Ryszard Legutko
| Ryszard Legutko | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 24 grudnia 1949 Kraków |
| Minister edukacji narodowej | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 13 sierpnia 2007 do 16 listopada 2007 |
| Poprzednik | Roman Giertych |
| Następca | Katarzyna Hall |
| Poseł do PE VII kadencji | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 14 lipca 2009 |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Ryszard Antoni Legutko (ur. 24 grudnia 1949 w Krakowie) – polski naukowiec i polityk, profesor filozofii, publicysta, autor książek o tematyce społeczno-politycznej, tłumacz i komentator dzieł Platona, senator i wicemarszałek Senatu VI kadencji, przez trzy miesiące w 2007 minister edukacji narodowej, były sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, poseł do Parlamentu Europejskiego.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Działalność naukowa i społeczna [edytuj]
Ukończył studia z zakresu filologii angielskiej w 1973 i z zakresu filozofii w 1976 na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1991 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego (tytuł rozprawy habilitacyjnej: Krytyka demokracji w filozofii politycznej Platona), w 1998 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. W 2003 objął stanowisko profesora zwyczajnego.
Wykłada na Uniwersytecie Jagiellońskim. Specjalizuje się w filozofii politycznej i społecznej, filozofii starożytnej oraz historii filozofii. Członek Collegium Invisibile[1].
W latach 80. redagował w Krakowie podziemne czasopismo "Arka". Do października 2005 pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Edukacyjno-Naukowego Ośrodek Myśli Politycznej, którego w 1992 był współzałożycielem. Publikuje m.in. w "Rzeczpospolitej", "Wprost", "Nowym Państwie" i w angielskojęzycznym "Critical Review".
Działalność polityczna [edytuj]
W wyborach parlamentarnych w 2005 z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu krakowskim uzyskał mandat senatora VI kadencji. Przewodniczył Polsko-Izraelskiej Grupie Parlamentarnej, był członkiem Komisji Praw Człowieka i Praworządności. Do 4 listopada 2007 pełnił też funkcję wicemarszałka Senatu.
Od 13 sierpnia 2007 do 16 listopada 2007 zajmował stanowisko ministra edukacji narodowej w rządzie Jarosława Kaczyńskiego.
W wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia ponownie kandydował do Senatu. Od 4 grudnia 2007 do 16 kwietnia 2009 był sekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 kandydował z pierwszego miejsca dolnośląsko-opolskiej listy Prawa i Sprawiedliwości, zdobywając mandat europosła[2]. W PE przystąpił do grupy Europejskich Konserwatystów i Reformatorów. Został szefem delegacji PiS, a także członkiem Komisji Spraw Zagranicznych.
Odznaczenia [edytuj]
Wybrane publikacje [edytuj]
Tłumaczenia i komentarze dialogów Platona [edytuj]
- Fedon (1995)
- Eutyfron (1998)
- Obrona Sokratesa (2003)
Publikacje książkowe [edytuj]
- Platona krytyka demokracji (1990)
- Tolerancja. Rzecz o surowym państwie, prawie natury, miłości i sumieniu (1997; Nagroda Ministra Edukacji Narodowej)
- Bez gniewu i uprzedzenia (1989; Nagroda PEN Clubu)
- Nie lubię tolerancji: szkice i felietony (1993)
- Spory o kapitalizm (1994)
- Etyka absolutna i społeczeństwo otwarte (1994; Nagroda im. Andrzeja Kijowskiego)
- Frywolny Prometeusz (1995) – zbiór felietonów
- I kto tu jest ciemniakiem (1996) – zbiór felietonów
- Czasy wielkiej imitacji (1998) – zbiór felietonów
- Złośliwe demony (1999) – zbiór felietonów
- O czasach chytrych i prawdach pozornych (1999) – wydana w Krakowie nakładem wydawnictwa "Stalky i Spółka". Publikacja zawiera szesnaście esejów opublikowanych przez autora w pismach krajowych i zagranicznych w latach 1989–1999. Poruszana problematyka dotyczy dziedzictwa komunizmu w III RP, zjawiska ucieczki od metafizyki we współczesnej kulturze, a także problemu recepcji liberalizmu we współczesnej Polsce.
- Society as a Department Store: Critical Reflections on the Liberal State (2002)
- Raj przywrócony (2005) – zbiór esejów
- Podzwonne dla błazna (2006) – zbiór esejów
- Traktat o wolności (2007)
- Esej o duszy polskiej (2008)
- Ošklivost demokracie a jiné eseje (Brzydota demokracji i inne eseje, 2009)
- Triumf człowieka pospolitego (2012)
Przypisy
- ↑ Lista tutorów Collegium Invisibile. ci.edu.pl. [dostęp 2 kwietnia 2011].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2009 [dostęp 12 września 2010]
- ↑ Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 12 września 2010].
Bibliografia [edytuj]
- Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 12 grudnia 2011].
- Biogram na stronie Senatu (VI kadencja) (ang.). [dostęp 12 września 2010].
- Ryszard Legutko w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 12 września 2010].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Ryszard Legutko – strona prywatna. [dostęp 12 września 2010].
|
|||||||
|
||||||||||
- Absolwenci Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego
- Członkowie Collegium Invisibile
- Historycy filozofii
- Ministrowie edukacji III RP
- Polscy myśliciele polityczni
- Odznaczeni Orderem Zasługi (Portugalia)
- Politycy Prawa i Sprawiedliwości
- Polscy filozofowie
- Polscy posłowie do Parlamentu Europejskiego
- Senatorowie z województwa małopolskiego (od 2001)
- Urodzeni w 1949
- Wykładowcy Uniwersytetu Jagiellońskiego
