Ryszard Legutko
Z Wikipedii
| Ryszard Legutko | |
| Data i miejsce urodzenia | 24 grudnia 1949 Kraków |
| Wicemarszałek Senatu | |
| Okres urzędowania | od 27 października 2005 do 4 listopada 2007 |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Minister edukacji narodowej | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 13 sierpnia 2007 do 16 listopada 2007 |
| Poprzednik | Roman Giertych |
| Następca | Katarzyna Hall |
Ryszard Antoni Legutko (ur. 24 grudnia 1949 w Krakowie) – polski naukowiec i polityk, profesor filozofii, publicysta, autor książek o tematyce społeczno-politycznej, tłumacz i komentator dzieł Platona, senator i wicemarszałek Senatu VI kadencji, przez trzy miesiące w 2007 minister edukacji narodowej, były sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, poseł-elekt do Parlamentu Europejskiego.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
[edytuj] Działalność naukowa i społeczna
Ukończył studia z zakresu filologii angielskiej w 1973 i z zakresu filozofii w 1976 na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1991 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego (tytuł rozprawy habilitacyjnej: Krytyka demokracji w filozofii politycznej Platona), w 1998 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. W 2003 objął stanowisko profesora zwyczajnego.
Wykłada na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz w Wyższej Szkole Europejskiej im. Ks. Józefa Tischnera. Specjalizuje się w filozofii politycznej i społecznej, filozofii starożytnej oraz historii filozofii.
W latach 80. redagował w Krakowie podziemne czasopismo "Arka". Do października 2005 pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Edukacyjno-Naukowego Ośrodek Myśli Politycznej, którego w 1992 był współzałożycielem. Publikuje m.in. w "Rzeczpospolitej", "Wprost", "Nowym Państwie" i angielskim "Critical Review".
[edytuj] Działalność polityczna
W wyborach parlamentarnych w 2005 z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu krakowskim uzyskał mandat senatora VI kadencji. Przewodniczył Polsko-Izraelskiej Grupie Parlamentarnej, był członkiem Komisji Praw Człowieka i Praworządności. Do 4 listopada 2007 pełnił też funkcję wicemarszałka Senatu.
Od 13 sierpnia 2007 do 16 listopada 2007 zajmował stanowisko ministra edukacji narodowej w rządzie Jarosława Kaczyńskiego.
W wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia ponownie kandydował do Senatu. Od 4 grudnia 2007 do 16 kwietnia 2009 był sekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego[1].
W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 kandydował z pierwszego miejsca dolnośląsko-opolskiej listy Prawa i Sprawiedliwości, zdobywając mandat europosła[2].
[edytuj] Wybrane publikacje
Tłumaczenia i komentarze dialogów Platona:
- Fedon (1995)
- Eutyfron (1998)
- Obrona Sokratesa (2003)
Publikacje książkowe:
- Platona krytyka demokracji (1990)
- Tolerancja. Rzecz o surowym państwie, prawie natury, miłości i sumieniu (1997; Nagroda Ministra Edukacji Narodowej)
- Bez gniewu i uprzedzenia (1989; Nagroda PEN Clubu)
- O czasach chytrych i prawdach pozornych (1999)
- Złośliwe demony
- I kto tu jest ciemniakiem
- Frywolny Prometeusz
- Spory o kapitalizm (1994)
- Nie lubię tolerancji (1993)
- Etyka absolutna i społeczeństwo otwarte (1994; Nagroda im. Andrzeja Kijowskiego)
- Society as a Department Store: Critical Reflections on the Liberal State (2002)
- Raj przywrócony (2005)
- Podzwonne dla błazna (2006)
- Traktat o wolności (2007)
- Esej o duszy polskiej (2008)
Przypisy
[edytuj] Źródła
- Biogram na stronie Senatu (VI kadencja) (en)
- Wpis w bazie ludzi nauki portalu nauka-polska.pl (OPI)
|
||||||||||
|
|||||||||||

