Madżd al-Krum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Madżd al-Krum
מַגְ'ד אל-כֻּרוּם
Typowa zabudowa Madżd al-Krum
Typowa zabudowa Madżd al-Krum
Dewiza: brak
Państwo  Izrael
Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Akka
Powierzchnia 9 km²
Wysokość 277 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

13789
1495 os./km²
Nr kierunkowy +972 4
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Madżd al-Krum
Madżd al-Krum
Ziemia 32°55′14″N 35°15′11″E/32,920556 35,253056Na mapach: 32°55′14″N 35°15′11″E/32,920556 35,253056
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Izrael

Madżd al-Krum (hebr. מַגְ'ד אל-כֻּרוּם; arab. مجد الكروم; ang. Majd al-Kurum; pol. Chwała Winnicy) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość Madżd al-Krum jest położona na wysokości 277 metrów n.p.m. w zachodniej części Doliny Beit HaKerem na północnej krawędzi Dolnej Galilei. Dolina Beit HaKerem wyznacza granicę między Dolną a Górną Galileą. Miejscowość leży u podnóża stromego urwiska pasma górskiego Matlul Curim (wysokość dochodzi do 769 m np.m.). W miejscu tym różnica wysokości między dnem a krawędzią doliny dochodzi do 500 metrów. Po stronie zachodniej dolina zwęża się i kończy wzgórzem Har Gamal (324 m n.p.m.). Na południu wznoszą się wzgórza Har Karmi (362 m n.p.m.) i Har Gilon (367 m n.p.m.). W jej otoczeniu znajdują się miasto Karmiel, miejscowości Bi'ina, Dejr al-Asad, Julis i Jirka, kibuce Pelech, Tuval i Kiszor, moszaw Achihud, oraz wioski komunalne Szoraszim, Curit, Gilon i Tal-El. Na zachód od miejscowości znajduje się strefa przemysłowa Bar-Lev. Na północnym zachodzie znajduje się baza wojskowa Sił Obronnych Izraela (prawdopodobnie są to magazyny amunicji).

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Madżd al-Krum jest położone w Poddystrykcie Akki, w Dystrykcie Północnym.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2011 roku w Madżd al-Krum żyło prawie 13,8 tys. mieszkańców, z czego 99,9% Arabowie muzułmanie i 0,1% inne narodowości. Wskaźnik wzrostu populacji w 2011 roku wynosił 0,0%. Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych średnie wynagrodzenie pracowników w Madżd al-Krum w 2009 roku wynosiło 4283 ILS (średnia krajowa 7070 ILS)[1][2].

Populacja pod względem wieku (2010)
Wiek (w latach) Procent populacji w %
0 – 4 12,3
5 – 9 12,4
10 – 14 12,4
15 – 19 10,7
20 – 29 14,7
30 – 44 20,6
45 – 59 11,2
60 – 64 1,6
65 – 4,0


Źródło danych: Central Bureau of Statistics.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Fort Tegart w Madżd al-Krum

W czasach starożytnych znajdowała się tutaj żydowska osada Beit HaKerem, od której pochodzi nazwa Doliny Beit HaKerem. W późniejszym czasie na jej miejscu powstała arabska wioska. Pod koniec XIX wieku była to niewielka wioska z domami wzniesionymi z kamienia. Była otoczona drzewami oliwkowymi i gruntami ornymi[3]. W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków. Po arabskim powstaniu w Palestynie (1936-1939) Brytyjczycy wybudowali tutaj fort policji mandatowej (Fort Tegart). Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny przyznawała rejon miejscowości Arraba państwu arabskiemu[4]. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny na początku 1948 roku do wioski wkroczyły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej Izraelczycy przeprowadzili w tym rejonie Operację Hiram, i 29 października 1948 roku zajęli Madżd al-Krum. Według naocznych świadków, izraelscy żołnierze wybrali losowo 12 mężczyzn i rozstrzelali ich z zawiązanymi oczami[5]. Większość mieszkańców wioski wówczas uciekła, jednak po wojnie na ich miejsce wprowadzili się Arabowie wysiedleni z innych zniszczonych w Galilei wiosek. Dzięki temu Madżd al-Krum zachowała swój pierwotny charakter[6]. W 1964 roku Madżd al-Krum otrzymała status samorządu lokalnego[7]. Następnie, w 2003 roku przeprowadzono reformę terytorialną, w wyniku której połączono Madżd al-Krum z sąsiednimi miejscowościami Bi'ina i Dejr al-Asad tworząc jeden samorząd lokalny Szagor. W marcu 2005 roku otrzymał on prawa miejskie[8]. Powstałe w ten sposób miasto było jednak sztucznym tworem. Brakowało jednolitej administracji, a wszystkie dzielnice oskarżały się wzajemnie o nadmierne przywileje i niepłacenie podatków. Wzajemne spory doprowadziły do głębokiej zapaści gospodarczej, której widocznym efektem był upadek instytucji odpowiedzialnych za wywóz śmieci i kanalizację miejską. W rezultacie odpadki komunalne wywożono do sąsiednich wadi, zanieczyszczając w ten sposób okolicę. Ze względu na rosnące zadłużenie miasta, wielokrotnie wstrzymano dostawy wody pitnej dla mieszkańców. W dniu 1 grudnia 2008 roku podjęto decyzję o rozwiązaniu miasta Szagor, i Madżd al-Krum powróciło do statusu samorządu lokalnego. Podczas II wojny libańskiej w 2006 roku Madżd al-Krum ucierpiało od ostrzału rakietowego prowadzonego przez organizację terrorystyczną Hezbollah z terytorium Libanu. Ogółem na miejscowość spadły 43 rakiety, które zabiły 4 osoby i spowodowały duże straty materialne[9].

