Michał Joachimowski

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Michał Joachimowski (ur. 26 września 1950 w Żninie) – polski lekkoatleta-trójskoczek, olimpijczyk, prawnik i polityk.

Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Uzyskał następnie uprawnienia radcy prawnego.

W trakcie kariery sportowej reprezentował kluby Budowlani Bydgoszcz, Zawisza Bydgoszcz i Polonia Warszawa. Wystartował na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Monachium (1972) (zajmując 7. miejsce z wynikiem 16,69 m) i Montreal (1976).

Największe sukcesy sportowe odnosił w hali. W halowych mistrzostwach Europy w Göteborgu w 1974 zdobył tytuł mistrzowski, ustanawiając halowy rekord świata – 17.03 (stanowiący wciąż rekord Polski w hali), w Rotterdamie (1973 – 16,75 m) i Katowicach (1975 – 16,90 m) wywalczył srebrne medale HME.

Był także mistrzem Uniwersjady w 1975) z wynikiem 16,54 m. Zajął też 5. miejsce podczas mistrzostw Europy w Rzymie (1974 – 16,53 m). Jest sześciokrotnym mistrzem Polski w trójskoku (1972-1976 i 1978), trzykrotnym halowym mistrzem kraju w hali i byłym rekordzistą Polski w tej specjalności na stadionie (17,06 m w 1973, który to wynik pozostał jego rekordem życiowym). W rankingu "Track and Field News" notowany 4-krotnie: 1972 – 6. miejsce, 1973 – 3. miejsce, 1974 – 3. miejsce, 1975 – 4. miejsce.

W latach 90. należał do Unii Wolności, w 2001 został członkiem Platformą Obywatelską. W rządzie Jerzego Buzka zajmował stanowiska wicewojewody bydgoskiego, a następnie kujawsko-pomorskiego.

Mieszka w Bydgoszczy. Odznaczony m.in. medalem Kalos Kagathos w 2001.

[edytuj] Linki zewnętrzne

W innych językach