Krystyna Łybacka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krystyna Łybacka
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1946
Jutrosin
Minister edukacji narodowej i sportu
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Okres urzędowania od 19 października 2001
do 2 maja 2004
Poprzednik Edmund Wittbrodt
Następca Mirosław Sawicki
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Krystyna Łybacka i Piotr Bauć podczas konferencji Nauka i szkolnictwo wyższe – wyzwania współczesności w Sejmie (2013)

Krystyna Maria Łybacka z domu Maćkowiak (ur. 10 lutego 1946 w Jutrosinie) – polska polityk, posłanka na Sejm nieprzerwanie od 1991 (I, II, III, IV, V, VI i VII kadencji), doktor nauk matematycznych oraz wykładowca akademicki, minister edukacji narodowej i sportu w latach 2001–2004, deputowana do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Franciszka i Anny Maćkowiaków. W 1968 ukończyła studia na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Doktoryzowała się w 1976 w Instytucie Matematyki Politechniki Poznańskiej, broniąc pracę doktorską pt. Losowy podział kwadratu. Od 1968 pozostaje zawodowo związana z tym instytutem na Wydziale Elektrycznym. W latach 1968–1991 pełniła funkcję sekretarza technicznego i naukowego w Polskim Towarzystwie Matematycznym. Jest adiunktem w Instytucie Matematyki Wydziału Elektrycznego Politechniki Poznańskiej[1].

W latach 1978–1989 należała do PZPR, od 1993 była członkiem SdRP. W 1996 została liderką tej partii w Poznaniu, następnie od 1999 była przewodniczącą rady wojewódzkiej Sojuszu Lewicy Demokratycznej w Poznaniu. Od 20 grudnia 1999 do 29 czerwca 2003 była wiceprzewodniczącą zarządu krajowego SLD. Należy także do Stowarzyszenia Ordynacka[2].

W 1991, 1993, 1997, 2001 i 2005 uzyskiwała mandat posła na Sejm kolejnych kadencji. Pracowała w różnych komisjach sejmowych, m.in. w Komisja Obrony Narodowej i Komisji do Spraw Służb Specjalnych. W III kadencji była zastępcą przewodniczącego Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży, ponownie zajmowała to stanowisko w Sejmie V kadencji.

Od 19 października 2001 do 2 maja 2004 pełniła funkcję ministra edukacji narodowej i sportu w rządzie Leszka Millera. W latach 2004–2005 wiceprzewodnicząca Klubu Parlamentarnego SLD.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz szósty została posłem, kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci w okręgu poznańskim i otrzymując 24 405 głosów. 22 kwietnia 2008 znalazła się w klubie Lewica, który we wrześniu 2010 przemianowany został na klub SLD.

W 2011 kandydowała w wyborach parlamentarnych z 2. miejsca na liście komitetu wyborczego Sojuszu Lewicy Demokratycznej w okręgu wyborczym nr 39 w Poznaniu i uzyskała mandat poselski. Oddano na nią 16 616 głosów (4,15% głosów oddanych w okręgu)[3].

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 Krystyna Łybacka zdobyła mandat eurodeputowanej VIII kadencji, kandydując z listy koalicji wyborczej SLD-UP[4].

Przypisy

  1. Krystyna Łybacka w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 17 maja 2012].
  2. Rzeczpospolita towarzyska. onet.pl, 29 listopada 2006. [dostęp 19 października 2011].
  3. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 19 października 2011].
  4. Wykaz posłów wybranych do Parlamentu Europejskiego. pkw.gov.pl. [dostęp 27 maja 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]