Marek Biliński
| Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Marek Biliński | |
| Imię i nazwisko | Marek Biliński |
| Data i miejsce urodzenia | 17 maja 1953 |
| Pochodzenie | |
| Instrument | instrumenty klawiszowe |
| Gatunek | muzyka elektroniczna |
| Zawód | muzyk, kompozytor |
| Powiązania | Bank |
| Instrument | |
| Minimoog, Moog Voyager, Yamaha VL1, Roland JV-1080 | |
| Strona internetowa | |
Marek Biliński (ur. 17 maja 1953[1] w Szczecinie) — polski kompozytor muzyki elektronicznej, a także multiinstrumentalista wykorzystujący elektroniczne instrumenty klawiszowe. Absolwent Akademii Muzycznej w Poznaniu. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV[2].
Spis treści |
[edytuj] Kariera
Popularność na rodzimym rynku muzycznym zdobył bestsellerowym albumem "Ogród Króla Świtu" oraz wideoklipem "Ucieczka z Tropiku", który przez telewidzów uznany został za najlepszy klip 1984 roku. W tym czasie miał już na swoim koncie kolejną "Złotą Płytę" oraz szereg koncertów w kraju i za granicą (koncertował m.in. w Berlinie, Hamburgu, Bremie, Pradze, Moskwie i Kuwejcie), zaś w plebiscytach na najpopularniejszego instrumentalistę przez pięć kolejnych lat (1981—1985) zajmował pierwsze miejsce.
Lata 1986—1990 spędził w Kuwejcie jako wykładowca w Akademii Muzycznej. Okres ten zaowocował kompozycjami z wpływami muzyki arabskiej. Z powstałych w tym okresie, w Polsce najbardziej znana była fantazja symfoniczna "Twarze Pustyni". Utwór ten miał uświetnić obchody 30-lecia niepodległości Kuwejtu, lecz agresja Iraku uniemożliwiła realizację tego przedsięwzięcia. Po wojnie w Zatoce Perskiej "Twarze Pustyni" wraz z diaporamą fotografika Jacka Woźniaka, reprezentowały Kuwejt na Światowej Wystawie EXPO'92 w Sewilli.
Po powrocie do Polski nagrał kolejną płytę "Dziecko Słońca", oraz m.in. recital dla TVP2 pt. "Muzyczne Opowiadania", a jako kompozytor, muzyk i juror często gości w audycjach radiowych i telewizyjnych. Ukazały się także kompaktowe reedycje wszystkich wydanych wcześniej albumów. Jego muzyka pojawiła się w filmach kinowych i telewizyjnych (m.in. "Przyjaciel wesołego diabła" i "Bliskie spotkania z wesołym diabłem"), jak również w teleturnieju — Koło Fortuny, Gali Wręczenia Nagród Polskiego Przemysłu Fonograficznego — "Fryderyk '96, '97" i na płytach CD-ROM w kraju i na świecie, głównie w USA (The Minden Pictures Collection).
W plebiscycie czytelników "Naj, Naj, 1995..." branżowego pisma "Muzyk" Biliński został uznany najlepszym kompozytorem i najlepszym wirtuozem syntezatorów.
Pod koniec listopada 1995 odbyła się na scenie Teatru Wielkiego w Poznaniu premiera baletu "Dziecko Słońca" w choreografii Ewy Wycichowskiej i wykonaniu Polskiego Teatru Tańca. Inspiracją tego baletu była płyta Bilińskiego "Dziecko Słońca".
W lipcu 1996 w Złotowie artysta wystąpił z międzynarodowym składem na multimedialnym koncercie – "Początek Światła", gdzie zostały wykonane i zilustrowane laserem, światłem i obrazem wszystkie najważniejsze jego utwory. Koncert ten rejestrowała TVP1, emisja odbyła się 1 września 1996.
W listopadzie 1998 w Filharmonii Narodowej w Warszawie na koncercie z okazji 30-lecia pracy artystycznej Agnieszki Duczmal i jej Orkiestry Kameralnej "Amadeus" wykonano po raz pierwszy utwór "Refleksje I—IV" na orkiestrę kameralną i perkusję. Poszczególne części noszą nazwy miejsc gdzie koncertowała orkiestra Agnieszki Duczmal. Utwór ten spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem. W dniu premiery "Refleksje" były już wydane na płycie CD-singel.
Jako pierwszy w kraju i w tej części Europy, idąc śladami Jeana-Michela Jarre'a, wykonał wielkie plenerowe koncerty muzyki i światła w Szczecinie (1993) i w Krakowie (1994), które oglądało łącznie blisko 50 000 widzów. Potem były kolejne koncerty tego typu.
Należy odnotować te ważniejsze:
- 12 marca 2000 koncert – Gniezno — 2000 — Dźwięk — Ogień — Światło — Kolor — 1000 lat Zjazdu Gnieźnieńskiego — Zjazd Pięciu Prezydentów — koncert wykonało obok M. Bilińskiego 11 wykonawców z wykorzystaniem największych bębnów w Europie — transmisja na żywo TVP 1.
- 21 czerwca 2003 r. w Gdańsku pobrzeże Motławy — wyspa Ołowianka — Noc Świętojańska — koncert multimedialny, w którym obok zaproszonych znanych wykonawców wystąpili tancerze na łodziach.
[edytuj] Dyskografia
[edytuj] Albumy studyjne
- Ogród Króla świtu (1983, Wifon LP053)
- E≠mc² (1984, Polton LPP-010)
- Wolne Loty (1986, Polton LPP-026)
- Ucieczka do Tropiku (1987, Polton PC-029)
- Dziecko Słońca (1994)
- Fire (2008, Bi Ma)
- Mały Książę (2010)
[edytuj] Wydania CD
- E≠mc² (1999) Numer katalogowy: BICD-04)
[edytuj] Single i EP'ki
- "Fontanna radości" / "Taniec w zaczarowanym gaju" (1982, Tonpress S460)
- "Dom w Dolinie Mgieł" / "Ucieczka z tropiku" (1983, Tonpress S488)
- Porachunki z bliźniakami (1984, Polton MSP001)
- "Kosmiczne opowiadania" / "Gorące lato" (1985, Tonpress S584)
- Refleksje I-IV (1998)
[edytuj] Kompilacje
- Marek Biliński The Best of (1998)
[edytuj] Splity
- Mabi Plays World Hits (1993)
[edytuj] Inna twórczość muzyczna
[edytuj] Muzyka filmowa
- "Krewa" — kino 1985
- "Przyjaciel wesołego diabła" — kino, TVP 1986
- "Bliskie spotkania z wesołym diabłem" — kino, TVP 1987
[edytuj] Muzyka teatralna
- "Romeo i Julia" — Zamość
- "Hamlet" — Warszawa
- "Brat Naszego Boga" — Płock
- "Kreacja" — Szczecin
[edytuj] Muzyka baletowa
- "Mały Książę" — TVP 1985
- "Dziecko Słońca" — Polski Teatr Tańca 1996
[edytuj] Muzyka w TVP
Marek Biliński kiedyś sporadycznie współpracował z TVP, tworząc dla programów telewizji podkłady muzyczne, m.in. dla:
- "Panorama dnia" – utwór "Stare, dobre czasy" jako główna melodia programu informacyjnego w latach 1987 – 1991.
- "Koło Fortuny" – remix utworu "Dziecko Słońca" jako główna melodia teleturnieju Koło Fortuny w latach 1994 – 1998.
- "Rambit" – teleturniej dla młodzieży
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, str. 55. ISBN 83-7129-570-7
- ↑ ZPAV: Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej) (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2010-10-03].

