Gertruda z Helfty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święta
Gertruda z Helfty (OSB)
Gertrud von Helfta
dziewica
Gertrudis Helfta.JPG
Data urodzenia 6 stycznia 1256
Turyngia
Data śmierci 13 lub 17 listopada 1302
Helfta (k. Eisleben)
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data kanonizacji 1732
przez Klemensa XII
Wspomnienie 16 i 17 listopada (rejony niemieckojęzyczne)
Atrybuty Serce Jezusowe, książka, krzyż
Patronka Peru i Tarragony, parafii i kościołów
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Gertruda z Helfty, Święta Gertruda znana także jako Gertruda Wielka, niem. Gertrud von Helfta (ur. 6 stycznia 1256 w Turyngii, zm. 13 lub 17 listopada 1302 w Helfcie k. Eisleben) – mniszka benedyktyńska, jedna z największych mistyczek średniowiecznych i najwybitniejszych postaci w historii Kościoła[1], dziewica i święta Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Gertruda urodziła się 6 stycznia 1256 roku w niemieckiej Turyngii. Prawdopodobnie została wcześnie sierotą. Została oddana do klasztoru benedyktynek w Helfcie (powiat Mansfelder Land, koło Eisleben) w wieku 5 lat. Mimo oficjalnej nazwy ośrodek w Helfcie był kojarzony z cysterkami z powodu stosowanej reguły, jednak cysterskiej jurysdykcji nie podlegał[2]. Poziom nauczania w opactwie był wysoki, toteż Gertruda uzyskała gruntowne wykształcenie humanistyczne i teologiczne. Szczególnie interesowała się literaturą i filozofią.

Widzenia świętej rozpoczęły się gdy miała 26 lat. 27 stycznia 1281 roku przeżyła swoje mistyczne zaślubiny. Liczne objawienia i proroctwa spisała w książce Objawienia. Zaczęła czytać Pismo Święte, zgłębiała dzieła św. Augustyna, św. Grzegorza Wielkiego i św. Bernarda z Clairvaux. Chcąc być podobna do Jezusa umartwiała się oraz zadawała sobie rozmaite pokuty. Zmarła mając 46 lat.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Gertruda zostawiła po sobie pisma, m.in. Ćwiczenia duchowe, Modlitwy oraz Listy. Zredagowała także księgę swojej mistrzyni Mechtyldy z Hackeborn (młodszej siostry Gertrudy z Hackeborn). Obie mistyczki były często mylnie uważane za rodzeństwo.

Patronat[edytuj | edytuj kod]

Święta Gertruda jest patronką parafii i kościołów, m.in. archikatedry i diecezji utrechckiej, starokatolickiej parafii św. Gertrudy w Utrechcie w Holandii, kościoła w Krakowie i Tarnobrzegu oraz drugą patronką diecezji magdeburskiej w Niemczech.

Jest również patronką Peru w Ameryce Południowej i Tarragony w Hiszpanii.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Kult Świętej, na prośbę króla polskiego Augusta II Mocnego, rozciągnął na cały Kościół Klemens XII w 1732 roku.

Dzień obchodów

Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w Kościele katolickim 16 listopada.

W zakonach cystersów, trapistów i niemieckojęzycznych rejonach dzień pamięci przypada 17 listopada.

Relikwie

Jej relikwie zostały zniszczone w 1346 roku.

Ikonografia

W ikonografii przedstawiana jest w stroju ksieni, z krzyżem lub pastorałem w ręku, mimo że Gertruda nigdy tego urzędu ani godności nie piastowała. Jest to wynik częstego mylenia mniszki z żyjącą w tamtym czasie Gertrudą, siostrą Mechtyldy z Hackebornu i ksienią klasztoru w Helfcie.

Atrybutami są: Serce Jezusowe, książka, krzyż.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Św. Gertruda z Helfty (1256 - 1302) - polskie tłumaczenie z "Stella Maris nr 335" na "Vox Domini" (autor: Ojciec Patrick de Laubier)
  2. Gertruda Wielka z Helfty na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]