Nawigacja bezwładnościowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nawigacja bezwładnościowa (inercjalna) polega na pomiarze (przy użyciu przyspieszeniomierzy) określonych co do kierunku przyspieszeń, obliczeniu prędkości drogą całkowania tych przyśpieszeń w funkcji czasu i obliczaniu przemieszczeń poprzez całkowanie tych prędkości. W ten sposób, znając prędkość początkową i położenie początkowe, określa się bieżącą pozycję.

Jeżeli nawigacja prowadzona jest w ziemskim układzie współrzędnych – co dotyczy nawigacji lotniczej czy morskiej – platforma stabilizowana, która niesie przyspieszeniomierze, określając kierunki, względem których mierzone są przyspieszenia, a z nich obliczane prędkości i przemieszczenia, jest odpowiednio orientowana względem Ziemi, poprzez wymuszanie precesji stabilizujących ją żyroskopów zgodnie z zasadą wahadła Schulera. System nawigacji bezwładnościowej wymaga jednak wprowadzenia wielkości początkowych, czyli ustawienia tak kątów, jak i położenia oraz prędkości.