Kefar Kanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kefar Kanna
כפר כנא
Panorama miasteczka Kefar Kanna
Panorama miasteczka Kefar Kanna
Dewiza: brak
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Powierzchnia 10,060 km²
Wysokość 252 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

19703
1959 os./km²
Nr kierunkowy +972 4
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Kefar Kanna
Kefar Kanna
Ziemia 32°44′51″N 35°20′22″E/32,747500 35,339444Na mapach: 32°44′51″N 35°20′22″E/32,747500 35,339444
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Izrael

Kefar Kanna (hebr. כפר כנא; arab. كفر كنا; ang. Kafr Kanna) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość jest położona na wysokości 252 metrów n.p.m. na północno wschodnim skraju masywu górskiego Hare Naceret (ok. 400 m n.p.m.) w Dolnej Galilei. Na południe od miejscowości teren wznosi się na górę Har Jona (573 m n.p.m.), natomiast na północy opada do Doliny Bikat Turan. Przepływa nią strumień Jiftahel. W jej otoczeniu jest miasto Naceret Illit, miejscowości Turan, Meszded i Ein Mahil, moszawy Ilanija i Sde Ilan, kibuce Beit Rimon i Beit Keszet, wieś komunalna Hosza'aja, oraz arabska wioska Rumat al-Hejjb. Na zachód od miejscowości jest strefa przemysłowa Fenicja, a na północnym wschodzie szkoleniowa baza wojskowa Havat ha-Szomer. Miejscowość należy do obszaru metropolitalnego Nazaretu.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Kefar Kanna jest położona w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2011 roku w Kefar Kannie żyło 19,7 tys. mieszkańców, w tym 89,1% Arabowie muzułmanie i 10,9% Arabowie chrześcijanie. Współczynnik wzrostu populacji wynosi 2,6%. Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych średnie zarobki w Kefar Kannie w 2009 roku wynosiły 3946 ILS (średnia krajowa 7070 ILS)[1][2].

Populacja pod względem wieku (2010)
Wiek (w latach) Procent populacji w %
0 – 4 12,2
5 – 9 12,8
10 – 14 12,6
15 – 19 10,9
20 – 29 14,8
30 – 44 19,6
45 – 59 11,5
60 – 64 2,0
65 – 3,6


Źródło danych: Central Bureau of Statistics.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia Kefar Kanny
Widok Kefar Kanny w 1859 roku
Widok Kefar Kanny w 1859 roku
Obiekty sakralne Kefar Kanny
Kościół katolicki w Kefar Kannie
Kościół katolicki w Kefar Kannie

Zgodnie z chrześcijańską tradycją osada jest identyfikowana z biblijną miejscowością Kana Galilejska. Miejscowi chrześcijanie wierzą, że jest to miejsce gdzie Jezus Chrystus dokonał cudu przemiany wody w wino. Istnieje jednak w tej sprawie wiele sprzecznych opinii. Według innych, zdarzenie to miało miejsce w libańskiej wiosce Kana. Z pewnością, niepodważalnym historycznym faktem jest to, że w Kana Galilejska istniała już w I wieku. W czasie wojny żydowsko-rzymskiej miasto zostało ufortyfikowane. W kolejnych wiekach mocno podupadło i przekształciło się w wioskę zamieszkałą przez Arabów. Znajdował się tutaj punkt postoju karawan podróżujących z Damaszku do Egiptu. Prawdopodobnie w XVII wieku nastąpił koniec lokalnej społeczności żydowskiej[3]. W 1879 roku na ruinach kościoła z VI wieku wybudowano nowy kościół. W czasie wojny domowej w Mandacie Palestyny na początku 1948 roku wioskę zajęły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Kana była jedną z głównych baz arabskich milicji, paraliżujących żydowską komunikację w Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w trakcie operacji "Dekel" w dniu 14 lipca 1948 roku wioskę zajęły wojska izraelskie. W odróżnieniu od wielu wiosek w Galilei, Izraelczycy nie wysiedlili jednak mieszkańców Jafy. Dzięki temu zachowała ona swoją arabską tożsamość[4]. W 1968 roku otrzymała status samorządu lokalnego[5].

W 1976 roku doszło tutaj do gwałtownych arabskich protestów przeciwko konfiskatom ziem prowadzonych przez izraelskie władze. Podczas zamieszek w Kefar Kannie zginął jeden mieszkaniec[6].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie była to wioska rolnicza, jednak wraz ze wzrostem liczebności mieszkańców zaprzestano gospodarki rolnej. Kolejne domy budowano w sposób chaotyczny, bez zintegrowanej infrastruktury, która umożliwiałaby korzystanie z budynków publicznych i usług komunalnych. Trudny teren górski utrudnia budownictwo i spowalnia tworzenie infrastruktury.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się pięć szkół podstawowych, jedna prywatna chrześcijańska i jedna szkoła średnia. W 2010 roku uczyło się w nich 5,4 tys. uczniów.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość jest ważnym punktem pielgrzymek chrześcijańskich do Ziemi Świętej. Wydarzenie cudu w Kanie Galilejskiej upamiętniają dwa kościoły - rzymsko-katolicki kościół franciszkański i cerkiew greko-prawosławna. Dodatkowo są tutaj jeszcze dwa inne kościoły: Kościół Apostoła Bartłomieja i franciszkański kościół. Według tradycji katolickiej jest to miejsce narodzin Apostoła Bartłomieja. Na obrzeżach miasta znajduje się grób żydowskiego rabina Szymona ben Gamliela, który był przewodniczącym Sanhedrynu w 50 roku. Jego grób jest ważnym miejscem dla żydowskich pielgrzymów.

Sport[edytuj | edytuj kod]

W północno zachodniej części miasta jest boisko do piłki nożnej. Gra tutaj drużyna Maccabi Kefar Kanna F.C., prowadząca rozgrywki w trzeciej lidze (Liga Artzit).

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Lokalna gospodarka opiera się głównie na handlu i rzemiośle. Część mieszkańców dojeżdża do pracy w pobliskich strefach przemysłowych.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Przez centrum miejscowości przechodzi droga nr 754, którą jadąc na północny wschód wyjeżdża się na drogę ekspresową nr 77, lub jadąc na południowy zachód na drogę nr 79.

Przypisy

  1. Dane statystyczne Kafr Kanny (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-11-28].
  2. Welcome To Kafr Kanna (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-11-28].
  3. Kafr Kanna (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-11-29].
  4. Chaim Herzog: Arab-Israeli Wars. New York: Vintage Books/Random House, 1984, s. 89-91. ISBN 0-394-71746-5.
  5. Mo'atza Mekomit (ang.). W: Flags of the World [on-line]. [dostęp 2012-11-29].
  6. Israeli Curfew Fails to Stem Riots. „Boca Raton News”, 1988-03-31 (ang.). [dostęp 2012-11-29].