Krętakowate
| Krętakowate | |
| Gyrinidae[1] | |
| Latreille, 1810 | |
 Krętak pospolity (Gyrinus natator) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | owady uskrzydlone |
| Rząd | chrząszcze |
| Podrząd | chrząszcze drapieżne |
| Rodzina | krętakowate |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Krętakowate (Gyrinidae) – rodzina owadów z rzędu chrząszczy należąca do grupy chrząszczy wodnych.
Na powierzchni wody przypominają niewielkie błyszczące kropelki, nieustannie wirujące dookoła, tworząc niezliczone drobniutkie kręgi i elipsy z fal na wodzie.
Kilka cech odróżnia je od pozostałych chrząszczy wodnych. Przede wszystkim tylko one przystosowane są do życia na powierzchni. Także tylko im za napęd służą tylne odnóża pokryte długimi włoskami pływnymi, a pierwsza para odnóży jest znacznie dłuższa i spełnia funkcję chwytną.
Wyróżnia je też wyjątkowa budowa oczu. Każde z nich przedzielone jest poprzecznym wyrostkiem, dzielącym je na dwie części: górną i dolną. Jedna z nich obserwuje świat nad powierzchnią wody, a druga pod wodą. Głównie przebywają na powierzchni wody. Niekiedy zatrzymują się na wystających kamieniach lub pływających liściach. Mimo że dobrze nurkują, to, żeby woda nie wypierała ich na powierzchnię, muszą się czegoś przytrzymywać. Żywią się żywymi i martwymi owadami uwięzionymi na powierzchni wody.
W Polsce stwierdzono 13 gatunków[2] z tej rodziny. w tym 4 występują pospolicie, m.in. krętak pospolity (Gyrinus natator), a występowanie jednego – Gyrinus colymbus – na terenie kraju wymaga potwierdzenia.
Gatunki zaliczane do krętakowatych grupowane są w podrodzinach:
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Gyrinidae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Fauna Polski - charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. I. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2004. ISBN 83-88147-04-8.
[edytuj] Bibliografia
- Josef R. Winkler: Mały atlas chrząszczy. Wyd. 2. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1977, s. 70.
