Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju
Godło
Minister Elżbieta Bieńkowska
Wiceminister Adam Zdziebło
Zbigniew Rynasiewicz
Data utworzenia 2013
Lokalizacja Warszawa
Adres ul. Wspólna 2/4
00-926 Warszawa
http://www.mir.gov.pl/

Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju (MIR) – polski urząd administracji rządowej obsługujący ministra właściwego do spraw czterech działów administracji rządowej: rozwój regionalny; budownictwo, lokalne planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo; gospodarka morska; transport.

Ministerstwo to zostało utworzone 27 listopada 2013 roku w drodze włączenia do dotychczasowego Ministerstwa Rozwoju Regionalnego komórek organizacyjnych dotychczasowego Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej[1].

Kierownictwo[edytuj | edytuj kod]

Gabinet Polityczny Ministra[edytuj | edytuj kod]

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Gabinet Polityczny Ministra
  • Departament Budownictwa
  • Departament Budżetu Infrastruktury
  • Departament Budżetu Rozwoju
  • Departament Certyfikacji i Desygnacji
  • Departament Dróg i Autostrad
  • Departament Europejskiego Funduszu Społecznego
  • Departament Gospodarki Nieruchomościami
  • Departament Informacji i Promocji
  • Departament Informatyki
  • Departament Konkurencyjności i Innowacyjności
  • Departament Kontroli
  • Departament Koordynacji Strategii i Polityk Rozwoju
  • Departament Koordynacji Wdrażania Funduszy Unii Europejskiej
  • Departament Lotnictwa
  • Departament Mieszkalnictwa
  • Departament Orzecznictwa I
  • Departament Orzecznictwa II
  • Departament Polityki Przestrzennej
  • Departament Prawny
  • Departament Programów Infrastrukturalnych
  • Departament Programów Pomocowych
  • Departament Programów Ponadregionalnych
  • Departament Rozwoju Cyfrowego
  • Departament Systemu Wdrażania Programów Infrastrukturalnych
  • Departament Transportu Drogowego
  • Departament Transportu Kolejowego
  • Departament Transportu Morskiego i Bezpieczeństwa Żeglugi
  • Departament Wsparcia Projektów Partnerstwa Publiczno-Prywatnego
  • Departament Współpracy Międzynarodowej
  • Departament Współpracy Terytorialnej
  • Biuro Administracyjne
  • Biuro Dyrektora Generalnego
  • Biuro Ministra
  • Biuro Zarządzania Kryzysowego i Ochrony Informacji Niejawnych
  • Biuro Zarządzania Zasobami Ludzkimi
  • Sekretariat Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego

źródło[3]

Organy podległe lub nadzorowane[edytuj | edytuj kod]

źródło[4]

Siedziby resortu komunikacji[edytuj | edytuj kod]

W latach 1918-1931 siedzibą resortu komunikacji był wybudowany w 1827 budynek mieszczący się na rogu ul. Nowy Świat 14 i al. 3 Maja (obecnie al. Jerozolimskie), w którym wcześniej - po powstaniu listopadowym - zlokalizowana była Izba Obrachunkowa a następnie w okresie I wojny światowej (1915-1918) niemiecka Kolej Przewozów Wojskowych, Dyrekcja Generalna Warszawa (Militäreisenbahn – Generaldirektion Warschau). Ciekawostką może być fakt, że w okresie lat 1947-1951 w tym miejscu powstała siedziba KC PZPR, nazywana też Domem Partii lub Białym Domem, obecnie Centrum Bankowo-Finansowe. W 1932 w większości, w dotychczasowym miejscu pozostało do 1939 szereg komórek organizacyjnych resortu, przeniesiono się do wybudowanego w latach 1929-1931 dla Ministerstwa Robót Publicznych gmachu wg projektu Rudolfa Świerczyńskiego przy ul. Chałubińskiego 4-6, w którym resort zmieniając niejednokrotnie swoją nazwę i kompetencje mieści się do dnia dzisiejszego, z przerwą na okres II wojny światowej (1939-1945), w którym budynek stanowił jedno z centrum zarządzania okupacyjnej Dyrekcji Kolei Wschodnich (Ostbahn-Betriebsdirektion) (1939-1940) a następnie Dyrekcji Rejonowej Kolei Wschodnich (Ostbahn-Bezirksdirektion) (1940-1945). W dniu 5 października 1939 przy budynku na ul. Nowy Świat planowany był przez grono osób skupionych wokół gen. Michała Karaszewicza-Tokarzewskiego, zamach na Adolfa Hitlera, który nie został zrealizowany[5]. W latach 1948-1950 kompleks gmachów znacznie rozbudowano według projektu Bohdana Pniewskiego. Część wysokościową można uznać za pierwszy wieżowiec wybudowany w Warszawie jak i prawdopodobnie w całym kraju po II wojnie światowej. W latach 1951-1956 na trzynastym piętrze budynku było zainstalowanych 12 nadajników zagłuszających wybrane rozgłośnie na falach krótkich. W okresie 1945-2000 z tego budynku zarządzano też Polskimi Kolejami Państwowymi. Obecnie mieści się tu również:

Zobacz też Gmach Ministerstwa Komunikacji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]