Bóg Ojciec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bóg Ojciec, Pan Bóg (łac. Deus Pater) – jedna z Trzech Osób Boskich czczonych przez większość wyznań chrześcijańskich[1].

Tożsamy z hebrajskim, pierwotnie utożsamianym ze srogim, ale i sprawiedliwym sędzią[2]. Jest on Ojcem drugiej Osoby Trójcy – Słowa Bożego (Logos) wcielonego w człowieka Jezusa Chrystusa, według wiary chrześcijańskiej "z Ojca zrodzonego przed wszystkimi wiekami, zrodzonego, nie stworzonego". Od Ojca i Syna (według prawosławia od Ojca przez Syna) pochodzi trzecia Osoba Trójcy – Duch Święty[1].

Według teologii części chrześcijaństwa, która przyjmuje interpretację Trójcy Świętej, Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty to jedna substancjaBóg, ale równocześnie trzy oddzielne Osoby (hipostazy)[3]. Poprzez stworzenie człowieka, a następnie wcielenie Jezusa Chrystusa i odkupienie ludzkości, Bóg Ojciec jest również określany przez chrześcijan jako Ojciec wszystkich ludzi[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Katechizm Kościoła Katolickiego. Wyd. 2. Poznań: Pallottinum, 2002, s. 72-75. ISBN 83-7014-430-6.
  2. Ojciec. W: Xavier Léon-Dufour SJ: Słownik Nowego Testamentu. Wyd. 4. Poznań: Księgarnia Świętego Wojciecha, 1998, s. 450-451. ISBN 83-7015-351-8.
  3. Concilio Vaticano I: Costituzione dogmatica Dei Filius sulla fede cattolica. W: Heinrich Denzinger: Enchiridion Symboloroum. Wyd. 4. Bolonia: Edizioni Dehoniane, 2003, s. 1047. ISBN 88-10-20562-6. (wł.)
  4. Paweł VI: Konstytucja Dogmatyczna o Kościele Lumen gentium. W: Sobór Watykanski II. Konstytucje, dekrety, deklaracje. Poznań: Pallottinum, 2008, s. 145-146. ISBN 978-83-7014-595-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Malina A.: Obraz Boga Ojca. W: Teologia Nowego Testamentu. M. Rosik (red.). T. 1 – Ewangelie Synoptyczne i Dzieje Apostolskie. Wrocław: wyd. TUM, 2008, s. 11-80, seria: Bibliotheca Biblica. ISBN 978-837454-092-6.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]