Christo Markow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Christo Markow
Data i miejsce urodzenia 27 stycznia 1965
Dimitrowgrad
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Bułgaria
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Seul 1988 lekkoatletyka
(trójskok)
Mistrzostwa świata
Złoto
Rzym 1987 trójskok
Halowe mistrzostwa świata
Złoto
Paryż 1985 trójskok
Mistrzostwa Europy
Złoto
Stuttgart 1986 trójskok
Srebro
Split 1990 trójskok
Halowe mistrzostwa Europy
Złoto
Pireus 1985 trójskok
Srebro
Liévin 1987 trójskok

Christo Ganczew Markow buł. Христо Ганчев Мaрков (ur. 27 stycznia 1965 w Dimitrowgradzie) – bułgarski lekkoatleta, trójskoczek, mistrz olimpijski. Startował wyczynowo w latach 1983-1993.

Markow to jeden z najbardziej utytułowanych trójskoczków w historii. Rozpoczął międzynarodową karierę w 1983, gdy zajął 7. miejsce w finale halowych mistrzostw Europy w Budapeszcie. W tym samym roku zwyciężył na mistrzostwach Europy juniorów w Schwechat. Na mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach nie wszedł do finału. Na halowych mistrzostwach Europy w 1984 w Göteborgu zajął 5. miejsce. Bojkot igrzysk olimpijskich w 1984 w Los Angeles uniemożliwił Markowowi start w nich. Na konkurencyjnych zawodach "Przyjaźń-84" w Moskwie zajął 3. miejsce.

Zwyciężył na światowych igrzyskach halowych w 1985 w Paryżu, które potem zostały uznane za pierwsze halowe mistrzostwa świata. Powtórzył ten sukces zwyciężając na halowych mistrzostwach Europy w 1985 w Pireusie. Zdobył złoty medal na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie. Pasmo zwycięstw Markowa zostało przerwane na halowych mistrzostwach Europy w 1987 w Liévin, gdzie zdobył srebrny medal przegrywając o 3 centymetry z Serge Hélanem z Francji. Na halowych mistrzostwach świata w 1987 w Indianapolis zajął 4. miejsce. Zwyciężył za to w najważniejszej imprezie tego sezonu – mistrzostwach świata w Rzymie. Jego wynik – 17,92 m był nowym rekordem Europy. Na halowych mistrzostwach Europy w 1988 w Budapeszcie zajął 4. miejsce.

Największym osiągnięciem Markowa jest złoty medal na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu. Pokonał wówczas reprezentantów ZSRR Igora Łapszyna i Aleksandra Kowalenko. Skokiem na odległość 17,61 ustanowił wówczas rekord olimpijski.

Ostatnim jego dużym osiągnięciem był srebrny medal mistrzostw Europy w 1990 w Splicie. Na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio i na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie nie wszedł do finału. W 1993 zakończył karierę zawodniczą i zajął się praca trenerską.

Był mistrzem Bułgarii w trójskoku na otwartym stadionie od 1984 do 1988, a w hali w 1983 i 1986.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]