rodzajami
  • przewozów morskich na odległość mniejszą niż 150 km, pod warunkiem, że ładunki dostarczane są bez przeładunku środkami transportu używanymi do przewozu lądowego i pod warunkiem, że przewozy te poprzedza lub następuje po nich jeden lub kilka przewozów lądowych

Pojazdy wykorzystywane do przewozów szybko psujących się artykułów żywnościowych powinny spełniać także normy termiczne[1].

Przypisy

  1. Praca zbiorowa pod redakcją Józefa Perenca i Jerzego Godlewskiego, „Międzynarodowe przewozy towarowe”