Michał Joachimowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Michał Joachimowski
Wzrost 185 cm[1]
Masa ciała 76 kg[1]
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Michał Teodor Joachimowski (ur. 26 września 1950 w Żninie, zm. 19 stycznia 2014 w Bydgoszczy) – polski lekkoatleta, trójskoczek, olimpijczyk, prawnik i polityk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Uzyskał następnie uprawnienia radcy prawnego.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

W trakcie kariery sportowej reprezentował kluby Budowlani Bydgoszcz, Zawisza Bydgoszcz i Polonia Warszawa[1]. Wystartował na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Monachium (1972) (zajmując 7. miejsce z wynikiem 16,69 m) i Montrealu (1976).

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Największe sukcesy sportowe odnosił w hali. W halowych mistrzostwach Europy w Göteborgu w 1974 zdobył tytuł mistrzowski, ustanawiając halowy rekord świata – 17,03 m[2] (nadal aktualny rekord Polski w hali), w Rotterdamie (1973 – 16,75 m) i Katowicach (1975 – 16,90 m) wywalczył srebrne medale HME.

Był także mistrzem Uniwersjady w 1975 z wynikiem 16,54 m. Zajął też 5. miejsce podczas mistrzostw Europy w Rzymie (1974 – 16,53 m). Jest sześciokrotnym mistrzem Polski w trójskoku (kolejno 1972–1976, 1978), trzykrotnym halowym mistrzem kraju w hali i byłym rekordzistą Polski w tej specjalności na stadionie (17,06 m w 1973, który to wynik pozostał jego rekordem życiowym). W rankingu "Track and Field News" notowany czterokrotnie: 1972 – 6. miejsce, 1973 – 3. miejsce, 1974 – 3. miejsce, 1975 – 4. miejsce.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

  • trójskok – 17,06 m (2 czerwca 1973, Warszawa) – 5. wynik w historii polskiej lekkoatletyki[3]

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 90. należał do Unii Wolności, w 2001 został członkiem Platformy Obywatelskiej. W rządzie Jerzego Buzka zajmował stanowiska wicewojewody bydgoskiego, a następnie kujawsko-pomorskiego.

Bez powodzenia kandydował do Sejmu w 2001 (z listy UW) i 2005 (z listy PO), do sejmiku województwa kujawsko-pomorskiego w 2002 (z listy POPiS) oraz do Parlamentu Europejskiego w 2004 (z listy PO).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Mieszkał w Bydgoszczy. Zmarł 19 stycznia 2014[4]. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Żninie. Jego syn – Michał także uprawiał trójskok[5].

Odznaczony m.in. medalem Kalos Kagathos (2001).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Jerzy Szymonek, Janusz Rozum: Osiągnięcia Polskiej Lekkiej Atletyki w 40-leciu PRL. Trójskok mężczyzn. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1985.
  2. Doha 2010 Statistics Handbook – Part Two (ang.). iaaf.org. [dostęp 7 marca 2010].
  3. Zbigniew Jonik: All-Time Lists / Tabele najlepszych w historii. zbjonik.republika.pl. [dostęp 28 lipca 2012].
  4. Zmarł halowy mistrz Europy w trójskoku Michał Joachimowski. interia.pl, 19 stycznia 2014. [dostęp 19 stycznia 2014].
  5. LA'99. Łomianki: Sportpress, 2000, s. 8–9. ISBN 83-910012-5-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]