Polityka[edytuj | edytuj kod]

Siedziba władz samorządowych znajduje się w centrum miejscowości.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Miasteczko posiada typową arabską architekturę, charakteryzującą się ciasną zabudową i wąskimi, krętymi uliczkami. Zabudowa powstawała bardzo chaotycznie, bez zachowania jakiegokolwiek wspólnego stylu architektonicznego. Pomimo, że zabudowa w centrum ma charakter miejski, to na obrzeżach przybiera typowy charakter wiejski.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się dom kultury z biblioteką publiczną. Organizowane są tutaj festiwale kultury arabskiej, dzięki którym Madżd al-Krum jest arabskim centrum regionalnym.

Edukacja i nauka[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się 10 szkół, w tym 6 szkół podstawowych. W 2010 roku uczyło się w nich ponad 4 tys. uczniów, w tym 2,2 tys. w szkołach podstawowych. Średnia uczniów w klasie wynosiła 27.

Sport i rekreacja[edytuj | edytuj kod]

Z obiektów sportowych jest tutaj boisko do piłki nożnej. Przy szkołach są usytuowane mniejsze boiska i sale sportowe.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Podstawą lokalnej gospodarki pozostaje rolnictwo, chociaż coraz większą rolę odgrywają usługi i handel. Wielu mieszkańców pracuje w okolicznych strefach przemysłowych.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z miejscowości wyjeżdża się dwoma drogami na południe na drogę ekspresową nr 85, którą jadąc na wschód dojeżdża się do miasta Karmiel i dalej do miasteczka Nachf, lub jadąc na zachód dojeżdża się do skrzyżowania z lokalną drogą prowadzącą do wiosek Gilon i Curit, a dalej do moszawu Achihud. Lokalna droga prowadzi na północny wschód do miejscowości Dejr al-Asad i Bi'ina.

Przypisy

  1. Dane statystyczne Madżd al-Krum (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-04-04].
  2. Welcome To Majd al-Kurum (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2013-04-04].
  3. Madżd al-Krum (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2013-04-04].
  4. Oficjalna mapa podziału Palestyny opracowana przez UNSCOP (ang.). W: United Nations [on-line]. 1948. [dostęp 2013-04-04].
  5. Chapter nine – Part 2 of 2 (ang.). W: Encyclopedia of the Palestine Problem [on-line]. [dostęp 2011-10-26].
  6. The Arab-Israeli Wars. Vintage books, 2005, s. 89-91.
  7. Dov Gutterman: Mo'atza Mekomit Majd Al-Kurum (ang.). W: Flags Of The World [on-line]. 2007-07-14. [dostęp 2013-04-04].
  8. Dov Gutterman: Iriyat Shaghur (ang.). W: Flags Of The World [on-line]. 2007-07-28. [dostęp 2013-04-04].
  9. Civilians under assault, Case Studies: Karmiel, Majd al-Krum and Deir al-Assad (ang.). W: Human Rights Watch [on-line]. [dostęp 2008-02-20].